Η επανεξέταση τρόπου και ποσού εξοφλήσεως εκκρεμών δανείων  

Ο κορονοϊός ας μας αφυπνίσει έναντι όλων των δανειοληπτών

Με νομοθετική πρωτοβουλία να περικοπούν όλα τα δάνεια κατά 70%

                                                                        Κηφισιά,  16^η Μαρτίου 2020 

Γράφει ο     

Νίκος Αναγνωστάτος

Το αναπάντεχο αυτό πρόβλημα του κορονοϊού που μας βρήκε, μας έκλεισε πολύ σωστά όλους στα σπίτια μας στην προσπάθεια ελαχιστοποίησης της επέκτασής του σε πολλούς συμπολίτες μας και καταστεί έτσι ανεξέλεγκτο και καταστροφικό. Οι τηλεοράσεις και κάθε μέσον ενημέρωσης, από το πρωί ως το βράδυ μας ενημερώνουν τόσο με την εξέλιξη των κρουσμάτων, όσο και με τα μέτρα που οι πολίτες οφείλουμε να ακολουθήσουμε. Επιστήμονες, λοιμωξιολόγοι και λοιποί ειδικοί μας εξηγούν με κάθε λεπτομέρεια όσα γνωρίζουν για τον υιό αυτόν και κάθε τι με την ασθένεια. Επειδή λοιπόν δεν είμαι ούτε γιατρός ούτε ειδικός περί των λοιμώξεων, θα συνδέσω το δυσάρεστο αυτό γεγονός με ένα άλλο δυσάρεστο γεγονός των πολιτών, το οποίο τους απασχολεί και τους προβληματίζει όσο δεν λύνεται ουσιαστικά, είναι τα εκκρεμή δάνεια και ο τρόπος αποπληρωμής τους.

Οι συνέπειες του κορονοϊού είναι, μεταξύ άλλων, και οικονομικές και δη πολύ σοβαρές. Αν δεν βρεθεί γρήγορα το φάρμακο, το οικονομικό πρόβλημα θα καταστεί τεράστιο. Η κυβέρνηση έχει ήδη προετοιμαστεί να συνδράμει τους πολίτες, με τις πενιχρές οικονομικές της δυνατότητες, από αυτές τις δυσμενείς επιπτώσεις και πολύ σωστά. Το γεγονός ότι οι πολίτες, όλοι οι πολίτες, άλλοι λιγότερο άλλοι περισσότερο, θα υποστούν οικονομικές ζημιές χωρίς καμιά δική τους ευθύνη, το κράτος, η κυβέρνηση αισθάνεται υποχρεωμένη επομένως, και πολύ σωστά, να συνδράμει οικονομικά τους πολίτες. Όσον αφορά τις οικονομικές συνέπειες παγκοσμίως του κορονοϊού, αυτές ομοιάζουν με την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, η οποία μάστισε την ελληνική κοινωνία πάρα πολύ.

Η σύγκριση της οικονομικής κρίσης του 2008 με αυτή που συμβαίνει τώρα με τον κορονοϊό, είναι πράγματι εύλογη και επιβεβλημένη. Διότι οφείλουμε όλοι να θυμηθούμε τις τότε οικονομικές συνέπειες στους Έλληνες πολίτες και ποια συνδρομή είχαν από την ελληνική κυβέρνηση. Η μόνη διαφορά που υφίσταται, εντοπίζεται στο γεγονός ότι η κρίση του 2008 αφορούσε τις Τράπεζες ενώ η του κορονοϊού αφορά την κυβέρνηση. Όμως η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να προστατεύσει τους πολίτες της σε κάθε περίπτωση που υφίστανται δυσμενείς συνέπειες, ιδιαίτερα όταν δεν είναι δική τους η ευθύνη, όπως και από φυσικές καταστροφές.    

Στην οικονομική κρίση του 2008 με την κατάρρευση της Ττάπεζας Λήμαν Μπρόδερς, το εισόδημα των Ελλήνων συρρικνώθηκε περισσότερο  του 50%, όπως το έχουμε αναλύσει και τεκμηριώσει με το άρθρο μας της 18.2.2018, Κόκκινα Δάνεια-Τις πταίει; 18.2.2019.docx, καθώς και με το προηγούμενο της 21.3.2017, Τα κόκκινα δάνεια ιδιωτών 21.3.2017.docx, και χρήσιμο θ είναι όχι μόνο να τα διαβάσουν αλλά και να τα μελετήσουν οι κυβερνητικοί αρμόδιοι.

