Η Ε.Ε. ανακάλυψε το άρθρο 42 της Σύμβασης Λειτουργίας της!

 

Έχουμε πλέον στην πράξη δηλωμένη την συμπαράσταση κρατών μελών της Ε.Ε.

Η Ε.Ε. ανακάλυψε το άρθρο 42 της Σύμβασης Λειτουργίας της!

Να ζητήσουμε ενεργοποίηση της παραγράφου (3), του άρθρου 42 της Σύμβασης της Ε.Ε.    

Διόνυσος, 28^η Απριλίου 2026     

Γράφει ο                                                

Νίκος Αναγνωστάτος

Ελπιδοφόρο μήνυμα αποτελεί η ανακάλυψη από την Ευρωπαϊκή Ένωση του άρθρου 42 της Σύμβασης και την παράγραφό επτά (7), αργά μεν το ανακάλυψαν, αλλά δεν το έχουν ερμηνεύσει σωστά, όπως πιστεύουν ότι το εφάρμοσαν πρόσφατα στην Κύπρο.

Το θετικό όμως είναι ότι «ανακάλυψαν» ότι υπάρχει μια σύμβαση για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία θέλουν να εφαρμώσουν, στη οποία εμπεριέχεται το άρθρο 42 με την τόσο αποφασιστικής και ξεκάθαρης παραγράφου επτά (7), η οποία προβλέπει ότι «Σε περίπτωση κατά την οποία κράτος μέλος δεχθεί ένοπλη επίθεση στο έδαφός του, τα άλλα κράτη μέλη οφείλουν να του παράσχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών».

Έστω όμως και με τον πρόχειρο αυτό τρόπο που ακούστηκε και μάλιστα πολύ δυνατά, έχει μεγάλη αξία και σημασία, διότι εκφράστηκε από σημαντικά πρόσωπα της Ε.Ε., όπως, μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος της Γαλλίας  Εμμανουήλ Μακρόν, σημαίνει ότι υπάρχει η βούληση στήριξης

Να εξηγήσω το λόγο που γράφω «ανακάλυψαν», διότι, εγώ ο απλός Έλληνας αλλά και Ευρωπαίος πολίτης, επιτρέψτε μου, το έχω επισημάνει με το άρθρο μου ..\..\Η Ε.Ε. να δημιουργήσει αμυντικό μηχανισμό 20.9.2021.docx με το οποίο ρητά αναφέρομαι στο επίμαχο άρθρο 42 της Σύμβασης Λειτουργίας της Ε.Ε..

Υπενθυμίζω ότι η Ε.Ε. διέπεται α) από τη «ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ Ε.Ε.» και β), από τη «Σύμβαση για τη λειτουργία της Ε.Ε.» η οποία μας ενδιαφέρει περισσότερο, όπου περιέχεται: ΤΜΗΜΑ 2, ΔΙΑΤΑΞΑΞΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΜΥΝΑΣ, με τα άρθρα 42, 43,44, 45 και 46, όλα και τα πέντε αυτά άρθρα, αναλύουν και καθορίζουν την έννοια και τον τρόπο εξασφαλίσεως την ασφάλεια και την άμυνα της Ε.Ε.

Να εξάρω κατ’ αρχή την πληρότητα και τελειότητα του περιεχομένου αυτών των δύο ντοκουμέντων τα οποία όμως πόρω απέχουν από την πλήρη εφαρμογή τους. Όμως οι κατά καιρούς αναφυόμενες ανάγκες και γεγονότα, όλο και προχωρεί η εφαρμογή τους. Όπως τώρα, επί παραδείγματι, το άρθρο 42 της Σύμβασης Λειτουργίας, το οποίο περιγράφει και επεξεργάζεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες την εφαρμογή του σκοπού του άρθρου 42 στην κοινή εξωτερική πολιτική και ασφάλεια. Πλέον ειδικότερα, στις επτά (7) παραγράφους του: 

Παράγ. 1.- Εξετάζει την περίπτωση αντιμετωπίσεως και εξασφαλίσεως των στόχων με ειρηνικά μέσα, στηριζόμενα στις αρχές του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Παράγ. 2 α.- Αποφασίζει τον προσδιορισμό των κοινών αμυντικών πολιτικών, με ομόφωνη απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Παράγ. 2 β.- Επισημαίνει την υποχρέωση, οι όποιες αποφάσεις να σέβονται τις υποχρεώσεις τους στα πλαίσια του ΝΑΤΟ.

Παράγ. 3.- Προσδιορίζει τον τρόπο διάθεσης στρατιωτικών δυνάμεων, που δύνανται να συμβάλλουν στους στόχους, αφού έχει προσδιορίσει τις επιχειρησιακές ανάγκες.

Παράγ. 4.- Αναφέρεται στις αποφάσεις πραγματοποίησης των αποστολών του παρόντος άρθρου που εκδίδονται ομόφωνα, μετά από πρόταση του σχετικού ύπατου εκπροσώπου.             

Παράγ. 5.- Αναφέρεται στη δυνατότητα να ανατίθεται σε ομάδα κρατών μελών, την εκτέλεση αποστολής, όπως διέπεται από το άρθρο 44.

Παράγ. 6.- Αναφέρεται στην επιλογή κρατών μελών υψηλότερων κριτηρίων στρατιωτικών δυνατοτήτων, για πλέον απαιτητικών αποστολών, όπως διέπεται από το άρθρο 46.

Παράγ. 7.- Η επίμαχη! Αναφέρεται στην παροχή βοήθειας από τα άλλα κράτη, σε κράτος μέλος που δέχεται ένοπλη επίθεση, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, σεβόμενοι πάντα τις υποχρεώσεις τους στα πλαίσια του ΝΑΤΟ.

Τα άρθρα 43,44,45 και 46, συμπληρώνουν και συνεργάζονται για την εφαρμογή του άρθρου  42.

Προέκυψε λοιπόν, ότι η εφαρμογή της παραγράφου (7) του άρθρου 42, δεν είναι τόσο απλή

αφού υπεισέρχεται το ΝΑΤΟ.

Δύνανται όμως τα κράτη μέλη της Ε.Ε. να εφοδιάσει π.χ. την Ελλάδα με κατάλληλο και

ανάλογο οπλισμό για να αντιμετωπίσει ένοπλη επίθεση από κράτος, ακόμη και του ΝΑΤΟ, σε

συνδυασμό ότι προστατεύουμε τα σύνορα της Ενωμένης Ευρώπης, μπορούμε να επικαλεστούμε

ότι αποτελεί μέρος των 800 δις που προβλέπονται για τον εξοπλισμό όλων των κρατών μελών

της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να καταστεί ευκολότερη η έγκριση της χρηματοδότησής μας.

Προφανώς, με το άρθρο μου, Η Ε.Ε. υποχρεούται να καλύψει τις αμυντικές μας δααπάνες, 15.1.2026.docx, προτείνω ακριβώς αυτό, έτσι ώστε παρακάμπτοντας κάθε δέσμευση με

κράτος του  ΝΑΤΟ, να επέλθει η ενίσχυση της άμυνάς μας από τα κράτη μέλη της Ε.Ε..

Επομένως μετά την αυθόρμητη και αξιοθαύμαστη αρχή της συμπαράστασης που έγινε στην

Κύπρο από κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επικαλούμαστε την παράγραφο τρία (3), αντί

της επτά (7), του άρθρου 42 της Σύμβασης Λειτουργίας της Ε.Ε. και δεν απομένει, παρά

προεξάρχοντος του Προέδρου της Γαλλίας κ. Μακρόν, να αποφασιστεί αμέσως από την επόμενη

σύγκληση είτε του Συμβουλίου Αρχηγών, είτε ευκολότερα και γρηγορότερα, από το Συμβούλιο

Οικονομικών δια του δικού μας Προέδρου, κ. Πιερρακάκη. Είθε!

Νίκος Αναγνωστάτος

e-mail:nanagnostatos@gmail.com

www thiakos.blogspot.com. 

 

Πού εντοπίζεται το Βαθύ Κράτος μας;

 Πού εντοπίζεται το Βαθύ Κράτος μας;

Πού εντοπίζεται το Βαθύ Κράτος μας;

Κηφισιά, 14 Απριλίου 2026

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

Η πρόσφατη συζήτηση για το «Βαθύ Κράτος» μας, με προβλημάτισε και μου

αναθέρμανε τις οδυνηρές εμπειρίες μου, οι οποίες δυστυχώς συνεχίζονται, με

κίνδυνο να καταστραφώ χωρίς καμία δική μου ευθύνη, λόγω της σχέση μου με το

«κράτος» μας και δη με τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις. Τούτο εκ πρώτης

όψεως, σημαίνει ότι η κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση, δεν αποτελεί βαθύ

κράτος. Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι στο ότι δεν θέλει ή φοβάται να το

αλλάξει. Μία έννοια του βαθέως κράτους, είναι να ενεργεί με δικούς τους λόγους

και σκεπτικό, , αδιαφορώντας αν συμφωνεί ή όχι η κυβέρνηση και η κυβέρνηση

να το ανέχεται αδιαφορώντας!

Η εμπειρία μου, συνίσταται με το «έγκλημά» μου, να επιχειρήσω μια μεσαίου

μεγέθους επένδυση, λόγω της οποίας ήρθα αντιμέτωπος με το πολύμορφο «Τέρας», που λέγεται

δημόσια διοίκηση, η οποία ενεργεί και φέρεται σύμφωνα με τους δικούς της όρους και κανονισμούς,

αγνοώντας και αδιαφορώντας παντελώς για τους νόμους και κανονισμούς και προπάντων τον αρμόδιο

κατά καιρούς Υπουργό.

