Πού εντοπίζεται το Βαθύ Κράτος μας;

 Πού εντοπίζεται το Βαθύ Κράτος μας;

Πού εντοπίζεται το Βαθύ Κράτος μας;

Κηφισιά, 14 Απριλίου 2026

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

Η πρόσφατη συζήτηση για το «Βαθύ Κράτος» μας, με προβλημάτισε και μου

αναθέρμανε τις οδυνηρές εμπειρίες μου, οι οποίες δυστυχώς συνεχίζονται, με

κίνδυνο να καταστραφώ χωρίς καμία δική μου ευθύνη, λόγω της σχέση μου με το

«κράτος» μας και δη με τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις. Τούτο εκ πρώτης

όψεως, σημαίνει ότι η κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση, δεν αποτελεί βαθύ

κράτος. Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι στο ότι δεν θέλει ή φοβάται να το

αλλάξει. Μία έννοια του βαθέως κράτους, είναι να ενεργεί με δικούς τους λόγους

και σκεπτικό, , αδιαφορώντας αν συμφωνεί ή όχι η κυβέρνηση και η κυβέρνηση

να το ανέχεται αδιαφορώντας!

Η εμπειρία μου, συνίσταται με το «έγκλημά» μου, να επιχειρήσω μια μεσαίου

μεγέθους επένδυση, λόγω της οποίας ήρθα αντιμέτωπος με το πολύμορφο «Τέρας», που λέγεται

δημόσια διοίκηση, η οποία ενεργεί και φέρεται σύμφωνα με τους δικούς της όρους και κανονισμούς,

αγνοώντας και αδιαφορώντας παντελώς για τους νόμους και κανονισμούς και προπάντων τον αρμόδιο

κατά καιρούς Υπουργό.

Συμπέρανα λοιπόν ότι α) Κανείς υπουργός δεν γνωρίζει λεπτομερώς τι συμβαίνει στο υπουργείο

του, ή στην καλύτερη περίπτωση, δεν θέλει ή διστάζει να γνωρίζει. και β) Η δημόσια διοίκηση, με τους

δικούς της κανονισμούς και σκεπτικό, αποτελούν, αν όχι το μοναδικό, τουλάχιστον ένα σημαντικό

τμήμα του βαθέως κράτους, το οποίο βλάπτει πρώτα την ίδια την κυβέρνηση, διότι δεν τολμά να τα

βάλει με το «Τέρας» αυτό της δημόσιας διοίκησης, αλλά αντιθέτως το εκτρέφει, όταν διαπιστώνει

κάποια παρανομία της και προσπαθεί πάση θυσία να το υπερασπιστεί.

Επειδή τόλμησα, ως μέρος του DNA μου, το οποίο δοκίμασα ως Πλοίαρχος στη μακρόχρονη

θαλασσοδαρμένη ζωή μου, έχοντας ξεπεράσει και «Σκύλλες» και «Χάρυβδες», αλλά ακόμη και «άγριο

Ποσειδώνα», δεν θα διστάσω τώρα που μου δίδεται η ευκαιρία, έστω και άθελά μου, να γράψω για την

«Οδύσσεια» που έζησα, ως Ιθακήσιος εμπνεόμενος από τον αξεπέραστο τολμηρό πατριώτη μου

Οδυσσέα.

Επιγραμματικά λοιπόν θα αναφερθώ στην οδυνηρή περιπέτειά μου, διότι οι λεπτομέρειες,

πρώτον, χρειάζονται πολύς χώρος και δεύτερον δεν θα προσφέρουν τίποτε επί πλέον επί της ουσίας της

αυθαιρεσίας της δημόσιας διοίκησης, την οποία θα αναλύσω με λίγα αλλά τεκμηριωμένα λόγια, με την

προσδοκία όχι να με υπερασπιστεί η κυβέρνηση στην ακόμη εκκρεμούσα υπόθεσή μου, διότι αυτή θα

την υπερασπιστώ μόνος μου μέχρι τέλους, αλλά για να πληροφορηθεί η κοινωνία μας για την ύπαρξη

του «Τέρατος» αυτού και να φυλάσσεται αν χρειαστεί.

Η επένδυσή μου, συγχρηματοδοτούμενη από την Ε.Ε., ενός ποσού περί των τριών εκατομμυρίων

ευρώ, τη μελέτη της οποίας, καθώς και την όλη εκτέλεση μέχρι την πλήρη λειτουργία της, τα έκανα

μόνος μου. Αυτό αποδείχτηκε το μεγάλο μου «λάθος». Διότι ο «ειδικός» που μελετάει και

παρακολουθεί την επένδυση μέχρι την λειτουργία της, γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει κάθε αναφυόμενη

δυσκολία ή πρόβλημα, ως φυσική συνέπεια της ύπαρξης της δημόσιας διοίκησης, μικρό ή μεγάλο

πρόβλημα, το αντιμετωπίζει ο «ειδικός» με το δικό του γνώριμο τρόπο, με τον οποίο όλα

τακτοποιούνται και έτσι είναι όλοι ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι κι η υπόθεση προχωρεί.

Στην περίπτωσή μου, επειδή δεν δέχτηκα ποτέ ότι δεν υπάρχουν όρια στην όποια πίεση ή/και

εκφοβισμό, διότι όσα προβλήματα και δυσκολίες μου προκύψουν ξέρω και μπορώ να τα αντιμετωπίσω.

μια πρώτη αντίδραση αρμόδιου υπαλλήλου, είχε ορκιστεί ότι δεν θα πάρω ποτέ άδεια λειτουργίας. Έτσι

όλα προχωρούσαν μετ’ εμποδίων σε ρυθμό χελώνας, αλλά ξεπερνούσα κάθε πρόβλημα που

παρουσιαζόταν, με γνώση, θέληση, υπομονή και επιμονή, μέχρι που αναγκάστηκαν να μου δώσουν

άδεια λειτουργίας. Δεν είχαν όμως λήξει όλα, διότι υπήρχαν σε διεκπεραίωση οι Επιτροπές Ελέγχου, της

προόδου της επιχείρησης και η τελική εισήγηση στην Γνωμοδοτική Επιτροπή, και η τελική υπογραφή

του αρμόδιου Υπουργού.

Τα Όργανα Ελέγχου, ως το κατάλληλο εργαλείο, με δεδομένη τη συμφωνία, αν όχι σύμπραξη

των ανωτέρων τους, στην περίπτωση μη υπάρξεως «ειδικού» ή οι συναφείς λεπτομέρειες, όπως στην

περίπτωσή μας, περιέκοψαν αυθαίρετα περί το 40% των δαπανών, με βάση των οποίων αντιστοιχεί το

ποσό της επιδότησης. Οι έντονες και αιτιολογημένες έγραφες αντιρρήσεις μας αγνοήθηκαν..

Η ακαταμάχητη «εξουσία» τους, ως αποκορύφωμα της τημωριτικής τους τακτικής, δεν

δίστασαν να φθάσουν μέχρι του ακραίου σημείου να απεντάξουν την επένδυση, τελείως αυθαίρετα και

απολύτως παράνομα, αλλά με την ιδιότυπη ασυλία που γνώριζαν ότι απολαμβάνουν, αντέκρουαν κάθε

μας διαμαρτυρία, με έωλα επιχειρήματα και απύθμενο θράσος. Απένταξη σημαίνει ακύρωση της

επένδυσης. Προφανώς διαμαρτυρήθηκα έντονα, πολλές φορές και σε όλη την ιεραρχία μέχρι και στον

Υπουργό, αλλά και σε κάθε αρμόδια Αρχή και Εξουσία, χωρίς αποτέλεσμα!

Με δεδομένο ότι η ύπαρξη του Υπουργείου Ανάπτυξης είναι οι επενδύσεις, θεωρείται περίεργο

τουλάχιστον, όταν η Υπηρεσία προσκομίζει πρόταση απένταξης, δηλαδή ακύρωση μιας επένδυσης, ο

αρμόδιος υπουργός, να μην ανησυχήσει και να καλέσει τουλάχιστον τον επενδυτή να ακούσει την

άποψή του, αλλά υπογράφει εύκολα την πρόταση αυτή, αχρηστεύοντας ακόμη και την ύπαρξή του.

Τούτο από μόνο του, επιβεβαιώνει ότι ο υπουργός δεν γνωρίζει τι γίνεται στο υπουργείο του!

Όταν ένας επόμενος Γενικός Διευθυντής, ύστερα από τις έντονες και θεμελιωμένες διαμαρτυρίες

μου, αντιλήφθηκε το λάθος της απένταξης, πρότεινε μέσω Γνωμοδοτικής Επιτροπής να αρθεί μεν η

απένταξη, αλλά κατά Σολομώντεια λύση, να περιοριστεί η επιδότηση σε αυτή της πρώτης δόσης,

δηλαδή στο 1/11 της ολικής επιδότησης, πρόταση την οποία δίστασε να εγκρίνει ο αρμόδιος υπουργός,

αλλά ένας επόμενος αρμόδιος υπουργός ενέκρινε την κουτσή αυτή πρόταση της Γνωμοδοτικής

Επιτροπής, και εγώ ζητούσα συνεχώς όλη την νόμιμη επιδότηση, το «κύκλωμα» ανησύχησε και

μεθόδευσε λύση «ανώνυμης επιστολής» προς την Εισαγγελία Διαφθοράς, διατυπωμένη μεθοδικά ώστε,

αν δεν την πετούσαν στον κάλαθο των αχρήστων, όπου είναι ο προορισμός κάθε ανώνυμης επιστολής,

ένας μη γνωρίζων τους ειδικούς όρους της σύμβασης, όπως ένας Εισαγγελέας ή Δικαστής, να μη

δύναται να εξάγει συμπέρασμα. ‘Ετσι κατηγορείται για καούργημα ολόκληρη την ιεραρχία της Γενικής

Γραμματείας Βιομηχανίας, αλλά και εγώ, ως … ηθικός αυτουργός (;), όταν εγώ διαμαρτυρόμουν

συνεχώς και σε κάθε αρμόδιο, για το αυθαίρετο της απόφασης που περιόριζε την επιδότηση!!! Αυτό

θεωρείται κατάστημα του Υπουργείου Ανάπτυξης, αλλά και της κυβέρνησης γενικότερα.

Η συνέχεια θα κριθεί στο Δικαστήριο σύντομα και προκύπτει το προφανές ερώτημα, αν η

καταγγέλλουσα, υπάλληλος της Γ.Γ.Β. πίστευε σε αυτά που καταγγέλλει, θα ήταν φυσικό και σωστό να

τα καταγγείλει στο Υπουργείο, που είναι αρμόδιο να κρίνει και να αποφασίσει Εκτός και αν ήταν

μεθόδευση να βρεθεί υπεύθυνος, εκτός του υπουργείου, να πληρώσει τη νύφη των παρανομιών των

υπαλλήλων, φροντίζοντας να επιστρέψουν στην Ευρώπη τα δικά της χρήματα της συνεπιδότησης, για να

αποφύγει η Ε.Ε. δια της OLAF, «…να ζητήσει από την υπηρεσία μας περαιτέρω στοιχεία για την υπόθεση

αυτή …», όπως αναφέρεται σε έγγραφο μιας από τις υπηρεσίες που ενεπλάκησαν με την υπόθεση αυτή,

οπότε θα είχε προηγηθεί του ΟΠΕΚΕΠΕ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελέας!