Μερικά αποσπάσματα αυτών των άρθρων θα βοηθήσουν να γίνει αντιληπτή η παρούσα πρότασή μας. «Υπενθυμίζω δύο κύριες παραμέτρους της εποχής, εκ των οποίων η  πρώτη είναι η παρακίνηση μέχρι πίεση των Τραπεζών προς τους πολίτες να λάβουν δάνεια, ασχέτως ουσιαστικής ανάγκης και δανειοληπτικής ικανότητας, όπως π.χ. τα «διακοποδάνεια», και η δεύτερη η δυνατότητα της εποχής για αποπληρωμή τους». «Οι πιστωτικές κάρτες που μοιράζονταν στο δρόμο, οι προ-συμπληρωμένες επιταγές που σου ερχόταν ταχυδρομικώς στο σπίτι και δεν είχες παρά να πας στην Τράπεζα να την εισπράξεις, αφού υπογράψεις ένα ισόποσο δάνειο, η άνετη σύναψης δανείων, ακόμη και για «διακοποδάνεια», ήταν χαρακτηριστικές ενδείξεις, ακόμη και αποδείξεις για τους πλέον «πονηρεμένους», ότι επίκειται οικονομική κρίση». «Όταν ο πολίτης πήρε κάποιο δάνειο, είτε στεγαστικό είτε εμπορικό ή άλλο, οι οικονομικές συνθήκες και δυνατότητες του δανειολήπτη, του επέτρεπαν την ακώλυτη αποπληρωμή του, σύμφωνα με τους όρους που συμφώνησε».

Η πλέον σημαντική παράμετρος είναι η αιτιολογία σε ένα των πιο πάνω άρθρων ότι: «Συνέπειες αυτής της οικονομικής κρίσης, ήταν να μειωθούν όλων τα έσοδα, είτε μισθωτοί, είτε συνταξιούχοι, είτε επιχειρηματίες κάθε μεγέθους και ειδικότητας, ακόμη και πάνω από το 50% του εισοδήματός τους. Πέραν αυτού αυξήθηκε τουλάχιστον κατά 20% η δαπάνη επιβίωσης. Κατά συνέπεια οι υποχρεώσεις των δανειοληπτών  μειώθηκαν κατά 70%. Με δεδομένο ότι και οι ανάγκες των Τραπεζών καλύφθηκαν με ανακεφαλαιώσεις οι οποίες, ως είναι φυσικό, μετακύλησαν  στους πολίτες μέσω φόρων κλπ, είναι όχι μόνο εύλογο, αλλά δίκαιο και επιβεβλημένο τα δάνεια, όλα τα δάνεια κάθε μορφής και αιτίας, να κουρευτούν κατά 70% με μόνο το επιχείρημα ότι υπέστησαν μειώσεις εισοδημάτων τους κατά το ίδιο ποσοστό, χωρίς δική τους ευθύνη, αλλά και με δική τους επιβάρυνση των ανακεφαλαιώσεων των Τραπεζών».

Με δεδομένο ότι έχει επιτραπεί στις Τράπεζες να πουλήσουν δέσμες δανείων στα Funds ακόμη και στο 5% Της αξίας τους, αλλά ποτέ λιγότερο από το 30%, είναι επιβεβλημένο πλέον, ύστερα και από τις μεγάλες ζημιές που θα υποστούν όλοι με το κορονοϊό, η κυβέρνηση να επιβάλει στις Τράπεζες με νόμο, να κουρέψουν ΟΛΑ ΤΑ ΕΚΚΡΕΜΜΉ  ΔAΝΕΙΑ, KATA 70%.  Να πληρωθεί δηλαδή μόνο το 30% της αρχικής αξίας των δανείων, με κάποιες άτοκες ευκολίες.