Συμπέρανα λοιπόν ότι α) Κανείς υπουργός δεν γνωρίζει λεπτομερώς τι συμβαίνει στο υπουργείο

του, ή στην καλύτερη περίπτωση, δεν θέλει ή διστάζει να γνωρίζει. και β) Η δημόσια διοίκηση, με τους

δικούς της κανονισμούς και σκεπτικό, αποτελούν, αν όχι το μοναδικό, τουλάχιστον ένα σημαντικό

τμήμα του βαθέως κράτους, το οποίο βλάπτει πρώτα την ίδια την κυβέρνηση, διότι δεν τολμά να τα

βάλει με το «Τέρας» αυτό της δημόσιας διοίκησης, αλλά αντιθέτως το εκτρέφει, όταν διαπιστώνει

κάποια παρανομία της και προσπαθεί πάση θυσία να το υπερασπιστεί.

Επειδή τόλμησα, ως μέρος του DNA μου, το οποίο δοκίμασα ως Πλοίαρχος στη μακρόχρονη

θαλασσοδαρμένη ζωή μου, έχοντας ξεπεράσει και «Σκύλλες» και «Χάρυβδες», αλλά ακόμη και «άγριο

Ποσειδώνα», δεν θα διστάσω τώρα που μου δίδεται η ευκαιρία, έστω και άθελά μου, να γράψω για την

«Οδύσσεια» που έζησα, ως Ιθακήσιος εμπνεόμενος από τον αξεπέραστο τολμηρό πατριώτη μου

Οδυσσέα.

Επιγραμματικά λοιπόν θα αναφερθώ στην οδυνηρή περιπέτειά μου, διότι οι λεπτομέρειες,

πρώτον, χρειάζονται πολύς χώρος και δεύτερον δεν θα προσφέρουν τίποτε επί πλέον επί της ουσίας της

αυθαιρεσίας της δημόσιας διοίκησης, την οποία θα αναλύσω με λίγα αλλά τεκμηριωμένα λόγια, με την

προσδοκία όχι να με υπερασπιστεί η κυβέρνηση στην ακόμη εκκρεμούσα υπόθεσή μου, διότι αυτή θα

την υπερασπιστώ μόνος μου μέχρι τέλους, αλλά για να πληροφορηθεί η κοινωνία μας για την ύπαρξη

του «Τέρατος» αυτού και να φυλάσσεται αν χρειαστεί.

Η επένδυσή μου, συγχρηματοδοτούμενη από την Ε.Ε., ενός ποσού περί των τριών εκατομμυρίων

ευρώ, τη μελέτη της οποίας, καθώς και την όλη εκτέλεση μέχρι την πλήρη λειτουργία της, τα έκανα

μόνος μου. Αυτό αποδείχτηκε το μεγάλο μου «λάθος». Διότι ο «ειδικός» που μελετάει και

παρακολουθεί την επένδυση μέχρι την λειτουργία της, γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει κάθε αναφυόμενη

δυσκολία ή πρόβλημα, ως φυσική συνέπεια της ύπαρξης της δημόσιας διοίκησης, μικρό ή μεγάλο

πρόβλημα, το αντιμετωπίζει ο «ειδικός» με το δικό του γνώριμο τρόπο, με τον οποίο όλα

τακτοποιούνται και έτσι είναι όλοι ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι κι η υπόθεση προχωρεί.

Στην περίπτωσή μου, επειδή δεν δέχτηκα ποτέ ότι δεν υπάρχουν όρια στην όποια πίεση ή/και

εκφοβισμό, διότι όσα προβλήματα και δυσκολίες μου προκύψουν ξέρω και μπορώ να τα αντιμετωπίσω.

μια πρώτη αντίδραση αρμόδιου υπαλλήλου, είχε ορκιστεί ότι δεν θα πάρω ποτέ άδεια λειτουργίας. Έτσι

όλα προχωρούσαν μετ’ εμποδίων σε ρυθμό χελώνας, αλλά ξεπερνούσα κάθε πρόβλημα που

παρουσιαζόταν, με γνώση, θέληση, υπομονή και επιμονή, μέχρι που αναγκάστηκαν να μου δώσουν

άδεια λειτουργίας. Δεν είχαν όμως λήξει όλα, διότι υπήρχαν σε διεκπεραίωση οι Επιτροπές Ελέγχου, της

προόδου της επιχείρησης και η τελική εισήγηση στην Γνωμοδοτική Επιτροπή, και η τελική υπογραφή

του αρμόδιου Υπουργού.

Τα Όργανα Ελέγχου, ως το κατάλληλο εργαλείο, με δεδομένη τη συμφωνία, αν όχι σύμπραξη

των ανωτέρων τους, στην περίπτωση μη υπάρξεως «ειδικού» ή οι συναφείς λεπτομέρειες, όπως στην

περίπτωσή μας, περιέκοψαν αυθαίρετα περί το 40% των δαπανών, με βάση των οποίων αντιστοιχεί το

ποσό της επιδότησης. Οι έντονες και αιτιολογημένες έγραφες αντιρρήσεις μας αγνοήθηκαν..

Η ακαταμάχητη «εξουσία» τους, ως αποκορύφωμα της τημωριτικής τους τακτικής, δεν

δίστασαν να φθάσουν μέχρι του ακραίου σημείου να απεντάξουν την επένδυση, τελείως αυθαίρετα και

απολύτως παράνομα, αλλά με την ιδιότυπη ασυλία που γνώριζαν ότι απολαμβάνουν, αντέκρουαν κάθε

μας διαμαρτυρία, με έωλα επιχειρήματα και απύθμενο θράσος. Απένταξη σημαίνει ακύρωση της

επένδυσης. Προφανώς διαμαρτυρήθηκα έντονα, πολλές φορές και σε όλη την ιεραρχία μέχρι και στον

Υπουργό, αλλά και σε κάθε αρμόδια Αρχή και Εξουσία, χωρίς αποτέλεσμα!

Με δεδομένο ότι η ύπαρξη του Υπουργείου Ανάπτυξης είναι οι επενδύσεις, θεωρείται περίεργο

τουλάχιστον, όταν η Υπηρεσία προσκομίζει πρόταση απένταξης, δηλαδή ακύρωση μιας επένδυσης, ο

αρμόδιος υπουργός, να μην ανησυχήσει και να καλέσει τουλάχιστον τον επενδυτή να ακούσει την

άποψή του, αλλά υπογράφει εύκολα την πρόταση αυτή, αχρηστεύοντας ακόμη και την ύπαρξή του.

Τούτο από μόνο του, επιβεβαιώνει ότι ο υπουργός δεν γνωρίζει τι γίνεται στο υπουργείο του!

Όταν ένας επόμενος Γενικός Διευθυντής, ύστερα από τις έντονες και θεμελιωμένες διαμαρτυρίες

μου, αντιλήφθηκε το λάθος της απένταξης, πρότεινε μέσω Γνωμοδοτικής Επιτροπής να αρθεί μεν η

απένταξη, αλλά κατά Σολομώντεια λύση, να περιοριστεί η επιδότηση σε αυτή της πρώτης δόσης,

δηλαδή στο 1/11 της ολικής επιδότησης, πρόταση την οποία δίστασε να εγκρίνει ο αρμόδιος υπουργός,

αλλά ένας επόμενος αρμόδιος υπουργός ενέκρινε την κουτσή αυτή πρόταση της Γνωμοδοτικής

Επιτροπής, και εγώ ζητούσα συνεχώς όλη την νόμιμη επιδότηση, το «κύκλωμα» ανησύχησε και

μεθόδευσε λύση «ανώνυμης επιστολής» προς την Εισαγγελία Διαφθοράς, διατυπωμένη μεθοδικά ώστε,

αν δεν την πετούσαν στον κάλαθο των αχρήστων, όπου είναι ο προορισμός κάθε ανώνυμης επιστολής,

ένας μη γνωρίζων τους ειδικούς όρους της σύμβασης, όπως ένας Εισαγγελέας ή Δικαστής, να μη

δύναται να εξάγει συμπέρασμα. ‘Ετσι κατηγορείται για καούργημα ολόκληρη την ιεραρχία της Γενικής

Γραμματείας Βιομηχανίας, αλλά και εγώ, ως … ηθικός αυτουργός (;), όταν εγώ διαμαρτυρόμουν

συνεχώς και σε κάθε αρμόδιο, για το αυθαίρετο της απόφασης που περιόριζε την επιδότηση!!! Αυτό

θεωρείται κατάστημα του Υπουργείου Ανάπτυξης, αλλά και της κυβέρνησης γενικότερα.

Η συνέχεια θα κριθεί στο Δικαστήριο σύντομα και προκύπτει το προφανές ερώτημα, αν η

καταγγέλλουσα, υπάλληλος της Γ.Γ.Β. πίστευε σε αυτά που καταγγέλλει, θα ήταν φυσικό και σωστό να

τα καταγγείλει στο Υπουργείο, που είναι αρμόδιο να κρίνει και να αποφασίσει Εκτός και αν ήταν

μεθόδευση να βρεθεί υπεύθυνος, εκτός του υπουργείου, να πληρώσει τη νύφη των παρανομιών των

υπαλλήλων, φροντίζοντας να επιστρέψουν στην Ευρώπη τα δικά της χρήματα της συνεπιδότησης, για να

αποφύγει η Ε.Ε. δια της OLAF, «…να ζητήσει από την υπηρεσία μας περαιτέρω στοιχεία για την υπόθεση

αυτή …», όπως αναφέρεται σε έγγραφο μιας από τις υπηρεσίες που ενεπλάκησαν με την υπόθεση αυτή,

οπότε θα είχε προηγηθεί του ΟΠΕΚΕΠΕ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελέας!

Είμαι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου για κάθε διευκρίνηση, είτε της κυβέρνησης δια του

αρμόδιου υπουργού, ή όποιου άλλου επιθυμεί για λεπτομέρειες και πρόσωπα, ακόμη και

δημοσιογράφος, αν αποβλέπει στην εξάληψη του δυσμενούς για όλους παρακράτους ή βαθέως κράτους.