Είμαι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου για κάθε διευκρίνηση, είτε της κυβέρνησης δια του

αρμόδιου υπουργού, ή όποιου άλλου επιθυμεί για λεπτομέρειες και πρόσωπα, ακόμη και

δημοσιογράφος, αν αποβλέπει στην εξάληψη του δυσμενούς για όλους παρακράτους ή βαθέως κράτους.

Ο Πρόεδρος & Δ/Σ της ΕΛΒΙΑΝ ΑΒΕΕ

Νίκος Αναγνωστάτος

e-mail:nanagnostatos@gmail.com

Τηλ.: 6944628180

Κηφισιά, 14 Απριλίου 2026

Πού εντοπίζεται το Βαθύ Κράτος μας;

Κηφισιά, 14 Απριλίου 2026

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

Η πρόσφατη συζήτηση για το «Βαθύ Κράτος» μας, με προβλημάτισε και μου

αναθέρμανε τις οδυνηρές εμπειρίες μου, οι οποίες δυστυχώς συνεχίζονται, με

κίνδυνο να καταστραφώ χωρίς καμία δική μου ευθύνη, λόγω της σχέση μου με το

«κράτος» μας και δη με τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις. Τούτο εκ πρώτης

όψεως, σημαίνει ότι η κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση, δεν αποτελεί βαθύ

κράτος. Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι στο ότι δεν θέλει ή φοβάται να το

αλλάξει. Μία έννοια του βαθέως κράτους, είναι να ενεργεί με δικούς τους λόγους

και σκεπτικό, , αδιαφορώντας αν συμφωνεί ή όχι η κυβέρνηση και η κυβέρνηση

να το ανέχεται αδιαφορώντας!

Η εμπειρία μου, συνίσταται με το «έγκλημά» μου, να επιχειρήσω μια μεσαίου

μεγέθους επένδυση, λόγω της οποίας ήρθα αντιμέτωπος με το πολύμορφο «Τέρας», που λέγεται

δημόσια διοίκηση, η οποία ενεργεί και φέρεται σύμφωνα με τους δικούς της όρους και κανονισμούς,

αγνοώντας και αδιαφορώντας παντελώς για τους νόμους και κανονισμούς και προπάντων τον αρμόδιο

κατά καιρούς Υπουργό.

Συμπέρανα λοιπόν ότι α) Κανείς υπουργός δεν γνωρίζει λεπτομερώς τι συμβαίνει στο υπουργείο

του, ή στην καλύτερη περίπτωση, δεν θέλει ή διστάζει να γνωρίζει. και β) Η δημόσια διοίκηση, με τους

δικούς της κανονισμούς και σκεπτικό, αποτελούν, αν όχι το μοναδικό, τουλάχιστον ένα σημαντικό

τμήμα του βαθέως κράτους, το οποίο βλάπτει πρώτα την ίδια την κυβέρνηση, διότι δεν τολμά να τα

βάλει με το «Τέρας» αυτό της δημόσιας διοίκησης, αλλά αντιθέτως το εκτρέφει, όταν διαπιστώνει

κάποια παρανομία της και προσπαθεί πάση θυσία να το υπερασπιστεί.

Επειδή τόλμησα, ως μέρος του DNA μου, το οποίο δοκίμασα ως Πλοίαρχος στη μακρόχρονη

θαλασσοδαρμένη ζωή μου, έχοντας ξεπεράσει και «Σκύλλες» και «Χάρυβδες», αλλά ακόμη και «άγριο

Ποσειδώνα», δεν θα διστάσω τώρα που μου δίδεται η ευκαιρία, έστω και άθελά μου, να γράψω για την

«Οδύσσεια» που έζησα, ως Ιθακήσιος εμπνεόμενος από τον αξεπέραστο τολμηρό πατριώτη μου

Οδυσσέα.

Επιγραμματικά λοιπόν θα αναφερθώ στην οδυνηρή περιπέτειά μου, διότι οι λεπτομέρειες,

πρώτον, χρειάζονται πολύς χώρος και δεύτερον δεν θα προσφέρουν τίποτε επί πλέον επί της ουσίας της

αυθαιρεσίας της δημόσιας διοίκησης, την οποία θα αναλύσω με λίγα αλλά τεκμηριωμένα λόγια, με την

προσδοκία όχι να με υπερασπιστεί η κυβέρνηση στην ακόμη εκκρεμούσα υπόθεσή μου, διότι αυτή θα

την υπερασπιστώ μόνος μου μέχρι τέλους, αλλά για να πληροφορηθεί η κοινωνία μας για την ύπαρξη

του «Τέρατος» αυτού και να φυλάσσεται αν χρειαστεί.

Η επένδυσή μου, συγχρηματοδοτούμενη από την Ε.Ε., ενός ποσού περί των τριών εκατομμυρίων

ευρώ, τη μελέτη της οποίας, καθώς και την όλη εκτέλεση μέχρι την πλήρη λειτουργία της, τα έκανα

μόνος μου. Αυτό αποδείχτηκε το μεγάλο μου «λάθος». Διότι ο «ειδικός» που μελετάει και

παρακολουθεί την επένδυση μέχρι την λειτουργία της, γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει κάθε αναφυόμενη

δυσκολία ή πρόβλημα, ως φυσική συνέπεια της ύπαρξης της δημόσιας διοίκησης, μικρό ή μεγάλο

πρόβλημα, το αντιμετωπίζει ο «ειδικός» με το δικό του γνώριμο τρόπο, με τον οποίο όλα

τακτοποιούνται και έτσι είναι όλοι ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι κι η υπόθεση προχωρεί.

Στην περίπτωσή μου, επειδή δεν δέχτηκα ποτέ ότι δεν υπάρχουν όρια στην όποια πίεση ή/και

εκφοβισμό, διότι όσα προβλήματα και δυσκολίες μου προκύψουν ξέρω και μπορώ να τα αντιμετωπίσω.

μια πρώτη αντίδραση αρμόδιου υπαλλήλου, είχε ορκιστεί ότι δεν θα πάρω ποτέ άδεια λειτουργίας. Έτσι

όλα προχωρούσαν μετ’ εμποδίων σε ρυθμό χελώνας, αλλά ξεπερνούσα κάθε πρόβλημα που

παρουσιαζόταν, με γνώση, θέληση, υπομονή και επιμονή, μέχρι που αναγκάστηκαν να μου δώσουν

άδεια λειτουργίας. Δεν είχαν όμως λήξει όλα, διότι υπήρχαν σε διεκπεραίωση οι Επιτροπές Ελέγχου, της

προόδου της επιχείρησης και η τελική εισήγηση στην Γνωμοδοτική Επιτροπή, και η τελική υπογραφή

του αρμόδιου Υπουργού.

Τα Όργανα Ελέγχου, ως το κατάλληλο εργαλείο, με δεδομένη τη συμφωνία, αν όχι σύμπραξη

των ανωτέρων τους, στην περίπτωση μη υπάρξεως «ειδικού» ή οι συναφείς λεπτομέρειες, όπως στην

περίπτωσή μας, περιέκοψαν αυθαίρετα περί το 40% των δαπανών, με βάση των οποίων αντιστοιχεί το

ποσό της επιδότησης. Οι έντονες και αιτιολογημένες έγραφες αντιρρήσεις μας αγνοήθηκαν..

Η ακαταμάχητη «εξουσία» τους, ως αποκορύφωμα της τημωριτικής τους τακτικής, δεν

δίστασαν να φθάσουν μέχρι του ακραίου σημείου να απεντάξουν την επένδυση, τελείως αυθαίρετα και

απολύτως παράνομα, αλλά με την ιδιότυπη ασυλία που γνώριζαν ότι απολαμβάνουν, αντέκρουαν κάθε

μας διαμαρτυρία, με έωλα επιχειρήματα και απύθμενο θράσος. Απένταξη σημαίνει ακύρωση της

επένδυσης. Προφανώς διαμαρτυρήθηκα έντονα, πολλές φορές και σε όλη την ιεραρχία μέχρι και στον

Υπουργό, αλλά και σε κάθε αρμόδια Αρχή και Εξουσία, χωρίς αποτέλεσμα!

Με δεδομένο ότι η ύπαρξη του Υπουργείου Ανάπτυξης είναι οι επενδύσεις, θεωρείται περίεργο

τουλάχιστον, όταν η Υπηρεσία προσκομίζει πρόταση απένταξης, δηλαδή ακύρωση μιας επένδυσης, ο

αρμόδιος υπουργός, να μην ανησυχήσει και να καλέσει τουλάχιστον τον επενδυτή να ακούσει την

άποψή του, αλλά υπογράφει εύκολα την πρόταση αυτή, αχρηστεύοντας ακόμη και την ύπαρξή του.

Τούτο από μόνο του, επιβεβαιώνει ότι ο υπουργός δεν γνωρίζει τι γίνεται στο υπουργείο του!

Όταν ένας επόμενος Γενικός Διευθυντής, ύστερα από τις έντονες και θεμελιωμένες διαμαρτυρίες

μου, αντιλήφθηκε το λάθος της απένταξης, πρότεινε μέσω Γνωμοδοτικής Επιτροπής να αρθεί μεν η

απένταξη, αλλά κατά Σολομώντεια λύση, να περιοριστεί η επιδότηση σε αυτή της πρώτης δόσης,

δηλαδή στο 1/11 της ολικής επιδότησης, πρόταση την οποία δίστασε να εγκρίνει ο αρμόδιος υπουργός,

αλλά ένας επόμενος αρμόδιος υπουργός ενέκρινε την κουτσή αυτή πρόταση της Γνωμοδοτικής

Επιτροπής, και εγώ ζητούσα συνεχώς όλη την νόμιμη επιδότηση, το «κύκλωμα» ανησύχησε και

μεθόδευσε λύση «ανώνυμης επιστολής» προς την Εισαγγελία Διαφθοράς, διατυπωμένη μεθοδικά ώστε,

αν δεν την πετούσαν στον κάλαθο των αχρήστων, όπου είναι ο προορισμός κάθε ανώνυμης επιστολής,

ένας μη γνωρίζων τους ειδικούς όρους της σύμβασης, όπως ένας Εισαγγελέας ή Δικαστής, να μη

δύναται να εξάγει συμπέρασμα. ‘Ετσι κατηγορείται για καούργημα ολόκληρη την ιεραρχία της Γενικής

Γραμματείας Βιομηχανίας, αλλά και εγώ, ως … ηθικός αυτουργός (;), όταν εγώ διαμαρτυρόμουν

συνεχώς και σε κάθε αρμόδιο, για το αυθαίρετο της απόφασης που περιόριζε την επιδότηση!!! Αυτό

θεωρείται κατάστημα του Υπουργείου Ανάπτυξης, αλλά και της κυβέρνησης γενικότερα.