Μια τέτοια νομοθέτηση της κυβέρνησης, θα τύχει της επιδοκιμασίας των πάντων και πέραν της πιο πάνω αναπτυχθείσας λογικής, αν συνδυαστεί και με τις τεράστιες οικονομικές ζημίες που θα υποστούν από τον κορονοϊό και το κούρεμα των εκκρεμών δανείων, θα αποτελέσει για τους οφειλέτες μια δίκαιη κοινωνική παροχή και αν είναι και θέμα εγκρίσεως από την Ε.Ε., θα είναι περίεργο μέχρι απίθανο να το αρνηθούν. Μέσα στα τόσο αυστηρά, μέχρι εξουθενωτικά μέτρα που επιβάλλει η κυβέρνηση για την αποτροπή εξάπλωσης του κορονοϊού, και πολύ σωστά, θα είναι ένα βάλσαμο για τους δανειολήπτες , δείχνοντας έτσι η κυβέρνηση και το ανθρωπιστικό της πρόσωπο, με τεράστιο πολιτικό όφελος!

Νίκος Αναγνωστάτος

          e-mail:nanagnostatos@gmail.com

thiakos.blogspot.com.


Ο κορονοϊός ας μας αφυπνίσει έναντι όλων των δανειοληπτών

Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος

  

Το αναπάντεχο αυτό πρόβλημα του κορονοϊού που μας βρήκε, μας έκλεισε πολύ σωστά όλους στα σπίτια μας στην προσπάθεια ελαχιστοποίησης της επέκτασής του σε πολλούς συμπολίτες μας και καταστεί έτσι ανεξέλεγκτο και καταστροφικό. Οι τηλεοράσεις και κάθε μέσον ενημέρωσης, από το πρωί ως το βράδυ μας ενημερώνουν τόσο με την εξέλιξη των κρουσμάτων, όσο και με τα μέτρα που οι πολίτες οφείλουμε να ακολουθήσουμε. Επιστήμονες, λοιμωξιολόγοι και λοιποί ειδικοί μας εξηγούν με κάθε λεπτομέρεια όσα γνωρίζουν για τον υιό αυτόν και κάθε τι με την ασθένεια. Επειδή λοιπόν δεν είμαι ούτε γιατρός ούτε ειδικός περί των λοιμώξεων, θα συνδέσω το δυσάρεστο αυτό γεγονός με ένα άλλο δυσάρεστο γεγονός των πολιτών, το οποίο τους απασχολεί και τους προβληματίζει όσο δεν λύνεται ουσιαστικά, είναι τα εκκρεμή δάνεια και ο τρόπος αποπληρωμής τους.

Ο κορονοϊός ας μας αφυπνίσει έναντι όλων των δανειοληπτών

Από

Νίκος Αναγνωστάτος

-

20 Μαρτίου 2020t

Η επανεξέταση τρόπου και ποσού εξοφλήσεως εκκρεμών δανείων
Με νομοθετική πρωτοβουλία να περικοπούν όλα τα δάνεια κατά 70%
Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος
Το αναπάντεχο αυτό πρόβλημα του κορονοϊού που μας βρήκε, μας έκλεισε πολύ σωστά όλους στα σπίτια μας στην προσπάθεια ελαχιστοποίησης της επέκτασής του σε πολλούς συμπολίτες μας και καταστεί έτσι ανεξέλεγκτο και καταστροφικό. Οι τηλεοράσεις και κάθε μέσον ενημέρωσης, από το πρωί ως το βράδυ μας ενημερώνουν τόσο με την εξέλιξη των κρουσμάτων, όσο και με τα μέτρα που οι πολίτες οφείλουμε να ακολουθήσουμε. Επιστήμονες, λοιμωξιολόγοι και λοιποί ειδικοί μας εξηγούν με κάθε λεπτομέρεια όσα γνωρίζουν για τον υιό αυτόν και κάθε τι με την ασθένεια. Επειδή λοιπόν δεν είμαι ούτε γιατρός ούτε ειδικός περί των λοιμώξεων, θα συνδέσω το δυσάρεστο αυτό γεγονός με ένα άλλο δυσάρεστο γεγονός των πολιτών, το οποίο τους απασχολεί και τους προβληματίζει όσο δεν λύνεται

Για μια αποτελεσματική διακυβέρνηση

Η γραφειοκρατία το μεγαλύτερο αγκάθι και τροχοπέδη επενδύσεων,  πρέπει και μπορεί να εξαλειφθεί απλά και γρήγορα, ως το αυγό του Κολόμπου    