Ο Πρόεδρος & Δ/Σ της ΕΛΒΙΑΝ ΑΒΕΕ

Νίκος Αναγνωστάτος

e-mail:nanagnostatos@gmail.com

Τηλ.: 6944628180

Κηφισιά, 14 Απριλίου 2026

Πού εντοπίζεται το Βαθύ Κράτος μας;

Κηφισιά, 14 Απριλίου 2026

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

Η πρόσφατη συζήτηση για το «Βαθύ Κράτος» μας, με προβλημάτισε και μου

αναθέρμανε τις οδυνηρές εμπειρίες μου, οι οποίες δυστυχώς συνεχίζονται, με

κίνδυνο να καταστραφώ χωρίς καμία δική μου ευθύνη, λόγω της σχέση μου με το

«κράτος» μας και δη με τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις. Τούτο εκ πρώτης

όψεως, σημαίνει ότι η κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση, δεν αποτελεί βαθύ

κράτος. Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι στο ότι δεν θέλει ή φοβάται να το

αλλάξει. Μία έννοια του βαθέως κράτους, είναι να ενεργεί με δικούς τους λόγους

και σκεπτικό, , αδιαφορώντας αν συμφωνεί ή όχι η κυβέρνηση και η κυβέρνηση

να το ανέχεται αδιαφορώντας!

Η εμπειρία μου, συνίσταται με το «έγκλημά» μου, να επιχειρήσω μια μεσαίου

μεγέθους επένδυση, λόγω της οποίας ήρθα αντιμέτωπος με το πολύμορφο «Τέρας», που λέγεται

δημόσια διοίκηση, η οποία ενεργεί και φέρεται σύμφωνα με τους δικούς της όρους και κανονισμούς,

αγνοώντας και αδιαφορώντας παντελώς για τους νόμους και κανονισμούς και προπάντων τον αρμόδιο

κατά καιρούς Υπουργό.

Συμπέρανα λοιπόν ότι α) Κανείς υπουργός δεν γνωρίζει λεπτομερώς τι συμβαίνει στο υπουργείο

του, ή στην καλύτερη περίπτωση, δεν θέλει ή διστάζει να γνωρίζει. και β) Η δημόσια διοίκηση, με τους

δικούς της κανονισμούς και σκεπτικό, αποτελούν, αν όχι το μοναδικό, τουλάχιστον ένα σημαντικό

τμήμα του βαθέως κράτους, το οποίο βλάπτει πρώτα την ίδια την κυβέρνηση, διότι δεν τολμά να τα

βάλει με το «Τέρας» αυτό της δημόσιας διοίκησης, αλλά αντιθέτως το εκτρέφει, όταν διαπιστώνει

κάποια παρανομία της και προσπαθεί πάση θυσία να το υπερασπιστεί.

Επειδή τόλμησα, ως μέρος του DNA μου, το οποίο δοκίμασα ως Πλοίαρχος στη μακρόχρονη

θαλασσοδαρμένη ζωή μου, έχοντας ξεπεράσει και «Σκύλλες» και «Χάρυβδες», αλλά ακόμη και «άγριο

Ποσειδώνα», δεν θα διστάσω τώρα που μου δίδεται η ευκαιρία, έστω και άθελά μου, να γράψω για την

«Οδύσσεια» που έζησα, ως Ιθακήσιος εμπνεόμενος από τον αξεπέραστο τολμηρό πατριώτη μου

Οδυσσέα.

Επιγραμματικά λοιπόν θα αναφερθώ στην οδυνηρή περιπέτειά μου, διότι οι λεπτομέρειες,

πρώτον, χρειάζονται πολύς χώρος και δεύτερον δεν θα προσφέρουν τίποτε επί πλέον επί της ουσίας της

αυθαιρεσίας της δημόσιας διοίκησης, την οποία θα αναλύσω με λίγα αλλά τεκμηριωμένα λόγια, με την

προσδοκία όχι να με υπερασπιστεί η κυβέρνηση στην ακόμη εκκρεμούσα υπόθεσή μου, διότι αυτή θα

την υπερασπιστώ μόνος μου μέχρι τέλους, αλλά για να πληροφορηθεί η κοινωνία μας για την ύπαρξη

του «Τέρατος» αυτού και να φυλάσσεται αν χρειαστεί.

Η επένδυσή μου, συγχρηματοδοτούμενη από την Ε.Ε., ενός ποσού περί των τριών εκατομμυρίων

ευρώ, τη μελέτη της οποίας, καθώς και την όλη εκτέλεση μέχρι την πλήρη λειτουργία της, τα έκανα

μόνος μου. Αυτό αποδείχτηκε το μεγάλο μου «λάθος». Διότι ο «ειδικός» που μελετάει και

παρακολουθεί την επένδυση μέχρι την λειτουργία της, γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει κάθε αναφυόμενη

δυσκολία ή πρόβλημα, ως φυσική συνέπεια της ύπαρξης της δημόσιας διοίκησης, μικρό ή μεγάλο

πρόβλημα, το αντιμετωπίζει ο «ειδικός» με το δικό του γνώριμο τρόπο, με τον οποίο όλα

τακτοποιούνται και έτσι είναι όλοι ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι κι η υπόθεση προχωρεί.

Στην περίπτωσή μου, επειδή δεν δέχτηκα ποτέ ότι δεν υπάρχουν όρια στην όποια πίεση ή/και

εκφοβισμό, διότι όσα προβλήματα και δυσκολίες μου προκύψουν ξέρω και μπορώ να τα αντιμετωπίσω.

μια πρώτη αντίδραση αρμόδιου υπαλλήλου, είχε ορκιστεί ότι δεν θα πάρω ποτέ άδεια λειτουργίας. Έτσι

όλα προχωρούσαν μετ’ εμποδίων σε ρυθμό χελώνας, αλλά ξεπερνούσα κάθε πρόβλημα που

παρουσιαζόταν, με γνώση, θέληση, υπομονή και επιμονή, μέχρι που αναγκάστηκαν να μου δώσουν

άδεια λειτουργίας. Δεν είχαν όμως λήξει όλα, διότι υπήρχαν σε διεκπεραίωση οι Επιτροπές Ελέγχου, της

προόδου της επιχείρησης και η τελική εισήγηση στην Γνωμοδοτική Επιτροπή, και η τελική υπογραφή

του αρμόδιου Υπουργού.

Τα Όργανα Ελέγχου, ως το κατάλληλο εργαλείο, με δεδομένη τη συμφωνία, αν όχι σύμπραξη

των ανωτέρων τους, στην περίπτωση μη υπάρξεως «ειδικού» ή οι συναφείς λεπτομέρειες, όπως στην

περίπτωσή μας, περιέκοψαν αυθαίρετα περί το 40% των δαπανών, με βάση των οποίων αντιστοιχεί το

ποσό της επιδότησης. Οι έντονες και αιτιολογημένες έγραφες αντιρρήσεις μας αγνοήθηκαν..

Η ακαταμάχητη «εξουσία» τους, ως αποκορύφωμα της τημωριτικής τους τακτικής, δεν

δίστασαν να φθάσουν μέχρι του ακραίου σημείου να απεντάξουν την επένδυση, τελείως αυθαίρετα και

απολύτως παράνομα, αλλά με την ιδιότυπη ασυλία που γνώριζαν ότι απολαμβάνουν, αντέκρουαν κάθε

μας διαμαρτυρία, με έωλα επιχειρήματα και απύθμενο θράσος. Απένταξη σημαίνει ακύρωση της

επένδυσης. Προφανώς διαμαρτυρήθηκα έντονα, πολλές φορές και σε όλη την ιεραρχία μέχρι και στον

Υπουργό, αλλά και σε κάθε αρμόδια Αρχή και Εξουσία, χωρίς αποτέλεσμα!

Με δεδομένο ότι η ύπαρξη του Υπουργείου Ανάπτυξης είναι οι επενδύσεις, θεωρείται περίεργο

τουλάχιστον, όταν η Υπηρεσία προσκομίζει πρόταση απένταξης, δηλαδή ακύρωση μιας επένδυσης, ο

αρμόδιος υπουργός, να μην ανησυχήσει και να καλέσει τουλάχιστον τον επενδυτή να ακούσει την

άποψή του, αλλά υπογράφει εύκολα την πρόταση αυτή, αχρηστεύοντας ακόμη και την ύπαρξή του.

Τούτο από μόνο του, επιβεβαιώνει ότι ο υπουργός δεν γνωρίζει τι γίνεται στο υπουργείο του!

Όταν ένας επόμενος Γενικός Διευθυντής, ύστερα από τις έντονες και θεμελιωμένες διαμαρτυρίες

μου, αντιλήφθηκε το λάθος της απένταξης, πρότεινε μέσω Γνωμοδοτικής Επιτροπής να αρθεί μεν η

απένταξη, αλλά κατά Σολομώντεια λύση, να περιοριστεί η επιδότηση σε αυτή της πρώτης δόσης,

δηλαδή στο 1/11 της ολικής επιδότησης, πρόταση την οποία δίστασε να εγκρίνει ο αρμόδιος υπουργός,

αλλά ένας επόμενος αρμόδιος υπουργός ενέκρινε την κουτσή αυτή πρόταση της Γνωμοδοτικής

Επιτροπής, και εγώ ζητούσα συνεχώς όλη την νόμιμη επιδότηση, το «κύκλωμα» ανησύχησε και

μεθόδευσε λύση «ανώνυμης επιστολής» προς την Εισαγγελία Διαφθοράς, διατυπωμένη μεθοδικά ώστε,

αν δεν την πετούσαν στον κάλαθο των αχρήστων, όπου είναι ο προορισμός κάθε ανώνυμης επιστολής,

ένας μη γνωρίζων τους ειδικούς όρους της σύμβασης, όπως ένας Εισαγγελέας ή Δικαστής, να μη

δύναται να εξάγει συμπέρασμα. ‘Ετσι κατηγορείται για καούργημα ολόκληρη την ιεραρχία της Γενικής

Γραμματείας Βιομηχανίας, αλλά και εγώ, ως … ηθικός αυτουργός (;), όταν εγώ διαμαρτυρόμουν

συνεχώς και σε κάθε αρμόδιο, για το αυθαίρετο της απόφασης που περιόριζε την επιδότηση!!! Αυτό

θεωρείται κατάστημα του Υπουργείου Ανάπτυξης, αλλά και της κυβέρνησης γενικότερα.