Η συνέχεια θα κριθεί στο Δικαστήριο σύντομα και προκύπτει το προφανές ερώτημα, αν η

καταγγέλλουσα, υπάλληλος της Γ.Γ.Β. πίστευε σε αυτά που καταγγέλλει, θα ήταν φυσικό και σωστό να

τα καταγγείλει στο Υπουργείο, που είναι αρμόδιο να κρίνει και να αποφασίσει Εκτός και αν ήταν

μεθόδευση να βρεθεί υπεύθυνος, εκτός του υπουργείου, να πληρώσει τη νύφη των παρανομιών των

υπαλλήλων, φροντίζοντας να επιστρέψουν στην Ευρώπη τα δικά της χρήματα της συνεπιδότησης, για να

αποφύγει η Ε.Ε. δια της OLAF, «…να ζητήσει από την υπηρεσία μας περαιτέρω στοιχεία για την υπόθεση

αυτή …», όπως αναφέρεται σε έγγραφο μιας από τις υπηρεσίες που ενεπλάκησαν με την υπόθεση αυτή,

οπότε θα είχε προηγηθεί του ΟΠΕΚΕΠΕ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελέας!

Είμαι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου για κάθε διευκρίνηση, είτε της κυβέρνησης δια του

αρμόδιου υπουργού, ή όποιου άλλου επιθυμεί για λεπτομέρειες και πρόσωπα, ακόμη και

δημοσιογράφος, αν αποβλέπει στην εξάληψη του δυσμενούς για όλους παρακράτους ή βαθέως κράτους.

Ο Πρόεδρος & Δ/Σ της ΕΛΒΙΑΝ ΑΒΕΕ

Νίκος Αναγνωστάτος

e-mail:nanagnostatos@gmail.com

Τηλ.: 6944628180Πού εντοπίζεται το Βαθύ Κράτος μας;

Κηφισιά, 14 Απριλίου 2026

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

Η πρόσφατη συζήτηση για το «Βαθύ Κράτος» μας, με προβλημάτισε και μου

αναθέρμανε τις οδυνηρές εμπειρίες μου, οι οποίες δυστυχώς συνεχίζονται, με

κίνδυνο να καταστραφώ χωρίς καμία δική μου ευθύνη, λόγω της σχέση μου με το

«κράτος» μας και δη με τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις. Τούτο εκ πρώτης

όψεως, σημαίνει ότι η κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση, δεν αποτελεί βαθύ

κράτος. Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι στο ότι δεν θέλει ή φοβάται να το

αλλάξει. Μία έννοια του βαθέως κράτους, είναι να ενεργεί με δικούς τους λόγους

και σκεπτικό, , αδιαφορώντας αν συμφωνεί ή όχι η κυβέρνηση και η κυβέρνηση

να το ανέχεται αδιαφορώντας!

Η εμπειρία μου, συνίσταται με το «έγκλημά» μου, να επιχειρήσω μια μεσαίου

μεγέθους επένδυση, λόγω της οποίας ήρθα αντιμέτωπος με το πολύμορφο «Τέρας», που λέγεται

δημόσια διοίκηση, η οποία ενεργεί και φέρεται σύμφωνα με τους δικούς της όρους και κανονισμούς,

αγνοώντας και αδιαφορώντας παντελώς για τους νόμους και κανονισμούς και προπάντων τον αρμόδιο

κατά καιρούς Υπουργό.

Συμπέρανα λοιπόν ότι α) Κανείς υπουργός δεν γνωρίζει λεπτομερώς τι συμβαίνει στο υπουργείο

του, ή στην καλύτερη περίπτωση, δεν θέλει ή διστάζει να γνωρίζει. και β) Η δημόσια διοίκηση, με τους

δικούς της κανονισμούς και σκεπτικό, αποτελούν, αν όχι το μοναδικό, τουλάχιστον ένα σημαντικό

τμήμα του βαθέως κράτους, το οποίο βλάπτει πρώτα την ίδια την κυβέρνηση, διότι δεν τολμά να τα

βάλει με το «Τέρας» αυτό της δημόσιας διοίκησης, αλλά αντιθέτως το εκτρέφει, όταν διαπιστώνει

κάποια παρανομία της και προσπαθεί πάση θυσία να το υπερασπιστεί.

Επειδή τόλμησα, ως μέρος του DNA μου, το οποίο δοκίμασα ως Πλοίαρχος στη μακρόχρονη

θαλασσοδαρμένη ζωή μου, έχοντας ξεπεράσει και «Σκύλλες» και «Χάρυβδες», αλλά ακόμη και «άγριο

Ποσειδώνα», δεν θα διστάσω τώρα που μου δίδεται η ευκαιρία, έστω και άθελά μου, να γράψω για την

«Οδύσσεια» που έζησα, ως Ιθακήσιος εμπνεόμενος από τον αξεπέραστο τολμηρό πατριώτη μου

Οδυσσέα.

Επιγραμματικά λοιπόν θα αναφερθώ στην οδυνηρή περιπέτειά μου, διότι οι λεπτομέρειες,

πρώτον, χρειάζονται πολύς χώρος και δεύτερον δεν θα προσφέρουν τίποτε επί πλέον επί της ουσίας της

αυθαιρεσίας της δημόσιας διοίκησης, την οποία θα αναλύσω με λίγα αλλά τεκμηριωμένα λόγια, με την

προσδοκία όχι να με υπερασπιστεί η κυβέρνηση στην ακόμη εκκρεμούσα υπόθεσή μου, διότι αυτή θα

την υπερασπιστώ μόνος μου μέχρι τέλους, αλλά για να πληροφορηθεί η κοινωνία μας για την ύπαρξη

του «Τέρατος» αυτού και να φυλάσσεται αν χρειαστεί.

Η επένδυσή μου, συγχρηματοδοτούμενη από την Ε.Ε., ενός ποσού περί των τριών εκατομμυρίων

ευρώ, τη μελέτη της οποίας, καθώς και την όλη εκτέλεση μέχρι την πλήρη λειτουργία της, τα έκανα

μόνος μου. Αυτό αποδείχτηκε το μεγάλο μου «λάθος». Διότι ο «ειδικός» που μελετάει και

παρακολουθεί την επένδυση μέχρι την λειτουργία της, γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει κάθε αναφυόμενη

δυσκολία ή πρόβλημα, ως φυσική συνέπεια της ύπαρξης της δημόσιας διοίκησης, μικρό ή μεγάλο

πρόβλημα, το αντιμετωπίζει ο «ειδικός» με το δικό του γνώριμο τρόπο, με τον οποίο όλα

τακτοποιούνται και έτσι είναι όλοι ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι κι η υπόθεση προχωρεί.

Στην περίπτωσή μου, επειδή δεν δέχτηκα ποτέ ότι δεν υπάρχουν όρια στην όποια πίεση ή/και

εκφοβισμό, διότι όσα προβλήματα και δυσκολίες μου προκύψουν ξέρω και μπορώ να τα αντιμετωπίσω.

μια πρώτη αντίδραση αρμόδιου υπαλλήλου, είχε ορκιστεί ότι δεν θα πάρω ποτέ άδεια λειτουργίας. Έτσι

όλα προχωρούσαν μετ’ εμποδίων σε ρυθμό χελώνας, αλλά ξεπερνούσα κάθε πρόβλημα που

παρουσιαζόταν, με γνώση, θέληση, υπομονή και επιμονή, μέχρι που αναγκάστηκαν να μου δώσουν

άδεια λειτουργίας. Δεν είχαν όμως λήξει όλα, διότι υπήρχαν σε διεκπεραίωση οι Επιτροπές Ελέγχου, της

προόδου της επιχείρησης και η τελική εισήγηση στην Γνωμοδοτική Επιτροπή, και η τελική υπογραφή

του αρμόδιου Υπουργού.

Τα Όργανα Ελέγχου, ως το κατάλληλο εργαλείο, με δεδομένη τη συμφωνία, αν όχι σύμπραξη

των ανωτέρων τους, στην περίπτωση μη υπάρξεως «ειδικού» ή οι συναφείς λεπτομέρειες, όπως στην

περίπτωσή μας, περιέκοψαν αυθαίρετα περί το 40% των δαπανών, με βάση των οποίων αντιστοιχεί το

ποσό της επιδότησης. Οι έντονες και αιτιολογημένες έγραφες αντιρρήσεις μας αγνοήθηκαν..

Η ακαταμάχητη «εξουσία» τους, ως αποκορύφωμα της τημωριτικής τους τακτικής, δεν

δίστασαν να φθάσουν μέχρι του ακραίου σημείου να απεντάξουν την επένδυση, τελείως αυθαίρετα και

απολύτως παράνομα, αλλά με την ιδιότυπη ασυλία που γνώριζαν ότι απολαμβάνουν, αντέκρουαν κάθε

μας διαμαρτυρία, με έωλα επιχειρήματα και απύθμενο θράσος. Απένταξη σημαίνει ακύρωση της

επένδυσης. Προφανώς διαμαρτυρήθηκα έντονα, πολλές φορές και σε όλη την ιεραρχία μέχρι και στον

Υπουργό, αλλά και σε κάθε αρμόδια Αρχή και Εξουσία, χωρίς αποτέλεσμα!

Με δεδομένο ότι η ύπαρξη του Υπουργείου Ανάπτυξης είναι οι επενδύσεις, θεωρείται περίεργο

τουλάχιστον, όταν η Υπηρεσία προσκομίζει πρόταση απένταξης, δηλαδή ακύρωση μιας επένδυσης, ο

αρμόδιος υπουργός, να μην ανησυχήσει και να καλέσει τουλάχιστον τον επενδυτή να ακούσει την

άποψή του, αλλά υπογράφει εύκολα την πρόταση αυτή, αχρηστεύοντας ακόμη και την ύπαρξή του.

Τούτο από μόνο του, επιβεβαιώνει ότι ο υπουργός δεν γνωρίζει τι γίνεται στο υπουργείο του!