Για μια αποτελεσματική διακυβέρνηση

Ο φορο-αποφυγή προσώπων, μια άλλη μεγάλη μάστιγα, μπορεί επίσης να εκλείψει

                                                Κηφισιά,  02 Σεπτεμβρίου 2019 

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

«Συμφωνία αλήθειας» διακήρυξε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πριν τις εκλογές και τα πρώτα σημάδια της διακυβέρνησης, επιβεβαιώνουν τη ρήση του αυτή. «Απλά γαρ εστί της αληθείας έπη» είπε ο Αισχύλος. Απλά μεν αλλά αρκετά δύσκολο να τα λες πάντα και προπάντων να τα κάνεις, ιδιαίτερα στην πολιτική. Χρειάζεται πολύ θάρρος, μεγάλη αυτοπεποίθηση, αλλά κυρίως ειλικρίνεια και πυγμή δυνατή για να ξεπεράσεις τα διάφορα εμπόδια που πάντα ευρίσκονται στην πορεία. Η αλήθεια σε συνδυασμό με την αποφασιστικότητα, μπορούν να κάνουν την διαφορά, μια διαφορά που στο τέλος θα την αποδεχτούν όλοι και που στο τέλος θα είναι όλοι ευχαριστημένοι.             

Ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε η τόση προετοιμασία που υπήρξε από τον Πρωθυπουργό με τους κύριους συνεργάτες του, για τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας και ασφαλώς ικανοποίησε όλους  τους ειλικρινείς και καλοπροαίρετους πολίτες. Όταν οι Έλληνες είναι ενωμένοι, θαυματουργούν έχει διαπιστώσει η ιστορία μας. Ύστερα λοιπόν από δέκα σκληρά χρόνια για όλους, μήπως είναι ώρα οι Έλληνες να αφήσουν κατά μέρος τις όποιες πολιτικές διαφορές τους, τις μεμψιμοιρίες και προπάντων τις κομματικές  ιδεοληψίες και στενοκεφαλιές, για να μας δοθεί η ευκαιρία να θαυματουργήσουμε; Γιατί ο Έλληνας έχει τεράστιες ικανότητες και δυνατότητες, αν του δοθεί η ευκαιρία να τις ασκήσει. Όλοι οι Έλληνες, όχι μόνο τα κόμματα και οι πολιτικοί, έχουν υποχρέωση να συνδράμουν ο καθένας με τις δικές του δυνάμεις, γνώσεις και διάθεση.

Στα πλαίσια αυτού του σκεπτικού, επιτρέψτε στην ταπεινότητά μου, να εκφράσω μερικές σκέψεις για μια αποτελεσματική διακυβέρνηση, από απλές μέχρι απλοϊκές, αλλά πάντοτε ενδιαφέρουσες και ενδεχομένως χρήσιμες.

Γραφειοκρατία:

Η γραφειοκρατία είναι μία εγγενής παθογένεια, η οποία έχει εξελιχθεί ακόμη και ως όργανο και μέσο επίτευξης αλλότριων σκοπών και επιδιώξεων στα χέρια ορισμένων δημόσιων υπαλλήλων, οι οποίοι το μόνο που δεν τους ενδιαφέρει είναι το δημόσιο συμφέρον. Στην καλύτερη περίπτωση, η γραφειοκρατία χρησιμεύει ως ασπίδα προστασίας, στα χέρια του υπαλλήλου, από κάθε τυχόν ευθύνη παράβασης του νόμου ή κάποιας αμφιλεγόμενης λεπτομέρειας του νόμου, ή πολλές φορές η επίκληση ότι «έτσι το κάνουμε πάντα». Κατά γενική ομολογία και παραδοχή, η γραφειοκρατία αποτελεί μια δυνατή τροχοπέδη για κάθε υγιή προσπάθεια επένδυσης ή οποιασδήποτε δραστηριότητας και επομένως είναι αδήριτη ανάγκη να εξαλειφθεί, αν θέλουμε ανάπτυξη και επενδύσεις.