Η συνέχεια θα κριθεί στο Δικαστήριο σύντομα και προκύπτει το προφανές ερώτημα, αν η

καταγγέλλουσα, υπάλληλος της Γ.Γ.Β. πίστευε σε αυτά που καταγγέλλει, θα ήταν φυσικό και σωστό να

τα καταγγείλει στο Υπουργείο, που είναι αρμόδιο να κρίνει και να αποφασίσει Εκτός και αν ήταν

μεθόδευση να βρεθεί υπεύθυνος, εκτός του υπουργείου, να πληρώσει τη νύφη των παρανομιών των

υπαλλήλων, φροντίζοντας να επιστρέψουν στην Ευρώπη τα δικά της χρήματα της συνεπιδότησης, για να

αποφύγει η Ε.Ε. δια της OLAF, «…να ζητήσει από την υπηρεσία μας περαιτέρω στοιχεία για την υπόθεση

αυτή …», όπως αναφέρεται σε έγγραφο μιας από τις υπηρεσίες που ενεπλάκησαν με την υπόθεση αυτή,

οπότε θα είχε προηγηθεί του ΟΠΕΚΕΠΕ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελέας!

Είμαι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου για κάθε διευκρίνηση, είτε της κυβέρνησης δια του

αρμόδιου υπουργού, ή όποιου άλλου επιθυμεί για λεπτομέρειες και πρόσωπα, ακόμη και

δημοσιογράφος, αν αποβλέπει στην εξάληψη του δυσμενούς για όλους παρακράτους ή βαθέως κράτους.

Ο Πρόεδρος & Δ/Σ της ΕΛΒΙΑΝ ΑΒΕΕ

Νίκος Αναγνωστάτος

e-mail:nanagnostatos@gmail.com

Τηλ.: 6944628180Πού εντοπίζεται το Βαθύ Κράτος μας;

Κηφισιά, 14 Απριλίου 2026

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

Η πρόσφατη συζήτηση για το «Βαθύ Κράτος» μας, με προβλημάτισε και μου

αναθέρμανε τις οδυνηρές εμπειρίες μου, οι οποίες δυστυχώς συνεχίζονται, με

κίνδυνο να καταστραφώ χωρίς καμία δική μου ευθύνη, λόγω της σχέση μου με το

«κράτος» μας και δη με τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις. Τούτο εκ πρώτης

όψεως, σημαίνει ότι η κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση, δεν αποτελεί βαθύ

κράτος. Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι στο ότι δεν θέλει ή φοβάται να το

αλλάξει. Μία έννοια του βαθέως κράτους, είναι να ενεργεί με δικούς τους λόγους

και σκεπτικό, , αδιαφορώντας αν συμφωνεί ή όχι η κυβέρνηση και η κυβέρνηση

να το ανέχεται αδιαφορώντας!

Η εμπειρία μου, συνίσταται με το «έγκλημά» μου, να επιχειρήσω μια μεσαίου

μεγέθους επένδυση, λόγω της οποίας ήρθα αντιμέτωπος με το πολύμορφο «Τέρας», που λέγεται

δημόσια διοίκηση, η οποία ενεργεί και φέρεται σύμφωνα με τους δικούς της όρους και κανονισμούς,

αγνοώντας και αδιαφορώντας παντελώς για τους νόμους και κανονισμούς και προπάντων τον αρμόδιο

κατά καιρούς Υπουργό.

Συμπέρανα λοιπόν ότι α) Κανείς υπουργός δεν γνωρίζει λεπτομερώς τι συμβαίνει στο υπουργείο

του, ή στην καλύτερη περίπτωση, δεν θέλει ή διστάζει να γνωρίζει. και β) Η δημόσια διοίκηση, με τους

δικούς της κανονισμούς και σκεπτικό, αποτελούν, αν όχι το μοναδικό, τουλάχιστον ένα σημαντικό

τμήμα του βαθέως κράτους, το οποίο βλάπτει πρώτα την ίδια την κυβέρνηση, διότι δεν τολμά να τα

βάλει με το «Τέρας» αυτό της δημόσιας διοίκησης, αλλά αντιθέτως το εκτρέφει, όταν διαπιστώνει

κάποια παρανομία της και προσπαθεί πάση θυσία να το υπερασπιστεί.

Επειδή τόλμησα, ως μέρος του DNA μου, το οποίο δοκίμασα ως Πλοίαρχος στη μακρόχρονη

θαλασσοδαρμένη ζωή μου, έχοντας ξεπεράσει και «Σκύλλες» και «Χάρυβδες», αλλά ακόμη και «άγριο

Ποσειδώνα», δεν θα διστάσω τώρα που μου δίδεται η ευκαιρία, έστω και άθελά μου, να γράψω για την

«Οδύσσεια» που έζησα, ως Ιθακήσιος εμπνεόμενος από τον αξεπέραστο τολμηρό πατριώτη μου

Οδυσσέα.

Επιγραμματικά λοιπόν θα αναφερθώ στην οδυνηρή περιπέτειά μου, διότι οι λεπτομέρειες,

πρώτον, χρειάζονται πολύς χώρος και δεύτερον δεν θα προσφέρουν τίποτε επί πλέον επί της ουσίας της

αυθαιρεσίας της δημόσιας διοίκησης, την οποία θα αναλύσω με λίγα αλλά τεκμηριωμένα λόγια, με την

προσδοκία όχι να με υπερασπιστεί η κυβέρνηση στην ακόμη εκκρεμούσα υπόθεσή μου, διότι αυτή θα

την υπερασπιστώ μόνος μου μέχρι τέλους, αλλά για να πληροφορηθεί η κοινωνία μας για την ύπαρξη

του «Τέρατος» αυτού και να φυλάσσεται αν χρειαστεί.

Η επένδυσή μου, συγχρηματοδοτούμενη από την Ε.Ε., ενός ποσού περί των τριών εκατομμυρίων

ευρώ, τη μελέτη της οποίας, καθώς και την όλη εκτέλεση μέχρι την πλήρη λειτουργία της, τα έκανα

μόνος μου. Αυτό αποδείχτηκε το μεγάλο μου «λάθος». Διότι ο «ειδικός» που μελετάει και

παρακολουθεί την επένδυση μέχρι την λειτουργία της, γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει κάθε αναφυόμενη

δυσκολία ή πρόβλημα, ως φυσική συνέπεια της ύπαρξης της δημόσιας διοίκησης, μικρό ή μεγάλο

πρόβλημα, το αντιμετωπίζει ο «ειδικός» με το δικό του γνώριμο τρόπο, με τον οποίο όλα

τακτοποιούνται και έτσι είναι όλοι ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι κι η υπόθεση προχωρεί.

Στην περίπτωσή μου, επειδή δεν δέχτηκα ποτέ ότι δεν υπάρχουν όρια στην όποια πίεση ή/και

εκφοβισμό, διότι όσα προβλήματα και δυσκολίες μου προκύψουν ξέρω και μπορώ να τα αντιμετωπίσω.

μια πρώτη αντίδραση αρμόδιου υπαλλήλου, είχε ορκιστεί ότι δεν θα πάρω ποτέ άδεια λειτουργίας. Έτσι

όλα προχωρούσαν μετ’ εμποδίων σε ρυθμό χελώνας, αλλά ξεπερνούσα κάθε πρόβλημα που

παρουσιαζόταν, με γνώση, θέληση, υπομονή και επιμονή, μέχρι που αναγκάστηκαν να μου δώσουν

άδεια λειτουργίας. Δεν είχαν όμως λήξει όλα, διότι υπήρχαν σε διεκπεραίωση οι Επιτροπές Ελέγχου, της

προόδου της επιχείρησης και η τελική εισήγηση στην Γνωμοδοτική Επιτροπή, και η τελική υπογραφή

του αρμόδιου Υπουργού.

Τα Όργανα Ελέγχου, ως το κατάλληλο εργαλείο, με δεδομένη τη συμφωνία, αν όχι σύμπραξη

των ανωτέρων τους, στην περίπτωση μη υπάρξεως «ειδικού» ή οι συναφείς λεπτομέρειες, όπως στην

περίπτωσή μας, περιέκοψαν αυθαίρετα περί το 40% των δαπανών, με βάση των οποίων αντιστοιχεί το

ποσό της επιδότησης. Οι έντονες και αιτιολογημένες έγραφες αντιρρήσεις μας αγνοήθηκαν..

Η ακαταμάχητη «εξουσία» τους, ως αποκορύφωμα της τημωριτικής τους τακτικής, δεν

δίστασαν να φθάσουν μέχρι του ακραίου σημείου να απεντάξουν την επένδυση, τελείως αυθαίρετα και

απολύτως παράνομα, αλλά με την ιδιότυπη ασυλία που γνώριζαν ότι απολαμβάνουν, αντέκρουαν κάθε

μας διαμαρτυρία, με έωλα επιχειρήματα και απύθμενο θράσος. Απένταξη σημαίνει ακύρωση της

επένδυσης. Προφανώς διαμαρτυρήθηκα έντονα, πολλές φορές και σε όλη την ιεραρχία μέχρι και στον

Υπουργό, αλλά και σε κάθε αρμόδια Αρχή και Εξουσία, χωρίς αποτέλεσμα!

Με δεδομένο ότι η ύπαρξη του Υπουργείου Ανάπτυξης είναι οι επενδύσεις, θεωρείται περίεργο

τουλάχιστον, όταν η Υπηρεσία προσκομίζει πρόταση απένταξης, δηλαδή ακύρωση μιας επένδυσης, ο

αρμόδιος υπουργός, να μην ανησυχήσει και να καλέσει τουλάχιστον τον επενδυτή να ακούσει την

άποψή του, αλλά υπογράφει εύκολα την πρόταση αυτή, αχρηστεύοντας ακόμη και την ύπαρξή του.

