Saturday, June 16, 2018

Εάλω η Μακεδονία μας


Ο πρωθυπουργός με μια ξαφνική Αυτοκρατορική απόφαση
Εάλω η Μακεδονία μας
Παρέδωσε την Μακεδονία μας στους πειναλέους σκοπιανούς, χωρίς εξουσιοδότηση λαού, βουλής και Υπουργικού Συμβουλίου
      Κηφισιά, 16 Ιουνίου 2018 
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος 

Εάλω η Μακεδονία μας, είναι το μόνο που μπορεί κανείς να αναφωνήσει και να σιωπήσει! Να σιωπήσει όπως κανείς σιωπά μπροστά σε μια εθνική καταστροφή, γιατί όσο και να ψάχνει κανείς να κρίνει ή να αιτιολογήσει, είναι αδύνατο να αντιληφθεί την παράδοση της Μακεδονίας μας τόσο απλά και τόσο εύκολα, με μια ξαφνική και ανεξήγητη αυτοκρατορική απόφαση του Πρωθυπουργού. Έχω την πεποίθηση ότι ολόκληρη η Ελλάδα δεν μπορεί να πιστέψει αυτό που έγινε. Όλοι οι Έλληνες μείναμε ενεοί, ή σχεδόν όλοι, διότι όλοι οι περί τον ΣΥΡΙΖΑ, κυβερνητικοί, σκληροί οπαδοί και βολεμένοι, με περίεργα και τελείως αίολα επιχειρήματα προσπαθούν να αιτιολογήσουν την απόφαση αυτή του κ.Τσίπρα, χωρίς απαραίτητα να τα πιστεύουν. Ο κ.Τσίπρας μόνος του πήρε την απόφαση, χωρίς την εξουσιοδότηση κανενός, ούτε του λαού, ούτε της Βουλής και ούτε καν του Υπουργικού του Συμβουλίου. Συνεργός του ο Υπουργός Εξωτερικών κ.Κοτζιά, και συνενόχους ολόκληρη της Κυβέρνηση, η οποία επεκτάθηκε σε όλη την βουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, συνεργούντων  εμμέσως πλην σαφώς και της βουλευτικής ομάδος των ΑΝΕΛ, πρωτοστατούντος του Προέδρου τους Πάνο Καμμένο, ο οποίος μας είχε διαβεβαιώσει να μην ανησυχούμε, διότι «δεν θα γίνω πολιτική πόρνη ούτε του Σαμαρά ούτε του Τσίπρα», και όμως έγινε!
Τούτες τις μέρες, ακούστηκαν πολλά επικριτικά σχόλια, ων ουκ έστιν αριθμός, για το λόγο τούτο, είναι ίσως περιττό να επαναλάβω εδώ κάποια από αυτά. Αυτό όμως που μας κάνει ιδιαίτερη ανεξήγητη εντύπωση, είναι ο ενθουσιασμός του κυρίου Πρωθυπουργού, ωσάν να πέτυχε την νίκη του αιώνα, ή την ένταξη των Σκοπίων στην Ελλάδα και όχι την παράδοση της Μακεδονίας μας στα Σκόπια, μαζί με εθνικά ζωτικά θέματα. Η μόνη εξήγηση που μπορεί να δώσει κανείς είναι ότι ο κ.πρωθυπουργός, τρία χρόνια τώρα μας έχει φλομώσει με αναλήθειες, για να το πούμε ευγενικά, και δή με θριαμβικό ύφος, χωρίς στην ουσία να σκάει μύτη και τώρα, σκέφτηκε, δεν θα με πιστέψουν ότι πετύχαμε μια μεγάλη νίκη; «Δεν δώσαμε τίποτε λέει αλλά μάλλον μας έδωσαν, αφού τους προσθέσαμε ένα ακόμη όνομα πάνω από το δικό τους», μας εξήγγειλε, κουνώντας μας και το δάκτυλο, και τσιμπήθηκα να διαπιστώσω ότι δεν έβλεπα εφιάλτη, διότι μου ήταν αδύνατο να δεχθώ ότι ο πρωθυπουργός της χώρας μου, έλεγε αυτή την τρομερή … μπαρούφα να την πω; Και όμως ελέχθη ήρεμα, σταθερά και με ύφος ως να το πίστευε και ο ίδιος. «Μη παρής σαυτού βροτοίς όνειδος». Σοφοκλής.