Τολμώ να ισχυρίζομαι ότι η εξάλειψη της γραφειοκρατίας μπορεί να θεωρηθεί ως μια απλή υπόθεση, όπως το αυγό του Κολόμπου. Εκεί που ξεσχίζονται σάρκες και όλοι στέκονται περιδεείς μπροστά στον υπάλληλο, ο οποίος αισθάνεται παντοδύναμος κραδαίνοντας τα βέλη των διατάξεων, είναι στην όποια αδειοδότηση, από την πιο απλή, μέχρι την πιο σημαντική, γίνεται δυνάστης. Για τις βιομηχανικές αδειοδοτήσεις, ένας χρόνος έντονων προσπαθειών δεν αρκεί για να αντιμετωπιστούν όλες οι προϋποθέσεις απαιτήσεις των νόμων. Πρέπει να παραδεχθώ πως πολλές από αυτές τις απαιτήσεις, είναι αναγκαίες και πρέπει να αντιμετωπισθούν. Είναι όμως θέμα χρόνου να αντιμετωπιστούν και όχι ιδιαίτερα μεγάλων δυσκολιών και ποτέ προσπάθεια αποφυγής. 

Μια Υπεύθυνη Δήλωση θα είναι ο καταλύτης. Θα περιλαμβάνει όλες τις υποχρεώσεις  και προϋποθέσεις τις οποίες ο επενδυτής οφείλει να επιτελέσει εντός ευλόγου χρόνου, αναλόγως της επένδυσης και αν ο επενδυτής, αφού τις μελετήσει και αποφασίσει να υπογράψει την υπεύθυνη αυτή δήλωση, η άδεια θα χορηγείται επί τόπου! Οίκοθεν νοείται ότι αν ο επενδυτής δεν κατορθώσει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του αυτές, η άδεια θα ανακαλείται, με ό,τι κάτι τέτοιο θα συνεπάγεται. Η καλή πίστη ίσως χρειαστεί να ληφθεί υπόψη, σε περίπτωση δικαιολογημένων καθυστερήσεων.

Φοροδιαφυγή:

Μια αυτοάνοση υπόθεση, με μια θαρραλέα κίνηση θα μπορούσε να περιορίσει πολύ την φοροαποφυγή προσώπων τουλάχιστον. Οι αποδείξεις είναι το κλειδί, τις οποίες λίγοι ενδιαφέρονται να ζητήσουν, διότι απλά δεν τους είναι καθόλου χρήσιμες. Ακόμη και τις ιατρικές αποδείξεις έχουν αχρηστεύσει, αφού δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη φορολογική τους δήλωσή. Πολύ συζήτηση για το αφορολόγητο και σε αυτό ακριβώς εντοπίζεται η αποτελεσματική αντιμετώπιση αποφυγής να ζητηθεί απόδειξη ή τιμολόγιο.  Ένας είναι ο τρόπος να ζητάει κανείς πάντοτε αποδείξεις για οτιδήποτε αγοράζει. Αυτός είναι να εκπίπτονται από τη φορολογική δήλωση όλα τα έξοδα του φορολογούμενου, καταργουμένου παντελώς το αφορολόγητο ποσό και ο φορολογούμενος να τηρεί βιβλίο εσόδων – εξόδων.

Ακόμη μία λύση «αυγό του Κολόμπου». Φυσικό είναι το Υπουργείο Οικονομικών να ανησυχήσει ότι θα μειωθούν πολύ τα φορολογικά έσοδα. Είναι πολύ πιθανό, αλλά μια προσεκτική μελέτη να προσδιοριστεί αυτή η ενδεχόμενη μείωση και να βρεθεί ας πούμε 30% ή και περισσότερο. Τότε η απόφαση του υπουργείου θα είναι ότι από το σύνολο των παρουσιαζομένων εξόδων, θα εκπίπτει επίσης κατά 30% ή όσο αποφασιστεί. Αλλά πάντοτε από όλα τα έξοδα. Έτσι ο κάθε πολίτης θα έχει το ακλόνητο επιχείρημα να ζητά πάντα αποδείξεις. Ας μελετηθεί! Αξίζει το κόπο!