Τούτο από μόνο του, επιβεβαιώνει ότι ο υπουργός δεν γνωρίζει τι γίνεται στο υπουργείο του!

Όταν ένας επόμενος Γενικός Διευθυντής, ύστερα από τις έντονες και θεμελιωμένες διαμαρτυρίες

μου, αντιλήφθηκε το λάθος της απένταξης, πρότεινε μέσω Γνωμοδοτικής Επιτροπής να αρθεί μεν η

απένταξη, αλλά κατά Σολομώντεια λύση, να περιοριστεί η επιδότηση σε αυτή της πρώτης δόσης,

δηλαδή στο 1/11 της ολικής επιδότησης, πρόταση την οποία δίστασε να εγκρίνει ο αρμόδιος υπουργός,

αλλά ένας επόμενος αρμόδιος υπουργός ενέκρινε την κουτσή αυτή πρόταση της Γνωμοδοτικής

Επιτροπής, και εγώ ζητούσα συνεχώς όλη την νόμιμη επιδότηση, το «κύκλωμα» ανησύχησε και

μεθόδευσε λύση «ανώνυμης επιστολής» προς την Εισαγγελία Διαφθοράς, διατυπωμένη μεθοδικά ώστε,

αν δεν την πετούσαν στον κάλαθο των αχρήστων, όπου είναι ο προορισμός κάθε ανώνυμης επιστολής,

ένας μη γνωρίζων τους ειδικούς όρους της σύμβασης, όπως ένας Εισαγγελέας ή Δικαστής, να μη

δύναται να εξάγει συμπέρασμα. ‘Ετσι κατηγορείται για κακούργημα ολόκληρη την ιεραρχία της Γενικής

Γραμματείας Βιομηχανίας, αλλά και εγώ, ως … ηθικός αυτουργός (;), όταν εγώ διαμαρτυρόμουν

συνεχώς και σε κάθε αρμόδιο, για το αυθαίρετο της απόφασης που περιόριζε την επιδότηση!!! Αυτό

θεωρείται κατάστημα του Υπουργείου Ανάπτυξης, αλλά και της κυβέρνησης γενικότερα.

Η συνέχεια θα κριθεί στο Δικαστήριο σύντομα και προκύπτει το προφανές ερώτημα, αν η

καταγγέλλουσα, υπάλληλος της Γ.Γ.Β. πίστευε σε αυτά που καταγγέλλει, θα ήταν φυσικό και σωστό να

τα καταγγείλει στο Υπουργείο, που είναι αρμόδιο να κρίνει και να αποφασίσει Εκτός και αν ήταν

μεθόδευση να βρεθεί υπεύθυνος, εκτός του υπουργείου, να πληρώσει τη νύφη των παρανομιών των

υπαλλήλων, φροντίζοντας να επιστρέψουν στην Ευρώπη τα δικά της χρήματα της συνεπιδότησης, για να

αποφύγει η Ε.Ε. δια της OLAF, «…να ζητήσει από την υπηρεσία μας περαιτέρω στοιχεία για την υπόθεση

αυτή …», όπως αναφέρεται σε έγγραφο μιας από τις υπηρεσίες που ενεπλάκησαν με την υπόθεση αυτή,

οπότε θα είχε προηγηθεί του ΟΠΕΚΕΠΕ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελέας!

Είμαι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου για κάθε διευκρίνηση, είτε της κυβέρνησης δια του

αρμόδιου υπουργού, ή όποιου άλλου επιθυμεί για λεπτομέρειες και πρόσωπα, ακόμη και

δημοσιογράφος, αν αποβλέπει στην εξάληψη του δυσμενούς για όλους παρακράτους ή βαθέως κράτους.

Ο Πρόεδρος & Δ/Σ της ΕΛΒΙΑΝ ΑΒΕΕ

Νίκος Αναγνωστάτος

e-mail:nanagnostatos@gmail.com

Τηλ.: 6944628180

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

Η πρόσφατη συζήτηση για το «Βαθύ Κράτος» μας, με προβλημάτισε και μου

αναθέρμανε τις οδυνηρές εμπειρίες μου, οι οποίες δυστυχώς συνεχίζονται, με

κίνδυνο να καταστραφώ χωρίς καμία δική μου ευθύνη, λόγω της σχέση μου με το

«κράτος» μας και δη με τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις. Τούτο εκ πρώτης

όψεως, σημαίνει ότι η κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση, δεν αποτελεί βαθύ

κράτος. Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι στο ότι δεν θέλει ή φοβάται να το

αλλάξει. Μία έννοια του βαθέως κράτους, είναι να ενεργεί με δικούς τους λόγους

και σκεπτικό, , αδιαφορώντας αν συμφωνεί ή όχι η κυβέρνηση και η κυβέρνηση

να το ανέχεται αδιαφορώντας!

Η εμπειρία μου, συνίσταται με το «έγκλημά» μου, να επιχειρήσω μια μεσαίου

μεγέθους επένδυση, λόγω της οποίας ήρθα αντιμέτωπος με το πολύμορφο «Τέρας», που λέγεται

δημόσια διοίκηση, η οποία ενεργεί και φέρεται σύμφωνα με τους δικούς της όρους και κανονισμούς,

αγνοώντας και αδιαφορώντας παντελώς για τους νόμους και κανονισμούς και προπάντων τον αρμόδιο

κατά καιρούς Υπουργό.

Συμπέρανα λοιπόν ότι α) Κανείς υπουργός δεν γνωρίζει λεπτομερώς τι συμβαίνει στο υπουργείο

του, ή στην καλύτερη περίπτωση, δεν θέλει ή διστάζει να γνωρίζει. και β) Η δημόσια διοίκηση, με τους

δικούς της κανονισμούς και σκεπτικό, αποτελούν, αν όχι το μοναδικό, τουλάχιστον ένα σημαντικό

τμήμα του βαθέως κράτους, το οποίο βλάπτει πρώτα την ίδια την κυβέρνηση, διότι δεν τολμά να τα

βάλει με το «Τέρας» αυτό της δημόσιας διοίκησης, αλλά αντιθέτως το εκτρέφει, όταν διαπιστώνει

κάποια παρανομία της και προσπαθεί πάση θυσία να το υπερασπιστεί.

Επειδή τόλμησα, ως μέρος του DNA μου, το οποίο δοκίμασα ως Πλοίαρχος στη μακρόχρονη

θαλασσοδαρμένη ζωή μου, έχοντας ξεπεράσει και «Σκύλλες» και «Χάρυβδες», αλλά ακόμη και «άγριο

Ποσειδώνα», δεν θα διστάσω τώρα που μου δίδεται η ευκαιρία, έστω και άθελά μου, να γράψω για την

«Οδύσσεια» που έζησα, ως Ιθακήσιος εμπνεόμενος από τον αξεπέραστο τολμηρό πατριώτη μου

Οδυσσέα.

Επιγραμματικά λοιπόν θα αναφερθώ στην οδυνηρή περιπέτειά μου, διότι οι λεπτομέρειες,

πρώτον, χρειάζονται πολύς χώρος και δεύτερον δεν θα προσφέρουν τίποτε επί πλέον επί της ουσίας της

αυθαιρεσίας της δημόσιας διοίκησης, την οποία θα αναλύσω με λίγα αλλά τεκμηριωμένα λόγια, με την

προσδοκία όχι να με υπερασπιστεί η κυβέρνηση στην ακόμη εκκρεμούσα υπόθεσή μου, διότι αυτή θα

την υπερασπιστώ μόνος μου μέχρι τέλους, αλλά για να πληροφορηθεί η κοινωνία μας για την ύπαρξη

του «Τέρατος» αυτού και να φυλάσσεται αν χρειαστεί.

Η επένδυσή μου, συγχρηματοδοτούμενη από την Ε.Ε., ενός ποσού περί των τριών εκατομμυρίων

ευρώ, τη μελέτη της οποίας, καθώς και την όλη εκτέλεση μέχρι την πλήρη λειτουργία της, τα έκανα

μόνος μου. Αυτό αποδείχτηκε το μεγάλο μου «λάθος». Διότι ο «ειδικός» που μελετάει και

παρακολουθεί την επένδυση μέχρι την λειτουργία της, γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει κάθε αναφυόμενη

δυσκολία ή πρόβλημα, ως φυσική συνέπεια της ύπαρξης της δημόσιας διοίκησης, μικρό ή μεγάλο

πρόβλημα, το αντιμετωπίζει ο «ειδικός» με το δικό του γνώριμο τρόπο, με τον οποίο όλα

τακτοποιούνται και έτσι είναι όλοι ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι κι η υπόθεση προχωρεί.

Στην περίπτωσή μου, επειδή δεν δέχτηκα ποτέ ότι δεν υπάρχουν όρια στην όποια πίεση ή/και

εκφοβισμό, διότι όσα προβλήματα και δυσκολίες μου προκύψουν ξέρω και μπορώ να τα αντιμετωπίσω.

μια πρώτη αντίδραση αρμόδιου υπαλλήλου, είχε ορκιστεί ότι δεν θα πάρω ποτέ άδεια λειτουργίας. Έτσι

όλα προχωρούσαν μετ’ εμποδίων σε ρυθμό χελώνας, αλλά ξεπερνούσα κάθε πρόβλημα που

παρουσιαζόταν, με γνώση, θέληση, υπομονή και επιμονή, μέχρι που αναγκάστηκαν να μου δώσουν

άδεια λειτουργίας. Δεν είχαν όμως λήξει όλα, διότι υπήρχαν σε διεκπεραίωση οι Επιτροπές Ελέγχου, της

προόδου της επιχείρησης και η τελική εισήγηση στην Γνωμοδοτική Επιτροπή, και η τελική υπογραφή

του αρμόδιου Υπουργού.