Μια γρήγορη μελέτη του κειμένου της συμφωνίας, διαπιστώνεις ότι τελικά το όνομα είναι το μικρότερο κακό. Μαζί με το όνομα εκχωρεί στα Σκόπια κυριαρχικά και εθνικά δικαιώματα, μερικά των οποίων είναι: (α) Η αποφυγή του αλυτρωτισμού είναι αμοιβαία. Δηλαδή πρέπει να αλλάξουμε τα κείμενα της ιστορίας μας, διότι πολλά από τα ένδοξα επιτεύγματα μας που διδάσκονται, π.χ. όπως ο Μακεδονικός αγώνας, ενδέχεται να αποτελέσουν αλυτρωτικές προθέσεις της … Ελλάδος, καθώς και κάθε διαμαρτυρία και συλλαλητήριο! Τούτο θα επιβλέπεται από αντίστοιχες ομάδες των Σκοπίων και Ελλάδος. Δηλαδή σε ένα συλλαλητήριο θα μπορεί η Σκοπιανή ομάδα να παρεμβαίνει και να την απαγορεύει (β) Αναγνωρίζουμε και συμφωνούμε ότι τα Σκόπια, ως περίκλειστο κράτος, θα έχει δικαιώματα στο Αιγαίο, όπως έρευνα υδρογονανθράκων στο Αιγαίο, δικαίωμα αλιείας και ελλιμενισμό στη Θεσσαλονίκη. (γ) Ό,τι και να προκύψει μέχρι την τελική επικύρωση της συμφωνίας, η γλώσσα και η εθνικότητα, δεν μπορούν να αλλάξουν. Πιστεύω ότι ακόμη και οι σκληροί σκοπιανοί δεν θα μπορούσαν να ονειρευτούν ευνοϊκότερη, για τους ίδιους, συμφωνία! Η εφαρμογή της ιστορίας του «Ίλιντεν», σε πλήρη εφαρμογή.   
Έτι τρομερότερο, για να μην το πω χειρότερο, είναι το γεγονός ότι κομπορρημονούν ότι για την συμφωνία αυτή, ακολούθησαν εθνική πολιτική! Αν είναι δυνατό, όταν όλο αυτό το διάστημα, η κυβέρνηση δια του υπουργού εξωτερικών κ.Κοτζιά, συζητά, διότι δεν συνάδει με διαπραγμάτευση, με τον ομόλογό του των Σκοπίων, χωρίς να γνωρίζει κανείς, ούτε της συμπολίτευσης, ούτε της αντιπολίτευσης, τι ακριβώς συζητούσαν και τι επιδίωκαν. Αντί δηλαδή να συγκληθεί σύσκεψη των Αρχηγών των κομμάτων υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να αποφασιστεί μια ενιαία εθνική γραμμή δηλαδή, ο κ.πρωθυπουργός, εκτιμώντας λανθασμένα τις συνθήκες και τις δυνατότητες επίτευξης μιας αξιοπρεπούς για την χώρα μας συμφωνίας, νόμισε ότι μπορεί να επιλύσει το πρόβλημα μόνος του και να επωφεληθεί πολιτικά, αλλά και εκθέτοντας την  μείζονα αντιπολίτευση συγχρόνως, που είναι η κύρια επιδίωξή της, φθάσαμε σε αυτήν την καρικατούρα συμφωνίας.
Μία μόνο φορά υπήρξε εθνική πολιτική, όταν το 1992 σε σύγκληση των κομμάτων υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή, και η απόφαση ήταν όχι στον όρο Μακεδονία και είναι αυτή η απόφαση η οποία ισχύει ακόμη ως επίσημη εθνική γραμμή, μαζί με την ενδιάμεση συμφωνία του Ανδρέα Παπανδρέου. Ασφαλώς είναι ευνόητο ότι ενδέχεται όταν οι συνθήκες το επιβάλλουν η απόφαση αυτή μπορεί να διαφοροποιηθεί, όπως στην περίπτωση του 2008, όταν ο Κώστας Καραμανλής είχε βρεθεί με το πιστόλι στον κρόταφο και για να κερδίσει τη μάχη της στιγμής, με έναν εξυπνότατο ελιγμό, πρότεινε σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, γνωρίζοντας ότι ο σκληρός Γκρουέφσκι δεν θα το δεχθεί, όπως και πράγματι συνέβη. Κατόρθωσε έτσι να κερδίσει όλες τις μάχες, συμπεριλαμβανομένης της σημαντικότερης, να δεσμεύσει την ολομέλεια του ΝΑΤΟ να μην δέχεται την εισδοχή των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και Ε.Ε., αν δεν συμφωνήσει η Ελλάδα στο όνομα και τούτο ενώπιον του τότε πλανητάρχη Μπούς, ο οποίος δεν μπορούσε να δεχθεί ότι μπροστά του κάποιος θα πει όχι στην ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και τούτο το τόλμησε ο Καραμανλής με τη σύμφωνη γνώμη όλων των υπολοίπων.