Όταν ένας επόμενος Γενικός Διευθυντής, ύστερα από τις έντονες και θεμελιωμένες διαμαρτυρίες

μου, αντιλήφθηκε το λάθος της απένταξης, πρότεινε μέσω Γνωμοδοτικής Επιτροπής να αρθεί μεν η

απένταξη, αλλά κατά Σολομώντεια λύση, να περιοριστεί η επιδότηση σε αυτή της πρώτης δόσης,

δηλαδή στο 1/11 της ολικής επιδότησης, πρόταση την οποία δίστασε να εγκρίνει ο αρμόδιος υπουργός,

αλλά ένας επόμενος αρμόδιος υπουργός ενέκρινε την κουτσή αυτή πρόταση της Γνωμοδοτικής

Επιτροπής, και εγώ ζητούσα συνεχώς όλη την νόμιμη επιδότηση, το «κύκλωμα» ανησύχησε και

μεθόδευσε λύση «ανώνυμης επιστολής» προς την Εισαγγελία Διαφθοράς, διατυπωμένη μεθοδικά ώστε,

αν δεν την πετούσαν στον κάλαθο των αχρήστων, όπου είναι ο προορισμός κάθε ανώνυμης επιστολής,

ένας μη γνωρίζων τους ειδικούς όρους της σύμβασης, όπως ένας Εισαγγελέας ή Δικαστής, να μη

δύναται να εξάγει συμπέρασμα. ‘Ετσι κατηγορείται για κακούργημα ολόκληρη την ιεραρχία της Γενικής

Γραμματείας Βιομηχανίας, αλλά και εγώ, ως … ηθικός αυτουργός (;), όταν εγώ διαμαρτυρόμουν

συνεχώς και σε κάθε αρμόδιο, για το αυθαίρετο της απόφασης που περιόριζε την επιδότηση!!! Αυτό

θεωρείται κατάστημα του Υπουργείου Ανάπτυξης, αλλά και της κυβέρνησης γενικότερα.

Η συνέχεια θα κριθεί στο Δικαστήριο σύντομα και προκύπτει το προφανές ερώτημα, αν η

καταγγέλλουσα, υπάλληλος της Γ.Γ.Β. πίστευε σε αυτά που καταγγέλλει, θα ήταν φυσικό και σωστό να

τα καταγγείλει στο Υπουργείο, που είναι αρμόδιο να κρίνει και να αποφασίσει Εκτός και αν ήταν

μεθόδευση να βρεθεί υπεύθυνος, εκτός του υπουργείου, να πληρώσει τη νύφη των παρανομιών των

υπαλλήλων, φροντίζοντας να επιστρέψουν στην Ευρώπη τα δικά της χρήματα της συνεπιδότησης, για να

αποφύγει η Ε.Ε. δια της OLAF, «…να ζητήσει από την υπηρεσία μας περαιτέρω στοιχεία για την υπόθεση

αυτή …», όπως αναφέρεται σε έγγραφο μιας από τις υπηρεσίες που ενεπλάκησαν με την υπόθεση αυτή,

οπότε θα είχε προηγηθεί του ΟΠΕΚΕΠΕ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελέας!

Είμαι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου για κάθε διευκρίνηση, είτε της κυβέρνησης δια του

αρμόδιου υπουργού, ή όποιου άλλου επιθυμεί για λεπτομέρειες και πρόσωπα, ακόμη και

δημοσιογράφος, αν αποβλέπει στην εξάληψη του δυσμενούς για όλους παρακράτους ή βαθέως κράτους.

Ο Πρόεδρος & Δ/Σ της ΕΛΒΙΑΝ ΑΒΕΕ

Νίκος Αναγνωστάτος

e-mail:nanagnostatos@gmail.com

Τηλ.: 6944628180

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

Η πρόσφατη συζήτηση για το «Βαθύ Κράτος» μας, με προβλημάτισε και μου

αναθέρμανε τις οδυνηρές εμπειρίες μου, οι οποίες δυστυχώς συνεχίζονται, με

κίνδυνο να καταστραφώ χωρίς καμία δική μου ευθύνη, λόγω της σχέση μου με το

«κράτος» μας και δη με τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις. Τούτο εκ πρώτης

όψεως, σημαίνει ότι η κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση, δεν αποτελεί βαθύ

κράτος. Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι στο ότι δεν θέλει ή φοβάται να το

αλλάξει. Μία έννοια του βαθέως κράτους, είναι να ενεργεί με δικούς τους λόγους

και σκεπτικό, , αδιαφορώντας αν συμφωνεί ή όχι η κυβέρνηση και η κυβέρνηση

να το ανέχεται αδιαφορώντας!

Η εμπειρία μου, συνίσταται με το «έγκλημά» μου, να επιχειρήσω μια μεσαίου

μεγέθους επένδυση, λόγω της οποίας ήρθα αντιμέτωπος με το πολύμορφο «Τέρας», που λέγεται

δημόσια διοίκηση, η οποία ενεργεί και φέρεται σύμφωνα με τους δικούς της όρους και κανονισμούς,

αγνοώντας και αδιαφορώντας παντελώς για τους νόμους και κανονισμούς και προπάντων τον αρμόδιο

κατά καιρούς Υπουργό.

Συμπέρανα λοιπόν ότι α) Κανείς υπουργός δεν γνωρίζει λεπτομερώς τι συμβαίνει στο υπουργείο

του, ή στην καλύτερη περίπτωση, δεν θέλει ή διστάζει να γνωρίζει. και β) Η δημόσια διοίκηση, με τους

δικούς της κανονισμούς και σκεπτικό, αποτελούν, αν όχι το μοναδικό, τουλάχιστον ένα σημαντικό

τμήμα του βαθέως κράτους, το οποίο βλάπτει πρώτα την ίδια την κυβέρνηση, διότι δεν τολμά να τα

βάλει με το «Τέρας» αυτό της δημόσιας διοίκησης, αλλά αντιθέτως το εκτρέφει, όταν διαπιστώνει

κάποια παρανομία της και προσπαθεί πάση θυσία να το υπερασπιστεί.

Επειδή τόλμησα, ως μέρος του DNA μου, το οποίο δοκίμασα ως Πλοίαρχος στη μακρόχρονη

θαλασσοδαρμένη ζωή μου, έχοντας ξεπεράσει και «Σκύλλες» και «Χάρυβδες», αλλά ακόμη και «άγριο

Ποσειδώνα», δεν θα διστάσω τώρα που μου δίδεται η ευκαιρία, έστω και άθελά μου, να γράψω για την

«Οδύσσεια» που έζησα, ως Ιθακήσιος εμπνεόμενος από τον αξεπέραστο τολμηρό πατριώτη μου

Οδυσσέα.

Επιγραμματικά λοιπόν θα αναφερθώ στην οδυνηρή περιπέτειά μου, διότι οι λεπτομέρειες,

πρώτον, χρειάζονται πολύς χώρος και δεύτερον δεν θα προσφέρουν τίποτε επί πλέον επί της ουσίας της

αυθαιρεσίας της δημόσιας διοίκησης, την οποία θα αναλύσω με λίγα αλλά τεκμηριωμένα λόγια, με την

προσδοκία όχι να με υπερασπιστεί η κυβέρνηση στην ακόμη εκκρεμούσα υπόθεσή μου, διότι αυτή θα

την υπερασπιστώ μόνος μου μέχρι τέλους, αλλά για να πληροφορηθεί η κοινωνία μας για την ύπαρξη

του «Τέρατος» αυτού και να φυλάσσεται αν χρειαστεί.

Η επένδυσή μου, συγχρηματοδοτούμενη από την Ε.Ε., ενός ποσού περί των τριών εκατομμυρίων

ευρώ, τη μελέτη της οποίας, καθώς και την όλη εκτέλεση μέχρι την πλήρη λειτουργία της, τα έκανα

μόνος μου. Αυτό αποδείχτηκε το μεγάλο μου «λάθος». Διότι ο «ειδικός» που μελετάει και

παρακολουθεί την επένδυση μέχρι την λειτουργία της, γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει κάθε αναφυόμενη

δυσκολία ή πρόβλημα, ως φυσική συνέπεια της ύπαρξης της δημόσιας διοίκησης, μικρό ή μεγάλο

πρόβλημα, το αντιμετωπίζει ο «ειδικός» με το δικό του γνώριμο τρόπο, με τον οποίο όλα

τακτοποιούνται και έτσι είναι όλοι ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι κι η υπόθεση προχωρεί.

Στην περίπτωσή μου, επειδή δεν δέχτηκα ποτέ ότι δεν υπάρχουν όρια στην όποια πίεση ή/και

εκφοβισμό, διότι όσα προβλήματα και δυσκολίες μου προκύψουν ξέρω και μπορώ να τα αντιμετωπίσω.

μια πρώτη αντίδραση αρμόδιου υπαλλήλου, είχε ορκιστεί ότι δεν θα πάρω ποτέ άδεια λειτουργίας. Έτσι

όλα προχωρούσαν μετ’ εμποδίων σε ρυθμό χελώνας, αλλά ξεπερνούσα κάθε πρόβλημα που

παρουσιαζόταν, με γνώση, θέληση, υπομονή και επιμονή, μέχρι που αναγκάστηκαν να μου δώσουν

άδεια λειτουργίας. Δεν είχαν όμως λήξει όλα, διότι υπήρχαν σε διεκπεραίωση οι Επιτροπές Ελέγχου, της

προόδου της επιχείρησης και η τελική εισήγηση στην Γνωμοδοτική Επιτροπή, και η τελική υπογραφή

του αρμόδιου Υπουργού.

Τα Όργανα Ελέγχου, ως το κατάλληλο εργαλείο, με δεδομένη τη συμφωνία, αν όχι σύμπραξη

των ανωτέρων τους, στην περίπτωση μη υπάρξεως «ειδικού» ή οι συναφείς λεπτομέρειες, όπως στην

περίπτωσή μας, περιέκοψαν αυθαίρετα περί το 40% των δαπανών, με βάση των οποίων αντιστοιχεί το

ποσό της επιδότησης. Οι έντονες και αιτιολογημένες έγραφες αντιρρήσεις μας αγνοήθηκαν..

Η ακαταμάχητη «εξουσία» τους, ως αποκορύφωμα της τημωριτικής τους τακτικής, δεν

δίστασαν να φθάσουν μέχρι του ακραίου σημείου να απεντάξουν την επένδυση, τελείως αυθαίρετα και

απολύτως παράνομα, αλλά με την ιδιότυπη ασυλία που γνώριζαν ότι απολαμβάνουν, αντέκρουαν κάθε

μας διαμαρτυρία, με έωλα επιχειρήματα και απύθμενο θράσος. Απένταξη σημαίνει ακύρωση της

επένδυσης. Προφανώς διαμαρτυρήθηκα έντονα, πολλές φορές και σε όλη την ιεραρχία μέχρι και στον

Υπουργό, αλλά και σε κάθε αρμόδια Αρχή και Εξουσία, χωρίς αποτέλεσμα!

Με δεδομένο ότι η ύπαρξη του Υπουργείου Ανάπτυξης είναι οι επενδύσεις, θεωρείται περίεργο

τουλάχιστον, όταν η Υπηρεσία προσκομίζει πρόταση απένταξης, δηλαδή ακύρωση μιας επένδυσης, ο

αρμόδιος υπουργός, να μην ανησυχήσει και να καλέσει τουλάχιστον τον επενδυτή να ακούσει την

άποψή του, αλλά υπογράφει εύκολα την πρόταση αυτή, αχρηστεύοντας ακόμη και την ύπαρξή του.

Τούτο από μόνο του, επιβεβαιώνει ότι ο υπουργός δεν γνωρίζει τι γίνεται στο υπουργείο του!