Πρωτογενές Πλεονάσμα:

Αν δεν κάνω λάθος, το 3,5% πρωτογενές πλεόνασμα αντιπροσωπεύει το ποσό των τόκων του χρέους μας, το οποίο υποχρεούμαστε να καταβάλουμε κατά την περίοδο χάριτος που αναστέλλεται η καταβολή χρεολυσίων. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τούτο σημαίνει ότι έτσι κι αλλιώς υποχρεούμαστε να καταβάλουμε τους τόκους, είτε από πλεονάσματα είτε από δανεισμό. Επομένως η ενδεχόμενη μείωση της υποχρέωσης πρωτογενούς πλεονάσματος, η καταβολή των τόκων θα γίνεται με δανεισμό. Δώρον άδωρο;

Αυτό που πρέπει να πετύχουμε, είναι η περίοδος χάριτος να περιέχει ολόκληρο το τοκοχρεολύσιο, έτσι ώστε να μας δοθεί ο χρόνος να οργανωθεί η οικονομική πολιτική χωρίς άγχος και το προβλεπόμενο πλεόνασμα να χρησιμοποιείται πριν προκύψει, είτε για αναπτυξιακούς σκοπούςή μειώνοντας περεταίρω την φορολογία, είτε να ελαφρύνει τα βάρη των ταλαίπωρων πολιτών μας, είτε συνδυασμός αυτών. Η εμπιστοσύνη πλέον που έχει κερδίσει η κυβέρνηση, για υπεύθυνη διαχείριση των οικονομικών της, το εξασφαλίζει! 

          Νίκος Αναγνωστάτος

          e-mail:nanagnostatos@gmail.com

          thiakos.blogspot.com.       

Κόκκινα Δάνεια-τις πταίει;

Επιβάλλεται δραστικό «κούρεμα» όλων ανεξαιρέτως των δανείων

Κόκκινα Δάνεια-τις πταίει;

Η ανάγκη έγκρισης από το Γιουρογκρούπ επιβεβαιώνει το 4^ο Μνημόνιο

                                      Κηφισιά,  18 Φεβρουαρίου 2019 

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

Η βροντώδης αναγγελία συμφωνία με τις Τράπεζες, για δήθεν ρύθμισης των λεγομένων «κόκκινων δανείων», με αναγκάζει να αναστείλω την παρουσίαση των θλιβερών συνεπειών της Συμφωνίας των Πρεσπών, έστω και αν μεσολαβεί η βράβευση των Πρωθυπουργών Ελλάδος και Σκοπίων, οι οποίοι ικανοποίησαν απόλυτα, όπως φαίνεται, την βούληση και της Γερμανίας, με το βραβείο «Ewald von Kleist», του θαρραλέου αυτού αντιχιτλερικού αξιωματικού, βραβείο που ομοιάζει με το ακόμη σημαντικότερο βραβείο της «Πύλης του Βρανδεμβούργου», που η Γερμανία ξανά, απένειμε  στον ΓΑΠ, όταν χάρις στο πρώτο Μνημόνιο των 130 δις ευρώ που μας παρείχε, πέτυχε την αποπληρωμή του γερμανικού χρέους μας των 80 δις ευρώ από εξοπλιστικά προγράμματα που κινδύνευε να μην πληρωθεί και τον αποκεφάλισαν στη συνέχεια. Βέβαια δεν θα αποκεφαλίσουν τώρα τον κ.Τσίπρα, διότι την υποχρέωση αυτή θα αναλάβουν οι επερχόμενες εθνικές εκλογές. Επ’ αυτών θα επανέλθω.         

Τα λεγόμενα κόκκινα δάνεια, θα μας απασχολήσει στο παρόν σημείωμα, διότι εγείρονται πολλά ερωτηματικά, τόσο ως προς το «τις πταίει», ποιος δηλαδή ευθύνεται για την δημιουργία τους, όσο και ως προς τον τρόπο αντιμετώπισής τους. Υπενθυμίζω δύο κύριες παραμέτρους της εποχής, οι οποίες είναι, η μεν πρώτη είναι η παρακίνηση μέχρι πίεση των Τραπεζών προς τους πολίτες να λάβουν δάνεια, ασχέτως ουσιαστικής ανάγκης και δανειοληπτικής ικανότητας, όπως π.χ. τα «διακοποδάνεια», και η δεύτερη η δυνατότητα της εποχής για αποπληρωμή τους.