Το αναφέρω ξανά το γεγονός αυτό για να διευκρινίσω, πρώτον ότι η σύνθετη ονομασία δεν ήταν η εθνική γραμμή, αλλά ένας ελιγμός της στιγμής που πέτυχε απόλυτα και δεύτερον η κυβέρνηση Τσίπρα το επικαλείται ως άλλοθι για να αιτιολογήσει την παρεκκλίνουσα πολιτική που ακολούθησε και έψαχνε για στηρίγματα, γνωρίζοντας ότι δεν ισχύουν. Το γεγονός τούτο ομοιάζει ωσάν κάποιος με το πιστόλι στον κρόταφό σου, να σου αποσπά χρήματα και κάποιος γείτονας ζητά και αυτός χρήματα επειδή έδωσες και στον προηγούμενο, αγνοώντας τις ειδικές συνθήκες της στιγμής. Ας μην το επαναλάβει λοιπόν κανείς, διότι δεν ισχύει. Όμως και έτσι αν είχαν τα πράγματα, ο Καραμανλής, ή ο Σαμαράς ή ο οιοσδήποτε άλλος, δεν θα δεχόταν ποτέ την παραχώρηση της γλώσσας και της ιθαγένειας ως μακεδονικές και τόσες άλλες λεπτομέρειας που επιβαρύνον περεταίρω τη θέση της χώρας μας και ενισχύει ανέλπιστα τα Σκόπια. Η παραχώρηση αυτή μαζί με τους υπόλοιπους όρους της συμφωνίας, είναι μάλλον προνόμιο της αριστεράς, η οποία δεν πιστεύει σε εθνότητες, κάτι που έχει αποδεχθεί κατ’ επανάληψη μέχρι σήμερα.
Ο Κώστας Καραμανλής, πιστεύω ότι είναι ώρα να μιλήσει και να διευκρινίσει όλα αυτά που ακούγονται και είμαι βέβαιος ότι θα επιβεβαιώσει τα παραπάνω και να μπει ο καθένας στη θέση του. Το κατόρθωμα αυτό του Καραμανλή στο Βουκουρέστι, γιατί περί πολύ σημαντικού επιτεύγματος πρόκειται, αν όχι μοναδικού, το χαραμίσαμε «για ένα πιάτο φακή»!!!  
          Νίκος Αναγνωστάτος                                                                                                              e-mail: nanagnostatos@gmail.com
Thiakos.blogspot.com

Monday, June 11, 2018

Το όνομα Μακεδονία ως πολιορκητικός κριός συρρίκνωσης της Ελλάδος


Ένα μακροχρόνιο σχέδιο εξωχώριων δυνάμεων εξυφαίνεται
Το όνομα Μακεδονία ως πολιορκητικός κριός συρρίκνωσης της Ελλάδος
Αποτελεί πλέον εθνική υποχρέωση να αποτραπεί
      Κηφισιά, 12 Ιουνίου 2018 
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος 

Η πολυπλοκοποίηση του λεγόμενου ονοματολογικού των Σκοπίων, σε συνδυασμό με την απλοποίηση που εμφανίζεται από ορισμένες πλευρές, δημιουργεί καίρια ερωτηματικά, οπότε κατ’ ανάγκη οφείλει να μας προβληματίσει, να μας συνετίσει και να μας αναγκάσει να μελετήσουμε το όλο πρόβλημα σε βάθος, ώστε να εξαχθούν τα δέοντα συμπεράσματα με βάση των οποίων είμαστε εθνικά υποχρεωμένοι να ενεργήσουμε. Ας εξετάσουμε τα δεδομένα και ας αναλύσουμε τα γεγονότα, για να μπορέσουμε να καταλήξουμε σε κατά το δυνατόν ασφαλή συμπεράσματα.