Όταν ένας επόμενος Γενικός Διευθυντής, ύστερα από τις έντονες και θεμελιωμένες διαμαρτυρίες

μου, αντιλήφθηκε το λάθος της απένταξης, πρότεινε μέσω Γνωμοδοτικής Επιτροπής να αρθεί μεν η

απένταξη, αλλά κατά Σολομώντεια λύση, να περιοριστεί η επιδότηση σε αυτή της πρώτης δόσης,

δηλαδή στο 1/11 της ολικής επιδότησης, πρόταση την οποία δίστασε να εγκρίνει ο αρμόδιος υπουργός,

αλλά ένας επόμενος αρμόδιος υπουργός ενέκρινε την κουτσή αυτή πρόταση της Γνωμοδοτικής

Επιτροπής, και εγώ ζητούσα συνεχώς όλη την νόμιμη επιδότηση, το «κύκλωμα» ανησύχησε και

μεθόδευσε λύση «ανώνυμης επιστολής» προς την Εισαγγελία Διαφθοράς, διατυπωμένη μεθοδικά ώστε,

αν δεν την πετούσαν στον κάλαθο των αχρήστων, όπου είναι ο προορισμός κάθε ανώνυμης επιστολής,

ένας μη γνωρίζων τους ειδικούς όρους της σύμβασης, όπως ένας Εισαγγελέας ή Δικαστής, να μη

δύναται να εξάγει συμπέρασμα. ‘Ετσι κατηγορείται για καούργημα ολόκληρη την ιεραρχία της Γενικής

Γραμματείας Βιομηχανίας, αλλά και εγώ, ως … ηθικός αυτουργός (;), όταν εγώ διαμαρτυρόμουν

συνεχώς και σε κάθε αρμόδιο, για το αυθαίρετο της απόφασης που περιόριζε την επιδότηση!!! Αυτό

θεωρείται κατάστημα του Υπουργείου Ανάπτυξης, αλλά και της κυβέρνησης γενικότερα.

Η συνέχεια θα κριθεί στο Δικαστήριο σύντομα και προκύπτει το προφανές ερώτημα, αν η

καταγγέλλουσα, υπάλληλος της Γ.Γ.Β. πίστευε σε αυτά που καταγγέλλει, θα ήταν φυσικό και σωστό να

τα καταγγείλει στο Υπουργείο, που είναι αρμόδιο να κρίνει και να αποφασίσει Εκτός και αν ήταν

μεθόδευση να βρεθεί υπεύθυνος, εκτός του υπουργείου, να πληρώσει τη νύφη των παρανομιών των

υπαλλήλων, φροντίζοντας να επιστρέψουν στην Ευρώπη τα δικά της χρήματα της συνεπιδότησης, για να

αποφύγει η Ε.Ε. δια της OLAF, «…να ζητήσει από την υπηρεσία μας περαιτέρω στοιχεία για την υπόθεση

αυτή …», όπως αναφέρεται σε έγγραφο μιας από τις υπηρεσίες που ενεπλάκησαν με την υπόθεση αυτή,

οπότε θα είχε προηγηθεί του ΟΠΕΚΕΠΕ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελέας!

Είμαι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου για κάθε διευκρίνηση, είτε της κυβέρνησης δια του

αρμόδιου υπουργού, ή όποιου άλλου επιθυμεί για λεπτομέρειες και πρόσωπα, ακόμη και

δημοσιογράφος, αν αποβλέπει στην εξάληψη του δυσμενούς για όλους παρακράτους ή βαθέως κράτους.

Ο Πρόεδρος & Δ/Σ της ΕΛΒΙΑΝ ΑΒΕΕ

Νίκος Αναγνωστάτος

e-mail:nanagnostatos@gmail.com

Τηλ.: 6944628180

ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΕΝΕΥΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

 Αδήριτη ανάγκη εκλογίκευσης των αριστερών για το καλό όλων μας

Σύμβαση Γενεύης

VS

Λαθρομετανάστες

Τα σύνορα της χώρας μας δεν είναι ξέφραγο αμπέλι, κάτι που ενέχει κινδύνους

Κηφισιά, 8 Φεβρουαρίου 2026

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

Θόρυβος που ξεπερνάει όλα τα εσκαμμένα, έχει δημιουργηθεί με το

τραγικό ναυάγιο λαθρομεταναστών μεταξύ Χίου και Μικράς Ασίας και

τον άδικο χαμό δεκαπέντε ανθρώπων και τον τραυματισμό αρκετών

άλλων. Το επεισόδιο αφορά μια μεταφορά δυστυχισμένων ατόμων από

τις ακτές της Τουρκίας προς τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Πριν προχωρήσω στην ανάλυση σε βάθος του θέματος, να κάνω μερικές

αυτονόητες σκέψεις για το γεγονός. Η αξία της μετακόμισης των

σαράντα περίπου λαθρέων μεταναστών, ήταν περί τα 180.000 δολάρια.

Σημαντικό ποσό για να αναγκάσει τον διακινητή να κάνει ό,τι μπορεί για

την ολοκλήρωση της μεταφοράς. Τούτο σημαίνει ότι έκανε διάφορους

ελιγμούς για να αποφύγει το περιπολικό του λιμενικού σώματος. Σε έναν ελιγμό βρέθηκε στην

πλώρη του περιπολικού, το οποίο ήταν εν κινήσει και πέρασε από κάτω του. Από την άλλη το

περιπολικό δεν ήταν η πρώτη φορά που βρισκόταν σε παρεμπόδιση πλεούμενου να προχωρήσει,

στις τόσες λοιπόν φορές να φέρθηκε απάνθρωπα για πρώτη φορά; Μάλλον δύσκολο, αν όχι

αδύνατο, με καλοπιστία. Άρα, κατά την ταπεινή μου άποψη, η πιο πιθανή εκδοχή, με όλη την

καλή προαίρεση, οι ελιγμοί του φουσκωτού προκάλεσαν το ατύχημα.

Τώρα οι διεθνείς συνθήκες και κανονισμοί, οι οποίοι είναι λίαν προστατευτικοί των

προσφύγων. Οφείλουμε λοιπόν να εξετάσουμε πως χαρακτηρίζεται ο πρόσφυγας.

«Πρόσφυγας θεωρείται αυτός/η που εγκαταλείπει τη χώρα καταγωγής του/ης ή τον τόπο της

τελευταίας ή συνήθους διαμονής του/ης εξαιτίας δικαιολογημένου φόβου δίωξης εξαιτίας της

φυλής, της θρησκείας, της εθνικότητας, της συμμετοχής του/ης σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα ή

των πολιτικών του/ης πεποιθήσεων».

Εκείνοι λοιπόν που εγκαταλείπουν την Τουρκία, δηλαδή την χώρα που διαμένουν προσωρινά

ή μόνιμα αδιάφορο, είναι μετανάστες για να βελτιώσουν τις συνθήκες της ζωής τους, από

κοινωνική ή οικονομική άποψη, διότι δεν διώκονται ούτε κινδυνεύουν στην Τουρκία.

Μετανάστες λοιπόν και δη λαθραίοι, αφού προσπαθούν να εισέλθουν στην Ελλάδα κρυφά

δηλαδή χωρίς άδεια. Άρα με την ακριβολόγα και νοηματική αξιοθαύμαστη ελληνική γλώσσα,

είναι λαθρομετανάστες! Δεν αντιλαμβάνομαι τον λόγο που ενοχλεί αυτός ο τόσο

συγκεκριμένος και ακριβόλογος χαρακτηρισμός;

Σύμφωνα πάλι με το διεθνές δίκαιο και με τη σύμβαση της Γενεύης, η οποία αποτελείται από

46 άρθρα, δύο παραρτήματα αρκετών επί πλέον άρθρων και αναφορών λεπτομερώς με

κεφαλαία γράμμα «Α –ΣΤ», το ένα άρθρο συναγωνιζόμενο το άλλο και το ένα παράρτημα

ισχυρότερο του άλλου, σε υπερβολικούς όρους προστασίας των «προσφύγων», όρους που θα

ζήλευαν πολλοί πολίτες εξελιγμένων λαών, ευρωπαϊκών και άλλων κρατών, αναφέρει ότι «οι

χώρες αντιμετωπίζουν τους μετανάστες με βάση τους δικούς τους μεταναστευτικούς νόμους

και διαδικασίες».

Τη σύμβαση αυτή της Γενεύης, της 25 Ιουλίου 1951, με έναρξη ισχύος τις 22 Απριλιου 1954,

προσυπέγραψε και η Ελλάδα και κυρώθηκε με το ν.δ. 3989/19-09-1959 (ΦΕΚ Α’ 201).

Επομένως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει όσα πιο πάνω αναφέρονται.

Με δεδομένο λοιπόν, ότι δεν έχουμε την αντικειμενική δυνατότητα ως Ελλάδα, να

φιλοξενήσουμε όλους αυτούς τους δυστυχείς, που ψάχνουν για μια πιο ανθρώπινη ζωή, με

ήρεμη, αλλά διερευνητική σκέψη και νηφάλια απόφαση, να σκέπτονται δύο φορές, πριν

εκφράσουν κρίσεις και απόψεις, επί των καθημερινών γεγονότων, όπως αυτό το τραγικό

δυστύχημα στα νερά της Χίου.

Δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό, να αναφερθώ στους «αριστερούς» της χώρα μας, και όχι

μόνο, (ζητώντας προκαταβολικά συγγνώμη από τους αγνούς και ήρεμους ιδεολόγους,) οι

οποίοι, μη αντιλαμβανόμενοι τον λόγο που οι ιδέες τους, ως μοναδικοί «επαναστάτες» και

«ανθρωπιστές», δεν μπορούν να εφαρμοστούν, αλλά παριστάνουν τους μόνους «δίκαιους»,

«κοινωνιστές, «ανθρωπιστές» και ό,τι νομίζουν οι ίδιοι θεωρητικά σωστό, διαταράσσοντας και

ζημιώνοντας την καθημερινή ζωή των πολιτών, με διαδηλώσεις που βλάπτουν την

παραγωγικότητα, με κοντάρια πολεμικά, ως φέροντα την επαναστατική τους σημαία,

ζημιώνοντας και τους μικροεπαγγελματίες, καταλαμβάνοντας και καταστρέφοντας τους

πανεπιστημιακούς χώρους, εμποδίζοντας και τους ίδιους να σπουδάσουν για μια καλύτερη

σύγχρονη και ευημερούσα κοινωνία, οφείλουν να αντιληφθούν το τεράστιο λάθος τους και την

μάταιη, αλλά καταστροφική τους προσπάθεια, να προσγειωθούν στην, έτσι κι αλλιώς, μη

απόλυτα σωστή και δίκαιη κοινωνία, για εφικτούς τρόπους σταδιακής και προσαρμόσιμης

βελτίωσής της. Είθε!!!

Νίκος Αναγνωστάτος

e-mail:nanagnostatos@gmail.com

thiakos.blogspot.com.