Αναλύοντας την πρώτη παράμετρο, εκσφενδονιζόμαστε ψηλά, στην κορυφή του θέματος, που δεν είναι άλλο από το κέντρο της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης, εκεί που καθορίζονται οι παγκόσμιες αποφάσεις και στη συνέχεια οι ενέργειές τους που καθορίζουν αποκλειστικά τα δικά τους συμφέροντα. Η ύπαρξή τους προκύπτει από τα αποτελέσματα και τα συμβαίνοντα, όπως από τα πειράματα προκύπτουν τα επιστημονικά συμπεράσματα. Είναι όμως παντοδύναμα και για το λόγο τούτο δεν υπάρχει λόγος ούτε να τα βάλει κανείς μαζί τους, ούτε καν να ερευνήσει να μάθει τι εκπροσωπεί το κέντρο αυτό των διεθνών αποφάσεων. Αυτό που οφείλει να πράξει κάθε λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος, αλλά και κάθε κυβέρνηση, είναι να προλάβει με προληπτικές ενέργειες και αποφάσεις, πώς θα αντιμετωπίσει την επερχόμενη οικονομική δοκιμασία αν όχι κρίση.

Οι οικονομολόγοι διεθνώς, με εμφανή αφέλεια, δέχονται και το διακηρύττουν, ότι η οικονομία εξελίσσεται ως ένα σπιράλ, σύμφωνα με το οποίο εναλλάσσονται οι παχιές και οι ισχνές αγελάδες. Τούτο ασφαλώς συμβαίνει, μόνο που δεν συμβαίνει από μόνο του, αλλά κατευθύνεται από το πιο πάνω αναφερόμενο κέντρο παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης. Όλη η ευθύνη των αρμοδίων, επικεντρώνεται στην διάγνωση της επερχόμενης οικονομικής κρίσης, έτσι ώστε να λάβεις τα δέοντα μέτρα για να αντιμετωπιστεί η κρίση με τις λιγότερες δυσμενείς επιπτώσεις. Όσο πιο έγκαιρα μπορέσει κανείς να την διαγνώσει, τόσο λιγότερες θα είναι οι επιπτώσεις. Οι πιστωτικές κάρτες που μοιράζονταν στο δρόμο, οι προ-συμπληρωμένες επιταγές που σου ερχόταν ταχυδρομικώς στο σπίτι και δεν είχες παρά να πας στην Τράπεζα να την εισπράξεις, αφού υπογράψεις ένα ισόποσο δάνειο, η άνετη σύναψης δανείων, ακόμη και για «διακοποδάνεια», ήταν χαρακτηριστικές ενδείξεις, ακόμη και αποδείξεις για τους πλέον «πονηρεμένους», ότι επίκειται οικονομική κρίση.

Οι υπεύθυνες κυβερνήσεις, δεν θα πρέπει να αναμένουν κανέναν Ιωσήφ να μας ερμηνεύσει το όνειρο του Φαραώ, με τις επτά παχιές και τις επτά ισχνές αγελάδες. Οφείλουν αμέσως να λάβουν προληπτικά μέτρα οικονομικής φύσης, για να αντιμετωπίσουν την επερχόμενη οικονομική κρίση με τις λιγότερες δυνατόν επιπτώσεις. Τέλος του 2008 ο τότε Υπουργός  Εθνικής Οικονομίας κ.Γ.Αλογοσκούφης, αντιληφθείς την επερχόμενη κρίση, πρότεινε να ληφθούν δραστικά μέτρα για να προλάβει τα χειρότερα. Ο τότε Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής,  πάγωσε αμέσως κάθε αύξηση μισθών και έγιναν περικοπές δαπανών και ζήτησε τον Απρίλιο του 2009 από όλους τους αρχηγούς των κομμάτων, να συμφωνήσουν σε περεταίρω μέτρα για αντιμετώπιση της κρίσης, αλλά ο ΓΑΠ αρνήθηκε , ισχυριζόμενος ότι «λεφτά υπάρχουν» και έτσι ξεκίνησε η βαθειά οικονομική κρίση που όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά τις συνέπειές της.