Τα δεδομένα:
α) Οι Σλάβοι κάτοικοι των Σκοπίων, ήρθαν στην περιοχή αυτή, περί τα χίλια χρόνια από όταν κατοικούσαν οι Έλληνες της περιοχής αυτής, δηλαδή οι Παίονες όχι οι Μακεδόνες. Άρα δεν έχουν  κανένα έρεισμα να εμφανίζονται ως μακεδόνες.
β) Η περιοχή του Κρατιδίου των Σκοπίων, δε συμπίπτει σε κανένα σημείο με την Μακεδονία, είτε την σύγχρονη είτε την αρχαία. Τα σύνορα της Μακεδονίας είναι τα όρη Βαρνούς και Όρβυλος και όπως αυτά ονομαζόταν στην αρχαιότητα. Δηλαδή είναι κανόνας σε όλες τις περιπτώσεις τα όρια κρατών ή άλλων γεωγραφικών περιοχών, να είναι κατά το δυνατό με φυσικά στοιχεία, όροι, ποταμοί, θάλασσες κλπ.
γ) Είναι ιστορικά γνωστό ότι πέραν της αρχαίας Μακεδονίας ήταν η Παιονία και της σύγχρονης η Βαρντάσκα, όπως ονομαζόταν η περιοχή αυτή πριν την «έμπνευση» του Τίτο να ονομάσει την περιφέρεια αυτή του Γιουγκοσλαβικού κράτους, ως Μακεδονία, για τους γνωστούς λόγους.
δ) Η ομιλούσα γλώσσα των Σκοπίων είναι η σλαβική, κάτι μεταξύ Βουλγαρικής και Αλβανικής, δεν έχει καμία σχέση με την Ελληνική που ομιλούταν πάντοτε στην Μακεδονία από αρχαιοτάτων χρόνων.
ε) Σημαίνοντα πολιτικά πρόσωπα των Σκοπίων, όπως ο Kirov Gligorov, πρώτος Πρωθυπουργός της FYROM, Ljubco Georgievsk, Πρωθυπουργός της FYROM, Miroslav Grcev Δήμαρχος Σκοπίων, Toni Deskoski  Καθηγητής Δικαίου Πανεπιστημίου Σκοπίων, Ljubica Acevska Πρέσβυς της FYROM στις ΗΠΑ, Petre Silegov Δήμαρχος Σκοπίων, είχαν το θάρρος και την πολιτική εντιμότητα να δηλώσουν φανερά και δυνατά ότι οι Σκοπιανοί είναι Σλάβοι και δεν έχουν καμία σχέση με την Μακεδονία και τον Μέγα Αλέξανδρο.
Τα γεγονότα:
α) Η Δημοκρατία του Ίλιντεν, όπως τόσο ανιστόρητα και αντεθνικά ακούστηκε πρόσφατα από στόματος Πρωθυπουργού, αναφέρεται στην εξέγερση του Προφήτη Ηλία-Μεταμορφώσεως) ήταν μία επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, που οργανώθηκε και υλοποιήθηκε από την αυτονομιστική οργάνωση Εσωτερική Μακεδονο-Αδριανουπολίτικη Επαναστατική Οργάνωση το 1903. Το όνομα της εξέγερσης αναφέρεται στο Ίλιντεν (Илинден), όπως αποκαλούν οι βούλγαροι την ημέρα εορτής του Προφήτη Ηλία (20 Ιουλίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο 2 Αυγούστου) και στο Πρεομπραζένιε (Преображение), το οποίο σημαίνει την ημέρα εορτής της Μεταμορφώσεως (6 Αυγούστου, με το Ιουλιανό ημερολόγιο 19 Αυγούστου). Έτσι τέθηκε το πρώτον αυτονόμησης της Μακεδονίας με επιδίωξη κυρίως της Βουλγαρίας, που πάντοτε ήθελε πρόσβαση στο Αιγαίο. Η  πλέον κατακτητική για τα Σκόπια περίπτωση.