Ο κ,. Τσίπρας συνεχίζει να παραπληροφορεί τον ελληνικό λαό

 

Για το έργο της Τρόικα, είναι ντροπή να υπερηφανεύεται

Ο κ. Τσίπρας συνεχίζει να παραπλανά τον ελληνικό λαό

Ένα μεγάλο ειλικρινές συγγνώμη από το ελληνικό λαό χρειάζεται

Διόνυσος,  04 Δεκεμβρίου 2025

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

 Ο κ. Τσίπρας, απόφοιτος της νέας σχολής πολιτικής, εμφανίστηκε λάβρος και επέπεσε με κάθετη εξόρμηση κατά πάντων, με εκφράσεις των νέων του δασκάλων, με σκοπό να παραπλανήσει ξανά τον ελληνικό λαό, καθήμενος σε σαθρό βάθρο, διαστρεβλώνοντας τα πάντα και γρήγορα.

Επικαλέστηκε την απειρία του στη διακυβέρνηση της χώρας, τη μόνη σωστή παρατήρηση, αναμεμιγμένη με αδιευκρίνιστο(;) αριστερισμό, και οδήγησε τη χώρα τον Ιούνιο του 2015 στα βράχια, αγνοώντας τα προσυπογεγραμμένα πρακτικά του eurogroup της 20^ης  Φεβρουαρίου 2015, τα οποία επαινούσαν την διακυβέρνηση Σαμαρά, προτρέποντάς τον, να συνεχίζει την ίδια πολιτική, όταν με μισό βήμα θα βγαίναμε και τυπικά, από το δεύτερο και τελευταίο αναγκαίο Μνημόνιο. Λέω τυπικά διότι ήδη η χώρα από τον Μάρτιο του 2014 δανειοδοτούταν ήδη και με ανεκτό επιτόκιο και θα είχαμε τελειώσει με τα Μνημόνια τον Οκτώβριο του 2014, αν η Γερμανία δεν το ανάβαλε φοβούμενη την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ.

Τι εννούσε άραγε ο υπουργός του, εργασίας κ. Δημ. Στρατούλης προς το τέλος Ιουνίου 2015, όταν από στιγμή σε στιγμή πέφταμε στα βράχια, ότι «μην ανησυχείτε καλά πάμε!». Μήπως είχαν δημιουργηθεί οι κατάλληλες συνθήκες, τουτέστιν εξαθλίωσης της κοινωνίας, για «λαοκρατία»; Λέω μήπως.

Ξέχασε ο κ. Τσίπρας την τραγική νύχτα της 30^ης Ιουνίου 2015, όταν κλεισμένος σε ένα δωμάτιο σε πλήρη απελπισία, να πιέζετε για αλλαγή πολιτικής και με την λυτρωτική παρέμβαση του προέδρου της Δημοκρατίας κ. Παυλόπουλου, ότι θα παραιτηθεί αν δεν συμφωνήσει στους νέους όρους της Ε.Ε., και αναγκάστηκε να υπογράψει τους νέους, όχι μόνο καταπιεστικούς όρους, αλλά κυριολεκτικά δουλοπρεπείς όρους, νέο αυστηρό Μνημόνιο επιτηρούμενο και εκτελούμενο με την επιβολή και επίβλεψη της Τρόικα, αύξηση χρέους κατά 100 δις και υποθήκευση ολόκληρης της ελληνικής περιουσίας για 99 χρόνια.

Να θυμίσω στον κ. Τσίπρα, ότι είχε γκέμια που τα κρατούσε η Τρόικα και ότι άνθρωπός της ερχόταν κάθε βδομάδα, ήλεγχε την κυβέρνηση, υπουργό προς υπουργό, αν έγιναν όσα συμφωνήθηκαν και υπαγόρευαν ποια θα γίνουν την επόμενη εβδομάδα. Συνεπώς δεν κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η Τρόικα, και επομένως είναι μάλλον ντροπή ο κ. Τσίπρας να ισχυρίζεται ότι ήταν δική του πολιτική και να αισθάνεται υπερήφανος που ήταν υποτελής και υπάκουος στην Τρόικα!

Το τέλος του Μνημονίου τον Αύγουστο του 2018 που ήταν απλά το τέλος χρόνου και όχι απελευθέρωση, κάτι που το πέτυχε η Τρόικα και όχι ο Τσίπρας. Όπως και το απόθεμα των 37 δις ευρώ, ήταν εντολή και επίτευγμα Τρόικα και όχι Τσίπρα. Τούτο για την εξασφάλιση αποπληρωμής των μελλοντικών δόσεων του δανείου μας.

Αξιοσημείωτη η παρατήρηση του κ. Ευκλείδη Τσακαλώτου, ότι δεν θα έπρεπε να ρίξουμε την κυβέρνηση Σαμαρά. Όλα θα είχαν αποφευχθεί. 

Αυτό που θα καθιστούσε αξιόπιστο τον κ Τσίπρα, θα ήταν να ομολογήσει ότι, εκτός της απειρίας που ομολόγησε, να συμπληρώσει ότι ήταν λάθος η αριστερή πολιτική, η οποία πουθενά στον κόσμο δεν πέτυχε και ότι θα πορευτεί προς το κέντρο με φιλελεύθερη πολιτική, όπως το έχει κρύφιο σκοπό και θα το πλασάρει προσεχώς σταδιακά.

Ομολογώ ότι εγώ προσωπικά, μέσω κοινού φίλου, έστειλα σημείωμα στο κ.Τσίπρα την άνοιξη του 2015, ότι πρέπει να ακολουθήσει τις οδηγίες του eurogroup, αδιαφορώντας τι λένε οι σύντροφοί του, και τότε θα μείνει στην ιστορία ως ο πλέον πετυχημένος, ή κάπως έτσι αλλά το ίδιο νόημα, δηλώνοντάς του ότι εγώ δεν είμαι σύριζα, αλλά αγαπώ την πατρίδα και θέλω το καλό της.

Δεν γνωρίζω αν το πήρε, αλλά επειδή αδιαφόρησε για τις οδηγίες της Ε.Ε. , πέσαμε στα βράχια και ακολούθησε ό,τι επακολούθησε.

Το μόνο που δεν έχει δικαίωμα ο κ. Τσίπρας, είναι να αισθάνεται υπερήφανος για ό,τι έκανε η Τρόικα και να προσπαθεί να παραπλανά τον ελληνικό λαό, αντί να ζητήσει συγγνώμη για τα τεράστια αυτά λάθη του, τα οποία θα τα πληρώνουμε για χρόνια ακόμη, αφού κάνει κουμάντο το λεγόμενο «υπερταμείο», που ελέγχει όλα τα περιουσιακά στοιχεία του κράτους για τα επόμενα 89 πλέον χρόνια.

Κατά συνέπεια, επικαλούμενος την ΙΘΑΚΗ κατά  Καβάφη, προσβάλει τόσο την ιστορία, όσο και το όμορφο νησί μου.

Και να δηλώσει ότι, αν του δοθεί η ευκαιρία, έχει διδαχθεί από τα λάθη του αυτά και ότι δεν θα τα κάνει ποτέ ξανά. Χρειάζεται βέβαια μεγάλη καρδιά να το παραδεχθεί και μεγαλύτερη υπομονή και επιμονή για να πείσει άλλη μια φορά τον ελληνικό λαό.

            Νικόλαος Αναγνωστάτος

            e-mail: nanagnostatos@gmail.com

            Thiakos.blogspot.com

ΤΣΙΠΡΑΣ - ΙΘΑΚΗ

 

NICOS NAGNOSTATOS

@NICOSNAGNOSTATO

·

14m

Ο κύριος Τσίπρας παριστάνοντας τον μεγάλο Οδυσσέα, μου θυμίζει το Δαφνί όπου ένας νομίζει ότι είναι Μέγας Ναπολέων, άλλος Μέγας Αλέξανδρος! Προσβάλει την ιστορία και το όμορφο νησί μου.

Μια ρηξικέλευθη άποψη για το Σύμπαν, αποδείχθηκε σωστή

 

Μια ρηξικέλευθη άποψη για το Σύμπαν, αποδείχθηκε σωστή,

χάριν της θεωρίας ς του Κουρασμένου Φωτός

Διόνυσος 24.10.2025,

Γράφει

Ο Νίκος Αναγνωστάτος

          Από νωρίς διέκρινα το σύμπαν ως κάτι ακατανόητο και ασφαλώς δυσεξήγητο, αλλά μεγαλειώδες, όπως και η ετυμολογία της λέξης περικλείει. Έτσι, χωρίς να ασχοληθώ επιστημονικά με την αστρονομία, δεν έπαυα να ψάχνω και να ρωτάω για αυτά που συμβαίνουν στο σύμπαν.

            Σπεύδω να δηλώσω ότι ποτέ δεν μπόρεσα να αποδεχθώ πλήρως τη λεγόμενη «Μεγάλη Έκρηξη», μια «θεϊκή θεωρία». Το σύμπαν δεν μπορεί να έχει αρχή, όπως δεν μπορεί να έχει και τέλος.   Μια αρχή γίνεται μετά από κάποιο τέλος ή από μια ανυπαρξία. Δηλαδή δεν υπήρχε σύμπαν πριν την Μεγάλη Έκρηξη ή ολοκληρώθηκε κάποια προηγούμενη ύπαρξή του;

            Με απόλυτο σεβασμό των απόψεων των μεγάλων επιστημόνων, η επίμονη αμφιβολία μου για την ύπαρξη του σύμπαντος και της εξέλιξής του, επιζητώ την επιμονή όλων για τις αντίθετες απόψεις μου, οι οποίες δεν έχουν σκοπό να αμφισβητήσουν τις θέσεις και τις απόψεις των μεγάλων. αυτών των επιστημόνων, αλλά να εκφράσω κάποιες απορίες μου και θεωρίες γύρω από το σύμπαν, οι οποίες είναι ρηξικέλευθες, όπως τις χαρακτηρίζω στον τίτλο αυτής της προσπάθειας και ως τέτοιες, επιτρέπεται να κάνω και άλλα σκέψεων και συμπερασμάτων , ό ταν ξαφνικά. δημοσιεύτηκε η απόδειξη των μεγάλων μου αποριών:

Η μελέτη παρατήρησης υποστηρίζει μια θεωρία αιώνων που αμφισβητεί τη Μεγάλη Έκρηξη από τον Grant Guggisberg .  Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κάνσας

Ο Lior Shamir, αναπληρωτής καθηγητής της επιστήμης των υπολογιστών, χρησιμοποίησε απεικόνιση από τρία τηλεσκόπια και περισσότερους από 30.000 γαλαξίες για να μετρήσει την ερυθρή μετατόπιση των γαλαξιών με βάση την απόστασή τους από τη Γη. Η μετατόπιση προς το ερυθρό είναι η αλλαγή στη συχνότητα των κυμάτων  φωτός  που εκπέμπει έναν γαλαξία, την οποία  χρησιμοποιούν οι αστρονόμοι  για να μετρήσουν την ταχύτητα ενός γαλαξίας.