Τα Όργανα Ελέγχου, ως το κατάλληλο εργαλείο, με δεδομένη τη συμφωνία, αν όχι σύμπραξη

των ανωτέρων τους, στην περίπτωση μη υπάρξεως «ειδικού» ή οι συναφείς λεπτομέρειες, όπως στην

περίπτωσή μας, περιέκοψαν αυθαίρετα περί το 40% των δαπανών, με βάση των οποίων αντιστοιχεί το

ποσό της επιδότησης. Οι έντονες και αιτιολογημένες έγραφες αντιρρήσεις μας αγνοήθηκαν..

Η ακαταμάχητη «εξουσία» τους, ως αποκορύφωμα της τημωριτικής τους τακτικής, δεν

δίστασαν να φθάσουν μέχρι του ακραίου σημείου να απεντάξουν την επένδυση, τελείως αυθαίρετα και

απολύτως παράνομα, αλλά με την ιδιότυπη ασυλία που γνώριζαν ότι απολαμβάνουν, αντέκρουαν κάθε

μας διαμαρτυρία, με έωλα επιχειρήματα και απύθμενο θράσος. Απένταξη σημαίνει ακύρωση της

επένδυσης. Προφανώς διαμαρτυρήθηκα έντονα, πολλές φορές και σε όλη την ιεραρχία μέχρι και στον

Υπουργό, αλλά και σε κάθε αρμόδια Αρχή και Εξουσία, χωρίς αποτέλεσμα!

Με δεδομένο ότι η ύπαρξη του Υπουργείου Ανάπτυξης είναι οι επενδύσεις, θεωρείται περίεργο

τουλάχιστον, όταν η Υπηρεσία προσκομίζει πρόταση απένταξης, δηλαδή ακύρωση μιας επένδυσης, ο

αρμόδιος υπουργός, να μην ανησυχήσει και να καλέσει τουλάχιστον τον επενδυτή να ακούσει την

άποψή του, αλλά υπογράφει εύκολα την πρόταση αυτή, αχρηστεύοντας ακόμη και την ύπαρξή του.

Τούτο από μόνο του, επιβεβαιώνει ότι ο υπουργός δεν γνωρίζει τι γίνεται στο υπουργείο του!

Όταν ένας επόμενος Γενικός Διευθυντής, ύστερα από τις έντονες και θεμελιωμένες διαμαρτυρίες

μου, αντιλήφθηκε το λάθος της απένταξης, πρότεινε μέσω Γνωμοδοτικής Επιτροπής να αρθεί μεν η

απένταξη, αλλά κατά Σολομώντεια λύση, να περιοριστεί η επιδότηση σε αυτή της πρώτης δόσης,

δηλαδή στο 1/11 της ολικής επιδότησης, πρόταση την οποία δίστασε να εγκρίνει ο αρμόδιος υπουργός,

αλλά ένας επόμενος αρμόδιος υπουργός ενέκρινε την κουτσή αυτή πρόταση της Γνωμοδοτικής

Επιτροπής, και εγώ ζητούσα συνεχώς όλη την νόμιμη επιδότηση, το «κύκλωμα» ανησύχησε και

μεθόδευσε λύση «ανώνυμης επιστολής» προς την Εισαγγελία Διαφθοράς, διατυπωμένη μεθοδικά ώστε,

αν δεν την πετούσαν στον κάλαθο των αχρήστων, όπου είναι ο προορισμός κάθε ανώνυμης επιστολής,

ένας μη γνωρίζων τους ειδικούς όρους της σύμβασης, όπως ένας Εισαγγελέας ή Δικαστής, να μη

δύναται να εξάγει συμπέρασμα. ‘Ετσι κατηγορείται για καούργημα ολόκληρη την ιεραρχία της Γενικής

Γραμματείας Βιομηχανίας, αλλά και εγώ, ως … ηθικός αυτουργός (;), όταν εγώ διαμαρτυρόμουν

συνεχώς και σε κάθε αρμόδιο, για το αυθαίρετο της απόφασης που περιόριζε την επιδότηση!!! Αυτό

θεωρείται κατάστημα του Υπουργείου Ανάπτυξης, αλλά και της κυβέρνησης γενικότερα.

Η συνέχεια θα κριθεί στο Δικαστήριο σύντομα και προκύπτει το προφανές ερώτημα, αν η

καταγγέλλουσα, υπάλληλος της Γ.Γ.Β. πίστευε σε αυτά που καταγγέλλει, θα ήταν φυσικό και σωστό να

τα καταγγείλει στο Υπουργείο, που είναι αρμόδιο να κρίνει και να αποφασίσει Εκτός και αν ήταν

μεθόδευση να βρεθεί υπεύθυνος, εκτός του υπουργείου, να πληρώσει τη νύφη των παρανομιών των

υπαλλήλων, φροντίζοντας να επιστρέψουν στην Ευρώπη τα δικά της χρήματα της συνεπιδότησης, για να

αποφύγει η Ε.Ε. δια της OLAF, «…να ζητήσει από την υπηρεσία μας περαιτέρω στοιχεία για την υπόθεση

αυτή …», όπως αναφέρεται σε έγγραφο μιας από τις υπηρεσίες που ενεπλάκησαν με την υπόθεση αυτή,

οπότε θα είχε προηγηθεί του ΟΠΕΚΕΠΕ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελέας!

Είμαι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου για κάθε διευκρίνηση, είτε της κυβέρνησης δια του

αρμόδιου υπουργού, ή όποιου άλλου επιθυμεί για λεπτομέρειες και πρόσωπα, ακόμη και

δημοσιογράφος, αν αποβλέπει στην εξάληψη του δυσμενούς για όλους παρακράτους ή βαθέως κράτους.

Ο Πρόεδρος & Δ/Σ της ΕΛΒΙΑΝ ΑΒΕΕ

Νίκος Αναγνωστάτος

e-mail:nanagnostatos@gmail.com

Τηλ.: 6944628180

ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΕΝΕΥΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

 Αδήριτη ανάγκη εκλογίκευσης των αριστερών για το καλό όλων μας

Σύμβαση Γενεύης

VS

Λαθρομετανάστες

Τα σύνορα της χώρας μας δεν είναι ξέφραγο αμπέλι, κάτι που ενέχει κινδύνους

Κηφισιά, 8 Φεβρουαρίου 2026

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

Θόρυβος που ξεπερνάει όλα τα εσκαμμένα, έχει δημιουργηθεί με το

τραγικό ναυάγιο λαθρομεταναστών μεταξύ Χίου και Μικράς Ασίας και

τον άδικο χαμό δεκαπέντε ανθρώπων και τον τραυματισμό αρκετών

άλλων. Το επεισόδιο αφορά μια μεταφορά δυστυχισμένων ατόμων από

τις ακτές της Τουρκίας προς τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Πριν προχωρήσω στην ανάλυση σε βάθος του θέματος, να κάνω μερικές

αυτονόητες σκέψεις για το γεγονός. Η αξία της μετακόμισης των

σαράντα περίπου λαθρέων μεταναστών, ήταν περί τα 180.000 δολάρια.

Σημαντικό ποσό για να αναγκάσει τον διακινητή να κάνει ό,τι μπορεί για

την ολοκλήρωση της μεταφοράς. Τούτο σημαίνει ότι έκανε διάφορους

ελιγμούς για να αποφύγει το περιπολικό του λιμενικού σώματος. Σε έναν ελιγμό βρέθηκε στην

πλώρη του περιπολικού, το οποίο ήταν εν κινήσει και πέρασε από κάτω του. Από την άλλη το

περιπολικό δεν ήταν η πρώτη φορά που βρισκόταν σε παρεμπόδιση πλεούμενου να προχωρήσει,

στις τόσες λοιπόν φορές να φέρθηκε απάνθρωπα για πρώτη φορά; Μάλλον δύσκολο, αν όχι

αδύνατο, με καλοπιστία. Άρα, κατά την ταπεινή μου άποψη, η πιο πιθανή εκδοχή, με όλη την

καλή προαίρεση, οι ελιγμοί του φουσκωτού προκάλεσαν το ατύχημα.

Τώρα οι διεθνείς συνθήκες και κανονισμοί, οι οποίοι είναι λίαν προστατευτικοί των

προσφύγων. Οφείλουμε λοιπόν να εξετάσουμε πως χαρακτηρίζεται ο πρόσφυγας.

«Πρόσφυγας θεωρείται αυτός/η που εγκαταλείπει τη χώρα καταγωγής του/ης ή τον τόπο της

τελευταίας ή συνήθους διαμονής του/ης εξαιτίας δικαιολογημένου φόβου δίωξης εξαιτίας της

φυλής, της θρησκείας, της εθνικότητας, της συμμετοχής του/ης σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα ή

των πολιτικών του/ης πεποιθήσεων».

Εκείνοι λοιπόν που εγκαταλείπουν την Τουρκία, δηλαδή την χώρα που διαμένουν προσωρινά

ή μόνιμα αδιάφορο, είναι μετανάστες για να βελτιώσουν τις συνθήκες της ζωής τους, από

κοινωνική ή οικονομική άποψη, διότι δεν διώκονται ούτε κινδυνεύουν στην Τουρκία.

Μετανάστες λοιπόν και δη λαθραίοι, αφού προσπαθούν να εισέλθουν στην Ελλάδα κρυφά

δηλαδή χωρίς άδεια. Άρα με την ακριβολόγα και νοηματική αξιοθαύμαστη ελληνική γλώσσα,

είναι λαθρομετανάστες! Δεν αντιλαμβάνομαι τον λόγο που ενοχλεί αυτός ο τόσο

συγκεκριμένος και ακριβόλογος χαρακτηρισμός;

Σύμφωνα πάλι με το διεθνές δίκαιο και με τη σύμβαση της Γενεύης, η οποία αποτελείται από

46 άρθρα, δύο παραρτήματα αρκετών επί πλέον άρθρων και αναφορών λεπτομερώς με

κεφαλαία γράμμα «Α –ΣΤ», το ένα άρθρο συναγωνιζόμενο το άλλο και το ένα παράρτημα

ισχυρότερο του άλλου, σε υπερβολικούς όρους προστασίας των «προσφύγων», όρους που θα

ζήλευαν πολλοί πολίτες εξελιγμένων λαών, ευρωπαϊκών και άλλων κρατών, αναφέρει ότι «οι

χώρες αντιμετωπίζουν τους μετανάστες με βάση τους δικούς τους μεταναστευτικούς νόμους

και διαδικασίες».