β) Την δεκαετία του 1930, ήταν η δεύτερη φορά δημιουργίας κράτους Μακεδονίας από την Γ΄Διεθνή του Κομουνιστικού Κόμματος (Comitern), η οποία απέτυχε.
γ) Το 1944 ο Τίτο ονόμασε την περιφέρεια των Σκοπίων, που λεγόταν Βαρντάσκα, σε Μακεδονία, με την δόλια σκέψη να βγεί στο Αιγαίο. Η αντίδραση των Ελλήνων ήταν άμεση, αλλά η ΗΠΑ πέτυχαν να ηρεμήσουμε με το αιτιολογικό να μην δημιουργούμε πρόβλημα με τον Τίτο ο οποίος αποστασιοποιήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση. Ήταν όμως όνομα περιφέρειας της Γιουγκοσλαβίας όχι κράτος.
δ) Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, προέκυψε ξανά το πρόβλημα όταν τα Σκόπια ανεξαρτητοποιήθηκαν, ονόμασαν το κράτος τους πλέον Μακεδονία. Να σημειώσουμε στο σημείο τούτο ότι πρωτοκλασάτα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο Γιαβρόγλου, Η Χριστοδουλοπούλου και ένας ακόμη, δήλωναν ότι τα Σκόπια πρέπει να λέγονται Δημοκρατία της Μακεδονίας. Η κομμουνιστική ιδεοληψία η οποία ακόμη διακατέχει πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον δεν τους απασχολεί αν τα Σκόπια λέγονται Μακεδονία. «Βάλαμε τον Λύκο να φιλάει τα πρόβατα», που λέει ο λαός μας. Η απόφαση τότε του Συμβουλίου των Αρχηγών των Κομμάτων, ήταν να μην υπάρχει η λέξη Μακεδονία στο προσωρινό όνομα των Σκοπίων, συνοδευόμενη από το δάκρυ του εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή, ότι ¨η Μακεδονία είναι μία και είναι Ελληνική». Με κάποιο τρόπο που δεν είναι της στιγμής, τρόπος που δεν αφίσταται ελληνικών ευθυνών, παρέμεινε η λέξη στο FYROM.
ε) Ερχόμαστε στο 2008, που τόσο επικαλούνται οι Συριζαίοι και δυστυχώς όχι μόνο αυτοί.
Ουδέποτε ο Κώστας Καραμανλής δέχτηκε την σύνθετη ονομασία! Ήταν ένας έξυπνος πολιτικός ελιγμός και οδός διαφυγής της ασφυκτικής διεθνούς πίεσης, να φύγει η ευθύνη αποτυχίας από την Ελλάδα, γνωρίζοντας ότι θα απορριφθεί από τον σκληρό σκοπιανό Πρωθυπουργό Γρουέφσκι, όπως και έγινε και πέτυχε με το veto του, απόφαση της σύγκλισης του ΝΑΤΟ να μην εισέλθουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας για το όνομα και τούτο ενώπιον του τότε Πλανητάρχη Μπούς.
στ) Αυτόν τον σκόπελο προσπαθεί να ξεπεράσει ο Τσίπρας, με τελείως λανθασμένο και εν πολλοίς αντεθνικό τρόπο, όπως έχω κατ’ επανάληψη αναλύσει. Το περίεργο και τελείως αντεθνικό, που προσεγγίζει τα όρια της προδοσίας, είναι η τελική λύση με διετή υποσχετική.