Τα ευρήματα του Shamir υποστηρίζουν την αιωνόβια θεωρία του «κουρασμένου φωτός» αντί της Μεγάλης Έκρηξης . Τα ευρήματα  δημοσιεύονται  στο περιοδικό  Particles .

«Στη δεκαετία του 1920, ο Edwin Hubble και ο George Lemaitre ανακάλυψαν ότι όσο πιο απομακρυσμένος είναι ο γαλαξίας, τόσο πιο γρήγορα απομακρύνεται από τη Γη», δήλωσε ο Shamir. Αυτή η ανακάλυψη οδήγησε στη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης, υποδηλώνοντας ότι το σύμπαν άρχισε να διαστέλλεται πριν από περίπου 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια .

Περίπου την ίδια εποχή, ο διαπρεπής αστρονόμος Fritz Zwicky πρότεινε ότι οι γαλαξίες που ήταν πιο απομακρυσμένοι από τη Γη δεν κινούνταν πραγματικά γρηγορότερα.

Ο ισχυρισμός του Zwicky ήταν ότι η μετατόπιση προς το ερυθρό που παρατηρείται από τη Γη δεν οφείλεται στο γεγονός ότι οι γαλαξίες κινούνται, αλλά επειδή τα φωτόνια φωτός χάνουν την ενέργειά τους καθώς ταξιδεύουν στο διάστημα. Όσο περισσότερο ταξιδεύει το φως, τόσο περισσότερη ενέργεια χάνει, οδηγώντας στην ψευδαίσθηση ότι οι γαλαξίες που είναι πιο απομακρυσμένοι από τη Γη κινούνται επίσης ταχύτερα.

«Η θεωρία του κουρασμένου φωτός παραμελήθηκε σε μεγάλο βαθμό, καθώς οι αστρονόμοι υιοθέτησαν τη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης ως το μοντέλο συναίνεσης του σύμπαντος», δήλωσε ο Shamir. Αλλά η εμπιστοσύνη ορισμένων αστρονόμων στη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης άρχισε να εξασθενεί όταν το ισχυρό διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb είδε το πρώτο φως.

Το JWST παρείχε βαθιές εικόνες τού πολύ πρώιμου σύμπαντος, αλλά αντί να δείξει ένα πρώιμο σύμπαν βρέφους, όπως περίμεναν οι αστρονόμοι, έδειξε μεγάλους και ώριμους γαλαξίες. Αν η Μεγάλη Έκρηξη συνέβη όπως πίστευαν αρχικά οι επιστήμονες, αυτοί οι γαλαξίες είναι παλαιότεροι από το ίδιο το σύμπαν.

Ενώ η νέα απεικόνιση θέτει υπό αμφισβήτηση τη Μεγάλη Έκρηξη, η μελέτη του Shamir χρησιμοποίησε τη σταθερή ταχύτητα περιστροφής της Γης γύρω από το κέντρο του Γαλαξία μας για να εξετάσει την ερυθρή μετατόπιση των γαλαξιών στους γαλαξιακούς πόλους του Γαλαξία μας που κινούνται σε διαφορετικές ταχύτητες σε σχέση με τη Γη και να ελέγξει πώς η αλλαγή στην ερυθρή μετατόπιση ανταποκρίνεται στην αλλαγή της ταχύτητας.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι γαλαξίες που περιστρέφονται προς την αντίθετη κατεύθυνση σε σχέση με τον Γαλαξία μας έχουν χαμηλότερη μετατόπιση προς το ερυθρό σε σύγκριση με τους γαλαξίες που περιστρέφονται προς την ίδια κατεύθυνση σε σχέση με τον Γαλαξία μας", δήλωσε ο Shamir. «Αυτή η διαφορά αντανακλά την κίνηση της Γης καθώς περιστρέφεται μαζί με τον Γαλαξία μας. Αλλά τα αποτελέσματα έδειξαν επίσης ότι η διαφορά στην ερυθρή μετατόπιση αυξήθηκε όταν οι γαλαξίες ήταν πιο απομακρυσμένοι από τη Γη.

Επειδή η ταχύτητα περιστροφής της Γης σε σχέση με τους γαλαξίες είναι σταθερή, ο λόγος για τη διαφορά μπορεί να είναι η απόσταση των γαλαξιών από τη Γη. Αυτό δείχνει ότι η μετατόπιση των γαλαξιών προς το ερυθρό αλλάζει με την απόσταση, κάτι που προέβλεψε ο Zwicky στη θεωρία του Κουρασμένου Φωτός.

Επιβεβαιώνεται έτσι η άποψή ενός ειδικού στην αστρονομία, βασισμένη στην απλή λογική, ότι το πιο πιθανό είναι, ο ουρανός που βλέπουμε σήμερα, ο αχανής αυτός χώρος, τον οποίο μπορεί να τον αποκαλούμε και Σύμπαν, οι ανεξερεύνητες πτυχές αυτού του Σύμπαντος, που ακόμη δεν γνωρίζουμε όλα όσα περικλείει, αλλά τα αμέτρητα αστέρια που βλέπουμε με οιονδήποτε τρόπο, συμπεραίνω ταπεινά, ότι έτσι υπάρχουν πάντοτε, στα πλαίσια του ανθρώπινου μυαλού και έτσι θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να κινούνται στο μέλλον και μόνο ένας Θεός, αν υπάρχει, μπορεί να μας ενημερώσει ποτέ και πως ξεκίνησε ο κόσμος, το Σύμπαν που βλέπουμε και που θα φθάσει.

Νικόλαος Αναγνωστάτος

e - mail : nanagnostatos @ gmail . com

Thiakos.blogspot.com

 

Εμπιστευτείτε τα Δημόσια Νοσοκομεία

 

Από την πρόσφατη εμπειρία μου με αρκετά Νοσοκομεία

Εμπιστευτείτε τα Δημόσια Νοσοκομεία

Ξεχωρίζει αξιοσημείωτα η ανθρωπιά του Ι.Καράλη,

Ιατρού επεμβατικού καρδιολόγου  

 

Διόνυσος,  10 Οκτωβρίου 2025

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

 Αφορμή για αυτό το άρθρο, στάθηκε ένα πρωτοφανές περιστατικό ανθρωπιάς και ύψιστης ανθρώπινης ευαισθησίας και ευσυνειδησίας από έναν γιατρό, τον Ιωάννη Καράλη, στο Νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», χάριν του οποίου, εξήλθα μόλις χθες, με μια εντελώς ανανεωμένη καρδιά.

Το γεγονός αυτό, όπως θα το περιγράψω αμέσως πιο κάτω, προσδοκώ να τύχω της επιδοκιμασίας όλων όσων με τιμήσουν με την ανάγνωση αυτού του σημειώματος, εκτός από τον ίδιο τον Γιατρό φοβάμαι, λόγω της ταπεινοφροσύνης του, όπως κάθε Μεγάλος Ανήρ στην ιδιότητά του αντιδρά.

Εισήλθα εκτάκτως στις 4 η ώρα τη νύχτα της περασμένης Παρασκευής προς Σάββατο 4.10.2025 στο εφημερεύον νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός, με υποψία εμφράγματος. Με οδήγησαν αμέσως στο καρδιολογικό χώρο, χωρίς τις όποιες τυπικές διαδικασίες, τις οποίες τακτοποίησε η σύζυγός μου αργότερα, όπου ο νεαρός παρών γιατρός, ο Στέλιος το μικρό του όνομα, με μεγάλο ενδιαφέρον, με υψηλό επαγγελματισμό και υπευθυνότητα, αν η ιατρική υπάγεται στα επαγγέλματα και όχι στα λειτουργήματα,  διαπίστωσε γρήγορα ότι έχω υποστεί πράγματι έμφραγμα μυοκαρδίου και κινητοποίησε επειγόντως την διαδικασία του αιμοδυναμικού εργαστηρίου, όπου οδηγήθηκα αμέσως, όπου ο επεμβατικός ιατρός Ιωάννης Καράλης, επιμελήθηκε επεμβατικά και έτσι αντιμετωπίσθηκε λίαν εγκαίρως  και επιτυχώς το έμφραγμα του μυοκαρδίου, το οποίο ευτυχώς υποψιάστηκα εγκαίρως, στις 2 η ώρα τη νύχτα με έναν ελαφρό πόνο στο στήθος πριν κοιμηθώ και με βρουν το πρωί θεραπευμένο οριστικά ακίνητο, αν κοιμόμουν τον βαθύ ύπνο της νύχτας.

Ανέφερα την αρχική ταχεία και υπεύθυνη διαδικασία, για να εξάρω την άψογη και αποτελεσματική λειτουργία του Νοσοκομείου, όπως και τρία άλλα νοσοκομεία, τα οποία με περιέθαλψαν πρόσφατα για διάφορες αιτίες.

Αφού πέρασα δύο μέρες στην εντατική της καρδιολογίας, δύο ακόμη μέρες σε απλό θάλαμο και ετοιμαζόμουν να πάρω εξιτήριο, με επισκέφθηκε στο δωμάτιό μου ο γιατρός Ιωάννης Καράλης, ένας καλοβαλμένος εμφανίσιμος άνδρας περί τα 50, τον οποίον έβλεπα για πρώτη φορά, διότι κατά την επέμβαση δεν δίνεται η ευκαιρία να δεις τον γιατρό, και μου λέει τα εξής, όσο μπορώ να τα αναπαράγω αυτολεξεί:

«Κύριε Αναγνωστάτε, λέγομαι Ιωάννης Καράλης και είμαι εγώ που σας τοποθέτησα τα στεν στην στεφανιαία αρτηρία σας. Να σας ενημερώσω ότι όσον αφορά την αρτηρία αυτή, δεν έχουμε πρόβλημα, αλλά η άλλη αρτηρία, εκ των τριών κυρίων που αιματώνουν το μυοκάρδιο, είναι στα χάλια της, με πολλαπλές και μεγάλες στενώσεις. Είστε 90 ετών και αν είσαστε ένας γέρος που σέρνει τα πόδια του, θα έλεγα άστον και όσο κρατήσει. Επειδή όμως εσείς είστε ζωντανός και κινητικός άνθρωπος, πιστεύω ότι πρέπει να διορθώσουμε αυτήν την αρτηρία.

Έμεινα έκπληκτος, ενεός που λέμε, με την ευαισθησία και την ενσυναίσθηση του γιατρού να μου προτείνει να φτιάξουμε την αρτηρία που βρίσκεται σε άθλια κατάσταση, κάτι που είναι μάλλον πρωτοφανές, σε μένα τουλάχιστον, ένας γιατρός ενός δημόσιου νοσοκομείου να προβαίνει σε μία τόσο σημαντική πρωτοβουλία, που αποδεικνύει το ενδιαφέρον του και την ευαισθησία για την υγεία του ασθενούς του, σε τέτοιο υπέρμετρο βαθμό, που ξεπερνάει, λέω εγώ, τα ανθρώπινα όρια ανθρωπιάς και αγγίζει τα θεϊκά χωρία.