Τη σύμβαση αυτή της Γενεύης, της 25 Ιουλίου 1951, με έναρξη ισχύος τις 22 Απριλιου 1954,

προσυπέγραψε και η Ελλάδα και κυρώθηκε με το ν.δ. 3989/19-09-1959 (ΦΕΚ Α’ 201).

Επομένως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει όσα πιο πάνω αναφέρονται.

Με δεδομένο λοιπόν, ότι δεν έχουμε την αντικειμενική δυνατότητα ως Ελλάδα, να

φιλοξενήσουμε όλους αυτούς τους δυστυχείς, που ψάχνουν για μια πιο ανθρώπινη ζωή, με

ήρεμη, αλλά διερευνητική σκέψη και νηφάλια απόφαση, να σκέπτονται δύο φορές, πριν

εκφράσουν κρίσεις και απόψεις, επί των καθημερινών γεγονότων, όπως αυτό το τραγικό

δυστύχημα στα νερά της Χίου.

Δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό, να αναφερθώ στους «αριστερούς» της χώρα μας, και όχι

μόνο, (ζητώντας προκαταβολικά συγγνώμη από τους αγνούς και ήρεμους ιδεολόγους,) οι

οποίοι, μη αντιλαμβανόμενοι τον λόγο που οι ιδέες τους, ως μοναδικοί «επαναστάτες» και

«ανθρωπιστές», δεν μπορούν να εφαρμοστούν, αλλά παριστάνουν τους μόνους «δίκαιους»,

«κοινωνιστές, «ανθρωπιστές» και ό,τι νομίζουν οι ίδιοι θεωρητικά σωστό, διαταράσσοντας και

ζημιώνοντας την καθημερινή ζωή των πολιτών, με διαδηλώσεις που βλάπτουν την

παραγωγικότητα, με κοντάρια πολεμικά, ως φέροντα την επαναστατική τους σημαία,

ζημιώνοντας και τους μικροεπαγγελματίες, καταλαμβάνοντας και καταστρέφοντας τους

πανεπιστημιακούς χώρους, εμποδίζοντας και τους ίδιους να σπουδάσουν για μια καλύτερη

σύγχρονη και ευημερούσα κοινωνία, οφείλουν να αντιληφθούν το τεράστιο λάθος τους και την

μάταιη, αλλά καταστροφική τους προσπάθεια, να προσγειωθούν στην, έτσι κι αλλιώς, μη

απόλυτα σωστή και δίκαιη κοινωνία, για εφικτούς τρόπους σταδιακής και προσαρμόσιμης

βελτίωσής της. Είθε!!!

Νίκος Αναγνωστάτος

e-mail:nanagnostatos@gmail.com

thiakos.blogspot.com.

Ο κ,. Τσίπρας συνεχίζει να παραπληροφορεί τον ελληνικό λαό

 

Για το έργο της Τρόικα, είναι ντροπή να υπερηφανεύεται

Ο κ. Τσίπρας συνεχίζει να παραπλανά τον ελληνικό λαό

Ένα μεγάλο ειλικρινές συγγνώμη από το ελληνικό λαό χρειάζεται

Διόνυσος,  04 Δεκεμβρίου 2025

Γράφει ο

Νίκος Αναγνωστάτος

 Ο κ. Τσίπρας, απόφοιτος της νέας σχολής πολιτικής, εμφανίστηκε λάβρος και επέπεσε με κάθετη εξόρμηση κατά πάντων, με εκφράσεις των νέων του δασκάλων, με σκοπό να παραπλανήσει ξανά τον ελληνικό λαό, καθήμενος σε σαθρό βάθρο, διαστρεβλώνοντας τα πάντα και γρήγορα.

Επικαλέστηκε την απειρία του στη διακυβέρνηση της χώρας, τη μόνη σωστή παρατήρηση, αναμεμιγμένη με αδιευκρίνιστο(;) αριστερισμό, και οδήγησε τη χώρα τον Ιούνιο του 2015 στα βράχια, αγνοώντας τα προσυπογεγραμμένα πρακτικά του eurogroup της 20^ης  Φεβρουαρίου 2015, τα οποία επαινούσαν την διακυβέρνηση Σαμαρά, προτρέποντάς τον, να συνεχίζει την ίδια πολιτική, όταν με μισό βήμα θα βγαίναμε και τυπικά, από το δεύτερο και τελευταίο αναγκαίο Μνημόνιο. Λέω τυπικά διότι ήδη η χώρα από τον Μάρτιο του 2014 δανειοδοτούταν ήδη και με ανεκτό επιτόκιο και θα είχαμε τελειώσει με τα Μνημόνια τον Οκτώβριο του 2014, αν η Γερμανία δεν το ανάβαλε φοβούμενη την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ.

Τι εννούσε άραγε ο υπουργός του, εργασίας κ. Δημ. Στρατούλης προς το τέλος Ιουνίου 2015, όταν από στιγμή σε στιγμή πέφταμε στα βράχια, ότι «μην ανησυχείτε καλά πάμε!». Μήπως είχαν δημιουργηθεί οι κατάλληλες συνθήκες, τουτέστιν εξαθλίωσης της κοινωνίας, για «λαοκρατία»; Λέω μήπως.

Ξέχασε ο κ. Τσίπρας την τραγική νύχτα της 30^ης Ιουνίου 2015, όταν κλεισμένος σε ένα δωμάτιο σε πλήρη απελπισία, να πιέζετε για αλλαγή πολιτικής και με την λυτρωτική παρέμβαση του προέδρου της Δημοκρατίας κ. Παυλόπουλου, ότι θα παραιτηθεί αν δεν συμφωνήσει στους νέους όρους της Ε.Ε., και αναγκάστηκε να υπογράψει τους νέους, όχι μόνο καταπιεστικούς όρους, αλλά κυριολεκτικά δουλοπρεπείς όρους, νέο αυστηρό Μνημόνιο επιτηρούμενο και εκτελούμενο με την επιβολή και επίβλεψη της Τρόικα, αύξηση χρέους κατά 100 δις και υποθήκευση ολόκληρης της ελληνικής περιουσίας για 99 χρόνια.

Να θυμίσω στον κ. Τσίπρα, ότι είχε γκέμια που τα κρατούσε η Τρόικα και ότι άνθρωπός της ερχόταν κάθε βδομάδα, ήλεγχε την κυβέρνηση, υπουργό προς υπουργό, αν έγιναν όσα συμφωνήθηκαν και υπαγόρευαν ποια θα γίνουν την επόμενη εβδομάδα. Συνεπώς δεν κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η Τρόικα, και επομένως είναι μάλλον ντροπή ο κ. Τσίπρας να ισχυρίζεται ότι ήταν δική του πολιτική και να αισθάνεται υπερήφανος που ήταν υποτελής και υπάκουος στην Τρόικα!

Το τέλος του Μνημονίου τον Αύγουστο του 2018 που ήταν απλά το τέλος χρόνου και όχι απελευθέρωση, κάτι που το πέτυχε η Τρόικα και όχι ο Τσίπρας. Όπως και το απόθεμα των 37 δις ευρώ, ήταν εντολή και επίτευγμα Τρόικα και όχι Τσίπρα. Τούτο για την εξασφάλιση αποπληρωμής των μελλοντικών δόσεων του δανείου μας.

Αξιοσημείωτη η παρατήρηση του κ. Ευκλείδη Τσακαλώτου, ότι δεν θα έπρεπε να ρίξουμε την κυβέρνηση Σαμαρά. Όλα θα είχαν αποφευχθεί. 

Αυτό που θα καθιστούσε αξιόπιστο τον κ Τσίπρα, θα ήταν να ομολογήσει ότι, εκτός της απειρίας που ομολόγησε, να συμπληρώσει ότι ήταν λάθος η αριστερή πολιτική, η οποία πουθενά στον κόσμο δεν πέτυχε και ότι θα πορευτεί προς το κέντρο με φιλελεύθερη πολιτική, όπως το έχει κρύφιο σκοπό και θα το πλασάρει προσεχώς σταδιακά.

Ομολογώ ότι εγώ προσωπικά, μέσω κοινού φίλου, έστειλα σημείωμα στο κ.Τσίπρα την άνοιξη του 2015, ότι πρέπει να ακολουθήσει τις οδηγίες του eurogroup, αδιαφορώντας τι λένε οι σύντροφοί του, και τότε θα μείνει στην ιστορία ως ο πλέον πετυχημένος, ή κάπως έτσι αλλά το ίδιο νόημα, δηλώνοντάς του ότι εγώ δεν είμαι σύριζα, αλλά αγαπώ την πατρίδα και θέλω το καλό της.

Δεν γνωρίζω αν το πήρε, αλλά επειδή αδιαφόρησε για τις οδηγίες της Ε.Ε. , πέσαμε στα βράχια και ακολούθησε ό,τι επακολούθησε.

Το μόνο που δεν έχει δικαίωμα ο κ. Τσίπρας, είναι να αισθάνεται υπερήφανος για ό,τι έκανε η Τρόικα και να προσπαθεί να παραπλανά τον ελληνικό λαό, αντί να ζητήσει συγγνώμη για τα τεράστια αυτά λάθη του, τα οποία θα τα πληρώνουμε για χρόνια ακόμη, αφού κάνει κουμάντο το λεγόμενο «υπερταμείο», που ελέγχει όλα τα περιουσιακά στοιχεία του κράτους για τα επόμενα 89 πλέον χρόνια.