Με όλα τα πιο πάνω δεδομένα και γεγονότα, δημιουργείται μέγα ερώτημα, γιατί οι ξένες δυνάμεις και κυρίως οι ΗΠΑ, που πιέζουν την Ελλάδα να υποχωρήσει, γνωρίζοντας ότι έχουμε όλο το δίκιο μαζί μας και δεν πιέζουν τα Σκόπια να αντιληφθούν ότι είναι ντροπή να θέλουν να υπάρχουν με ψεύτικο όνομα και ξένη ιστορία και πολιτισμό, ενώ θα μπορούσαν και έπρεπε να πιέσουν τα Σκόπια και μάλιστα με πολύ ελαφρότερη πίεση, να στηριχθούν στον δικό τους πολιτισμό και ιστορία, έστω και αν δεν ήταν τόσο ένδοξη όσο της Μακεδονίας, αλλά θα είναι δική τους και να προσπαθήσουν να την αναδείξουν και με όλων μας την συμπαράσταση, γεννάται ένα τεράστιο ερώτημα. Μήπως οι δυνάμεις αυτές, προτιμούν να έχουν περισσότερα και μικρότερα κράτη για να τα ελέγχουν ευκολότερα, ενώ με τους ατίθασους Έλληνες, θα έχουν δυσκολίες;
Μήπως λοιπόν επιμένουν να δώσουμε το όνομα της Μακεδονίας μας για να χρησιμοποιηθεί ως πολιορκητικός κριός για να συρρικνωθεί η Ελλάδα, ως ένας μακροχρόνιος στόχος, τον οποίον έχουμε εθνική υποχρέωση να αποτρέψουμε; Σε κάθε περίπτωση δεν έχουμε κανένα λόγο να υποχωρήσουμε και να δώσουμε το όνομα Μακεδονία υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και όρους. Όλα τα κόμματα έχουν εθνική υποχρέωση να αρνηθούν να συνεναίσουν στο Μακεδονία!!!
          Νίκος Αναγνωστάτος                                                                                                             e-mail: nanagnostatos@gmail.com
Thiakos.blogspot.com

Tuesday, June 5, 2018

Προϋπoθέσεις οικονομικής ανάπτυξης


ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΩΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΒΛΑΠΤΟΥΝ
Προϋπoθέσεις οικονομικής ανάπτυξης
Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 107 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΜΠΟΥΜ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ
      Κηφισιά, 5 Ιουνίου 2018 
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος 

Η προσπάθεια να διασωθεί το ιερό όνομα της Μακεδονίας μας, από τις συμπληγάδες της «βόρειας», «άνω» ή «νέας», συνεχίζεται με τα επικείμενα Πανελλήνια Συλλαλητήρια που ετοιμάζονται για την προσεχή εβδομάδα για τον αποκλεισμό του σύνθετου ονόματος που περιέχει τη ένδοξη, άρα ζηλευτή λέξη «Μακεδονία» που είναι καθαρά και αδιαμφισβήτητα ελληνική και μόνο.
Μέχρι τότε χρήσιμο είναι ένα μικρό διάλυμα με ένα άλλο εξίσου σημαντικό θέμα που βασανίζει την ταλαίπωρη τούτη χώρα, αυτό της οικονομικής ανάπτυξης. Πέραν των οικονομικών μου γνώσεων, κρίνω από προσωπική εμπειρία, ότι προέχει η εξυγίανση της Δημόσιας Διοίκησης, η οποία λειτουργεί ανεξέλεγκτα, αυθαίρετα και πάντοτε καταστροφικά. Το καίριο ερώτημα που αναφύεται, είναι αν η φαινομενική συμπαράσταση της πολιτικής ηγεσίας, είναι συνειδητή ή η εξελιγμένη διαστροφή των στελεχών, τα κάνει ικανά να πείθουν την πολιτική ηγεσία και να τα καλύπτουν. Κάποια στιγμή ενδέχεται να περιγράψω προσωπικές μου οδυνηρές εμπειρίες, όταν διαφανεί ότι θα αποβεί προς όφελος της κοινωνίας, εκτός αν κάποιο κυβερνητικό στέλεχος, τρέχον ή μελλοντικό, θέλει να ενημερωθεί, οπότε είμαι στη διάθεσή του.  
Όσον αφορά την οικονομία, η κυβέρνηση υποχρεώθηκε να συντάξει κάποιο Αναπτυξιακό Σχέδιο, κάτι που ενώ δεν χρειάζεται μεγάλη σοφία, φτιάχτηκε ένα φιλολογικό κείμενο με γενικότητες και αοριστίες, αμφιβόλου αξίας και χρησιμότητας. Άλλωστε τι αξία μπορεί να έχει ένα Αναπτυξιακό Σχέδιο, όταν για τρία χρόνια συγκρούεται ο κρατισμός της αριστερής ιδεοληψίας της κυβέρνησης, με την ουσιαστική ανάπτυξη, η οποία είναι terra incognita για τους κυβερνώντες και απέχει παρασάγγες  από την ουσία και την αποτελεσματικότητα. Το βάθος και το εύρος της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας, παρέχει συνθήκες και προϋποθέσεις μιας γρήγορης ανάπτυξης, δεδομένου ότι οι συντελεστές παραγωγής, εργασία-πρώτες ύλες-κεφάλαιο, είναι διαθέσιμοι και αν χρησιμοποιηθούν με σύνεση και υπευθυνότητα από ανθρώπους που γνωρίζουν και πιστεύουν στην φιλελεύθερη οικονομία, η ανάπτυξη είναι πλέον θέμα χρόνου, όχι πολύ μακρύ.