Συνέπειες αυτής της οικονομικής κρίσης, ήταν να μειωθούν όλων τα έσοδα, είτε μισθωτοί, είτε συνταξιούχοι, είτε επιχειρηματίες κάθε μεγέθους και ειδικότητας, ακόμη και πάνω από το 50% των εσόδων τους. Πέραν αυτού αυξήθηκε τουλάχιστον κατά 20% η δαπάνη επιβίωσης.  Κατά συνέπεια οι υποχρεώσεις των δανειοληπτών  μειώθηκαν κατά 70%. Με δεδομένο ότι και οι ανάγκες των Τραπεζών καλύφθηκαν με ανακεφαλαιώσεις οι οποίες, ως είναι φυσικό, μετακύλησαν  στους πολίτες μέσω φόρων κλπ, είναι όχι μόνο εύλογο, αλλά δίκαιο και επιβεβλημένο τα δάνεια, όλα τα δάνεια κάθε μορφής και αιτίας, να κουρευτούν κατά 70% με μόνο το επιχείρημα ότι υπέστησαν μειώσεις εισοδημάτων τους κατά το ίδιο ποσοστό, χωρίς δική τους ευθύνη, αλλά και με δική τους επιβάρυνση των ανακεφαλαιώσεων των Τραπεζών.

Αντί αυτού του εύλογου και απόλυτα σωστού και δίκαιου επιχειρήματος, η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε με τις Τράπεζες μέτρα «υπέρ» των δανειοληπτών. Τα «ευεργετικά» αυτά μέτρα, δυστυχώς καλύπτουν μόνο 4 στους 10 δανειολήπτες, οι δε υπόλοιποι, καθώς και οι συνεπείς, αφήνονται στη τύχη τους, αποδίδοντάς τους έτσι ευθύνες που δε τους ανήκουν. Έτι δε χειρότερο αλλά και θλιβερότερο, είναι ότι αγνοούν τελείως τους συνεπείς δανειολήπτες, λες και αυτοί δεν υπέστησαν τις συνέπειες της κρίσης, χωρίς δική τους ευθύνη και οι οποίοι και αυτοί επιβαρύνονται με τις ανακεφαλαιώσεις των Τραπεζών. Είναι δε τελείως ανόητο, χωρίς νόημα, να χαρακτηρίζονται ορισμένοι δανειολήπτες ως «μπαταξήδες» , επειδή λέει μπορούν να αποπληρώνουν το δάνειό τους αλλά κακόβουλα δεν το κάνουν. Πως όμως είναι δυνατόν να κατακρίνονται ορισμένοι ότι σκόπιμα δεν είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους, όταν γνωρίζουν ότι επιβαρύνονται με τόκους και ακόμη με υπερβολικούς τόκους καθυστερήσεως και κινδυνεύουν να τους εκπλειστηριάσουν την όποια περιουσία τους, την οποία πρέπει να έχουν αφού θεωρούνται ότι είναι σε θέση να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους.

Τα δήθεν ευεργετικά αυτά μέτρα, για την πληρότητα του άρθρου, για την προστασία της πρώτης κατοικίας, ομιλούν για 120 δόσεις με κάποιο καλύτερο επιτόκιο και κάποια περικοπή του δανείου για τους τελείως ανήμπορους. Στα προτεινόμενα μέτρα, έχουν όμως τους εξής περιορισμούς:  α) Το δάνειο να μην υπερβαίνει τα 130.000 ευρώ. β) Η αντικειμενική αξία του ακινήτου  να μην υπερβαίνει τα 250.00 ευρώ. και γ) Το οικογενειακό εισόδημα να μην υπερβαίνει τα 36.000 ευρώ. Έτσι λίγοι θα επωφεληθούν, έστω και λίγο, αν τελικά ισχύσουν.

Το σημαντικό όμως και αποκαλυπτικό του όλου θέματος, τα μέτρα αυτά που συμφώνησαν  Κυβέρνηση και Τραπεζίτες, υπόκεινται στην έγκριση του Γιουρογκρούπ (;) και μετά ισχυρίζεται η κυβέρνηση ότι βγήκαμε από τα Μνημόνια! Απλά σιωπηρά, με ανοχή, διάγουμε το τέταρτο Μνημόνιο! Η ανοχή της Ε.Ε. ανάγεται στα ανταποδοτικά της Συμφωνίας των Πρεσπών!

e-mail:Νίκος Αναγνωστάτος

          nanagnostatos@gmail.com

           Τηλ.: 6944628180

           Thiakos.blogspot.com.