Πότε; Κατόρθωσα να ρωτήσω. «Μπορούμε να το κάνουμε αύριο κατά το μεσημέρι», μου απάντησε. Παρόλο που είχα μια πολύ σημαντική κοινωνική υποχρέωση το βραδάκι εκείνης της Τετάρτης 8/10, θα ήταν ηλιθιότητα τουλάχιστον να μην σπεύσω να συμφωνήσω με τον ξεχωριστό, πανάξιο και σπάνιο αυτόν Γιατρό.  

Την άλλη μέρα, Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2025, εισήλθα στο αιμοδυναμικό εργαστήριο και ο, πέραν πάσης αμφιβολίας, πανάξιος γιατρός, επιμελήθηκε στην αντιμετώπιση όλων των βλαβών των στεφανιαίων  αρτηριών και περαίνοντας ο ξεχωριστός αυτός γιατρός, μου λέει με καμάρι και ικανοποίηση: «Τα φτιάξαμε όλα και έχεις μια καρδιά για είκοσι χρόνια! Αύριο φεύγεις!»

Παρέλκει να εκφράσω τις αυτονοήτως θερμότερες ευχαριστίες μου, αλλά και την χαρά και απόλυτη ικανοποίησή μου, αλλά να επιβεβαιώσω όλα όσα ανέφερα πιο πάνω για την ιατρική και ανθρωπιστική αξία του ξεχωριστού αυτού γιατρού. Αξίζει να σημειωθεί ότι, όντας βέβαιος για την επιτυχία των επεμβάσεών του και την καλή μου υγεία, ο κατά πάσα βεβαιότητα και ηθικός αυτός γιατρός, δεν ήρθε ούτε να με αποχαιρετήσει, για να μην θεωρηθεί, κατά την γνώμη μου, ως έμμεσο αίτημα ανταμοιβής.

Θεώρησα λοιπόν, καλώς ή κακώς, ότι ώφειλα να δημοσιοποιήσω όλα τα πιο πάνω, ως ελάχιστο καθήκον και υποχρέωση στον μοναδικό αυτόν γιατρό, αλλά και ως παράδειγμα για κάθε γιατρό δημόσιου νοσοκομείου, και όχι μόνο, αλλά και συγχρόνως να κάνω γνωστό στην κοινωνία, ότι τα δημόσια νοσοκομεία λειτουργούν άψογα και με υπευθυνότητα και μπορούμε να τα εμπιστευόμαστε απόλυτα.   

Προσδοκώ η πρωτοβουλία μου αυτή, να τύχει της επιδοκιμασίας και από τον ελληνικό τύπο, όπου να δημοσιευτεί από όλες τις εφημερίδες, αλλά και από τους τηλεοπτικούς σταθμούς να ανακοινωθεί, ανωνύμως έστω, όπου κοινοποιείται το παρόν, ως ελάχιστη προσφορά του ΤΥΠΟΥ στην ενημέρωση της κοινωνίας.   

            Νικόλαος Αναγνωστάτος

            e-mail: nanagnostatos@gmail.com

            Thiakos.blogspot.com

Ο Φιλελευθερισμός Ευνοεί όλη την κοινωνία

 

Δεν δικαιούσαι να έχεις στην τσέπη σου χρήματα που δεν έχεις κερδίσει

Ο Φιλελευθερισμός

Ευνοεί όλη την κοινωνία

Άλλο μια κοινωνία χωρίς πλούσιους ( σοσιαλισμός )

και άλλη μια κοινωνία χωρίς φτωχούς ( φιλελευθερισμός )  

 

Διόνυσος,   22 Σεπτεμβρίου 2025

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

Για αιώνες η κοινωνία υφίσταται πλύση εγκεφάλου εναντίον της αντίθετης αγοράς, χωρίς στοιχεία αποδεικνύοντας έναν τέτοιο ισχυρισμό, αλλά τα στοιχεία αποδεικνύουν το θέμα.

Είναι επομένως αδήριτη ανάγκη, να διευκρινιστούν οι αντιμαχόμενες έννοιες του σοσιαλισμού με τον φιλελευθερισμό, έτσι ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι και γιατί τους ευνοούν, για να ρυθμίσουν κατάλληλα την πορεία της ζωής τους. Το θέμα είναι τεράστιο, αλλά θα συνοψίσουμε όλα τα στοιχεία του.

Ο κορυφαίος Άγγλος φιλόσοφος και παιδαγωγός Τζων Λοκ, ο οποίος θεωρείται, μεταξύ άλλων, και ο ιδρυτής του Φιλελευθερισμού, «θεμελίωσε» και το φιλοσοφικό υπόβαθρο του φιλελευθερισμού. Ο Τζων Λοκ διεκήρυξε πως «σε κανέναν δεν επιτρέπεται να επιβουλεύεται τη ζωή, την υγεία, την ελευθερία ή την ιδιοκτησία των άλλων». Οι ιδέες του Λοκ επηρέασαν πολλές κυβερνήσεις στην Ευρώπη κατά τον 17 ^ο αιώνα, με αποτέλεσμα να αρχίσει να αμφισβητείται για πρώτη φορά το πολίτευμα της μοναρχίας και της κληρονομικής αριστοκρατίας.

Τον 18 ^ο αιώνα συνέβησαν δύο κοσμοϊστορικά γεγονότα που καθιέρωσαν τη σύγχρονη Αστική Δημοκρατία. Το ένα ήταν η ψήφιση του πρώτου φιλελεύθερου συντάγματος στις ΗΠΑ, με τη γνωστή «Διακήρυξη της ανεξαρτησίας» των, δεκατριών τότε , Ηνωμένων Πολιτειών, από την αποικιοκρατία των Άγγλων, στις 4 Ιουλίου 1776, όπου περιγράφεται όλη η πολιτική φιλοσοφία του Τζων Λοκ: «Όλοι οι άνθρωποι συμβαίνουν ίσοι και προκύπτουν από τους δημιουργούς τους με συγκεκριμένα δικαιώματα, μεταξύ των οποίων είναι το δικαίωμα στη ζωή, το δικαίωμα στην ελευθερία και το δικαίωμα στην εικόνα της ευτυχίας»

Το γεγονός τούτο επενέργησε καταλυτικά στην εξέφραση της Γαλλικής Επανάστασης το 1789, με σύνθημα «Ελευθερία, Ισότητα, αδελφοσύνη», κατάργησε τη Μοναρχία στη Γαλλία και γκρέμισε το σάπιο καθεστώς της φεουδαρχίας. Ο φιλελευθερισμός ανέτρεψε και την αποικιοκρατία και τη Μοναρχία, προτάσσοντας όχι τη δύναμη, αλλά το αξιακό του σύστημα. Η προβολή της παιδείας σαν πρωταρχική αξία για τη σωστή λειτουργία της κοινωνίας και το σημαντικότερο όπλο της αστικής τάξης που αναίμακτα ανέτρεψε την φεουδαρχία.

Ο Σκωτσέζος φιλόσοφος και οικονομολόγος Άνταμ Σμιθ, με το μνημειώδες έργο «Ο «Πλούτος»,(αντίστοιχο με το με το έργο του Μαρξ «Το Κεφάλαιο»), εισάγει τον όρο «Αόρατος Χειρ», που θέλει να τονίσει ότι η αγορά όταν λειτουργεί πραγματικά ελεύθερη, αυτορυθμίζεται και παράγει περισσότερο πλούτο για τους πολίτες, από ό,τι αν σχεδιαζόταν κεντρικά.

Χωρίς να έχουμε γνωρίσει ποτέ την οικονομία εξ ολοκλήρου ελεύθερη, για να την κρίνουμε, πάντα διαπιστώναμε αδυναμίες, αδικίες, κρίσεις και αντιδράσεις. Έτσι εμφανίστηκε ο κρατικοπαρεμβατικός οικονομολόγος Τζων Μέυναρντ Κέυνς που υποστήριξε την χρηματοοικονομική στήριξη της κατανάλωσης για να τονωθεί η παραγωγή, κάτι που μας οδήγησε σε δύο βαθιές κρίσεις, αυτήν του 1929 και αυτή της Lehman Brothers collapse των ΗΠΑ.

Ήταν πολύ εύκολο μέσα σε αυτήν την σύγχυση αρχών και πρακτικών να ανθίσουν σοσιαλιστικές ιδεολογίες , υποσχόμενες ισότητα, κατάργηση της εκμετάλλευσης, ανάπτυξη και ευημερία. Η πρακτική εφαρμογή αυτής της ιδέας, όχι μόνο δεν απέδωσε τα προσδοκόμενα, αλλά αντιθέτως έσπειρε εξαθλίωση, ανελευθερία, καταπίεση, εκατομμύρια νεκρούς και οικονομική υπονόμευση των λαών που την υιοθέτησαν, για πολλά χρόνια.    

Ο σπουδαίος στοχαστής Γιόσεφ Σούμπετερ, ορθά παρατήρησε ότι: «κανένα άλλο οικονομικό σύστημα  στην ανθρώπινη ιστορία δεν ωφέλησε τόσο πολύ τα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού όσο ο φιλελευθερισμός».      

 Να σημειωθεί ότι ο φιλελευθερισμός δεν είναι ένα στατικό σύστημα κανόνων, αλλά αντιθέτως είναι ένα διαρκές γίγνεσθαι χωρίς δογματισμούς και τελοκρατικούς σκοπούς. Ανανεώνεται συνέχεια και υπερβαίνει παλαιότερες θέσεις, με σεβασμό πάντα στην ελευθερία του ατόμου. Ο φιλελεύθερος δεν πιστεύει στον ατομισμό, αλλά στο άτομο. Ο φιλελευθερισμός δεν είναι υπέρ του πλούτου, όπως νομίζουν οι περισσότεροι, αλλά υπέρ του ικανού ανθρώπου να παράγει πλούτο. Δεν επιδιώκει μια κοινωνία χωρίς πλούσιους, αλλά μια κοινωνία χωρίς φτωχούς. Δεν διακρίνει τους ανθρώπους ανάλογα με το χρώμα, την φυλή ή την εθνικότητα, αλλά ανάλογα με την αξία του.

Ο φιλελευθερισμός δεν πιστεύει στην «κοινωνική εξίσωση», όπως επιδιώκει ο σοσιαλισμός, αλλά στην «κοινωνική διάκριση».

Ο φιλελευθερισμός δεν δέχεται την πάλη των τάξεων, αλλά τη συνεργασία των τάξεων, και την «εναρμόνιση κοινών σκοπών» με ελευθερία συνείδησης και της ατομικής ευθύνης, προς μεγιστοποίηση των εισοδημάτων όλων. Ο φιλελεύθερος πολίτης, δεν προσφέρει στην κοινωνία «θυσιάζοντας» τον εαυτό του , όπως επιδιώκουν οι κάθε λογής επαναστάτες, αλλά προσφέρει τα μέγιστα από τα «ατομικά επιτεύγματα» του.              

            Νικόλαος Αναγνωστάτος

            e - mail : nanagnostatos @ gmail . com

            Θίακος.blogspot.com​​​​