Κατά συνέπεια, επικαλούμενος την ΙΘΑΚΗ κατά  Καβάφη, προσβάλει τόσο την ιστορία, όσο και το όμορφο νησί μου.

Και να δηλώσει ότι, αν του δοθεί η ευκαιρία, έχει διδαχθεί από τα λάθη του αυτά και ότι δεν θα τα κάνει ποτέ ξανά. Χρειάζεται βέβαια μεγάλη καρδιά να το παραδεχθεί και μεγαλύτερη υπομονή και επιμονή για να πείσει άλλη μια φορά τον ελληνικό λαό.

            Νικόλαος Αναγνωστάτος

            e-mail: nanagnostatos@gmail.com

            Thiakos.blogspot.com

ΤΣΙΠΡΑΣ - ΙΘΑΚΗ

 

NICOS NAGNOSTATOS

@NICOSNAGNOSTATO

·

14m

Ο κύριος Τσίπρας παριστάνοντας τον μεγάλο Οδυσσέα, μου θυμίζει το Δαφνί όπου ένας νομίζει ότι είναι Μέγας Ναπολέων, άλλος Μέγας Αλέξανδρος! Προσβάλει την ιστορία και το όμορφο νησί μου.

Μια ρηξικέλευθη άποψη για το Σύμπαν, αποδείχθηκε σωστή

 

Μια ρηξικέλευθη άποψη για το Σύμπαν, αποδείχθηκε σωστή,

χάριν της θεωρίας ς του Κουρασμένου Φωτός

Διόνυσος 24.10.2025,

Γράφει

Ο Νίκος Αναγνωστάτος

          Από νωρίς διέκρινα το σύμπαν ως κάτι ακατανόητο και ασφαλώς δυσεξήγητο, αλλά μεγαλειώδες, όπως και η ετυμολογία της λέξης περικλείει. Έτσι, χωρίς να ασχοληθώ επιστημονικά με την αστρονομία, δεν έπαυα να ψάχνω και να ρωτάω για αυτά που συμβαίνουν στο σύμπαν.

            Σπεύδω να δηλώσω ότι ποτέ δεν μπόρεσα να αποδεχθώ πλήρως τη λεγόμενη «Μεγάλη Έκρηξη», μια «θεϊκή θεωρία». Το σύμπαν δεν μπορεί να έχει αρχή, όπως δεν μπορεί να έχει και τέλος.   Μια αρχή γίνεται μετά από κάποιο τέλος ή από μια ανυπαρξία. Δηλαδή δεν υπήρχε σύμπαν πριν την Μεγάλη Έκρηξη ή ολοκληρώθηκε κάποια προηγούμενη ύπαρξή του;

            Με απόλυτο σεβασμό των απόψεων των μεγάλων επιστημόνων, η επίμονη αμφιβολία μου για την ύπαρξη του σύμπαντος και της εξέλιξής του, επιζητώ την επιμονή όλων για τις αντίθετες απόψεις μου, οι οποίες δεν έχουν σκοπό να αμφισβητήσουν τις θέσεις και τις απόψεις των μεγάλων. αυτών των επιστημόνων, αλλά να εκφράσω κάποιες απορίες μου και θεωρίες γύρω από το σύμπαν, οι οποίες είναι ρηξικέλευθες, όπως τις χαρακτηρίζω στον τίτλο αυτής της προσπάθειας και ως τέτοιες, επιτρέπεται να κάνω και άλλα σκέψεων και συμπερασμάτων , ό ταν ξαφνικά. δημοσιεύτηκε η απόδειξη των μεγάλων μου αποριών:

Η μελέτη παρατήρησης υποστηρίζει μια θεωρία αιώνων που αμφισβητεί τη Μεγάλη Έκρηξη από τον Grant Guggisberg .  Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κάνσας

Ο Lior Shamir, αναπληρωτής καθηγητής της επιστήμης των υπολογιστών, χρησιμοποίησε απεικόνιση από τρία τηλεσκόπια και περισσότερους από 30.000 γαλαξίες για να μετρήσει την ερυθρή μετατόπιση των γαλαξιών με βάση την απόστασή τους από τη Γη. Η μετατόπιση προς το ερυθρό είναι η αλλαγή στη συχνότητα των κυμάτων  φωτός  που εκπέμπει έναν γαλαξία, την οποία  χρησιμοποιούν οι αστρονόμοι  για να μετρήσουν την ταχύτητα ενός γαλαξίας.

Τα ευρήματα του Shamir υποστηρίζουν την αιωνόβια θεωρία του «κουρασμένου φωτός» αντί της Μεγάλης Έκρηξης . Τα ευρήματα  δημοσιεύονται  στο περιοδικό  Particles .

«Στη δεκαετία του 1920, ο Edwin Hubble και ο George Lemaitre ανακάλυψαν ότι όσο πιο απομακρυσμένος είναι ο γαλαξίας, τόσο πιο γρήγορα απομακρύνεται από τη Γη», δήλωσε ο Shamir. Αυτή η ανακάλυψη οδήγησε στη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης, υποδηλώνοντας ότι το σύμπαν άρχισε να διαστέλλεται πριν από περίπου 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια .

Περίπου την ίδια εποχή, ο διαπρεπής αστρονόμος Fritz Zwicky πρότεινε ότι οι γαλαξίες που ήταν πιο απομακρυσμένοι από τη Γη δεν κινούνταν πραγματικά γρηγορότερα.

Ο ισχυρισμός του Zwicky ήταν ότι η μετατόπιση προς το ερυθρό που παρατηρείται από τη Γη δεν οφείλεται στο γεγονός ότι οι γαλαξίες κινούνται, αλλά επειδή τα φωτόνια φωτός χάνουν την ενέργειά τους καθώς ταξιδεύουν στο διάστημα. Όσο περισσότερο ταξιδεύει το φως, τόσο περισσότερη ενέργεια χάνει, οδηγώντας στην ψευδαίσθηση ότι οι γαλαξίες που είναι πιο απομακρυσμένοι από τη Γη κινούνται επίσης ταχύτερα.

«Η θεωρία του κουρασμένου φωτός παραμελήθηκε σε μεγάλο βαθμό, καθώς οι αστρονόμοι υιοθέτησαν τη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης ως το μοντέλο συναίνεσης του σύμπαντος», δήλωσε ο Shamir. Αλλά η εμπιστοσύνη ορισμένων αστρονόμων στη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης άρχισε να εξασθενεί όταν το ισχυρό διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb είδε το πρώτο φως.

Το JWST παρείχε βαθιές εικόνες τού πολύ πρώιμου σύμπαντος, αλλά αντί να δείξει ένα πρώιμο σύμπαν βρέφους, όπως περίμεναν οι αστρονόμοι, έδειξε μεγάλους και ώριμους γαλαξίες. Αν η Μεγάλη Έκρηξη συνέβη όπως πίστευαν αρχικά οι επιστήμονες, αυτοί οι γαλαξίες είναι παλαιότεροι από το ίδιο το σύμπαν.

Ενώ η νέα απεικόνιση θέτει υπό αμφισβήτηση τη Μεγάλη Έκρηξη, η μελέτη του Shamir χρησιμοποίησε τη σταθερή ταχύτητα περιστροφής της Γης γύρω από το κέντρο του Γαλαξία μας για να εξετάσει την ερυθρή μετατόπιση των γαλαξιών στους γαλαξιακούς πόλους του Γαλαξία μας που κινούνται σε διαφορετικές ταχύτητες σε σχέση με τη Γη και να ελέγξει πώς η αλλαγή στην ερυθρή μετατόπιση ανταποκρίνεται στην αλλαγή της ταχύτητας.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι γαλαξίες που περιστρέφονται προς την αντίθετη κατεύθυνση σε σχέση με τον Γαλαξία μας έχουν χαμηλότερη μετατόπιση προς το ερυθρό σε σύγκριση με τους γαλαξίες που περιστρέφονται προς την ίδια κατεύθυνση σε σχέση με τον Γαλαξία μας", δήλωσε ο Shamir. «Αυτή η διαφορά αντανακλά την κίνηση της Γης καθώς περιστρέφεται μαζί με τον Γαλαξία μας. Αλλά τα αποτελέσματα έδειξαν επίσης ότι η διαφορά στην ερυθρή μετατόπιση αυξήθηκε όταν οι γαλαξίες ήταν πιο απομακρυσμένοι από τη Γη.

Επειδή η ταχύτητα περιστροφής της Γης σε σχέση με τους γαλαξίες είναι σταθερή, ο λόγος για τη διαφορά μπορεί να είναι η απόσταση των γαλαξιών από τη Γη. Αυτό δείχνει ότι η μετατόπιση των γαλαξιών προς το ερυθρό αλλάζει με την απόσταση, κάτι που προέβλεψε ο Zwicky στη θεωρία του Κουρασμένου Φωτός.

Επιβεβαιώνεται έτσι η άποψή ενός ειδικού στην αστρονομία, βασισμένη στην απλή λογική, ότι το πιο πιθανό είναι, ο ουρανός που βλέπουμε σήμερα, ο αχανής αυτός χώρος, τον οποίο μπορεί να τον αποκαλούμε και Σύμπαν, οι ανεξερεύνητες πτυχές αυτού του Σύμπαντος, που ακόμη δεν γνωρίζουμε όλα όσα περικλείει, αλλά τα αμέτρητα αστέρια που βλέπουμε με οιονδήποτε τρόπο, συμπεραίνω ταπεινά, ότι έτσι υπάρχουν πάντοτε, στα πλαίσια του ανθρώπινου μυαλού και έτσι θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να κινούνται στο μέλλον και μόνο ένας Θεός, αν υπάρχει, μπορεί να μας ενημερώσει ποτέ και πως ξεκίνησε ο κόσμος, το Σύμπαν που βλέπουμε και που θα φθάσει.

Νικόλαος Αναγνωστάτος

e - mail : nanagnostatos @ gmail . com

Thiakos.blogspot.com