Το επενδυτικό περιβάλλον είναι εδώ και δεν υπολείπεται παρά μια κυβερνητική υποστήριξη, έτσι ώστε να δημιουργηθεί η αναγκαία εμπιστοσύνη για να εκκινήσει η μηχανή της ανάπτυξης. Οι μεγάλες επενδύσεις είναι κατ΄ αρχήν το ζητούμενο, για την επίσπευση της ανάπτυξης και την μείωση της ανεργίας, οι οποίες συνήθως έρχονται από έξω και ασφαλώς είναι ευπρόσδεκτες. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί, όσον αφορά τις ξένες επενδύσεις, ότι χρειαζόμαστε μόνο εκείνες που θα έχουν εξαγωγικό χαρακτήρα. Οι όποιες άλλες επενδύσεις, όσο μεγάλες και αν είναι, αν αποβλέπουν στην εσωτερική κατανάλωση, δεν τις χρειαζόμαστε, αφού τα όποια κέρδη τους θα προέρχονται από τον κόσμο αυτής της χώρας, θα τα βγάλουν στο εξωτερικό, αυξάνοντας έτσι το έλλειμμα του εμπορικού μας ισοζυγίου και με την εισαγωγή των προϊόντων τους. Οι όποιες επενδύσεις εσωτερικής κατανάλωσης που χρειάζονται, θα πρέπει να γίνονται από Έλληνες κάτοικους αυτής της χώρας, έτσι  ώστε να μην δυσχεραίνεται το εμπορικό μας ισοζύγιο. Τούτο επιτυγχάνεται από την κατάλληλη κυβερνητική πολιτική.
Οι Έλληνες εφοπλιστές, οι μεγάλοι αυτοί πατριώτες αλλά τόσο παρεξηγημένοι, μπορούν και πρέπει να υποκαταστήσουν τους όποιους ξένους επενδυτές, παρακινώντας τους με απλές, σίγουρες αλλά και αποτελεσματικές ενέργειες. Κάτι τέτοιο επιτυγχάνεται με την δημιουργία ενός προστατευτικού νόμου, ανάλογου αυτού του Ν.2687/1953, με τον οποίο κατοχυρωνόταν οι όροι νηολόγησης και λειτουργίας ενός πλοίου για όλη τη διάρκεια της ζωής του υπό ελληνική σημαία, με απόφαση των συναρμοδίων υπουργών και δημοσίευσής τους σε ΦΕΚ. Έτσι εμπεδώθηκε η εμπιστοσύνη των ξένων κυρίως Τραπεζών, οι οποίες δανειοδοτούσαν  τους Έλληνες εφοπλιστές και αναπτύχθηκε έτσι η μεγάλη Ελληνική Εμπορική Ναυτιλία σε πρώτη δύναμη στον κόσμο. «Περί προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού», επιγραφόταν εκείνος ο νόμος.
Ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής, όταν ανέλαβε ξανά την εξουσία το 1974, με τη σοφία και προβλεπτικότητά του, ενέταξε το πνεύμα του εν λόγω νόμου, στο άρθρο 107 του Συντάγματος, όπου στην παράγραφο (1), εδάφιο πρώτο, αναφέρει: «1.- Η πριν από την 21 Απριλίου 1967νομοθεσία με αυξημένη τυπική ισχύ για την προστασία κεφαλαίων εξωτερικού διατηρεί την αυξημένη τυπική ισχύ που είχε και εφαρμόζεται και στα κεφάλαια που θα εισέρχονται στο εξής». Δεν ξέρω πόσοι γνωρίζουν την συνταγματική αυτή πρόβλεψη και αν ποτέ η όποια κυβέρνηση αποφάσισε να την προβάλει και να επιτύχει μεγάλες επενδύσεις από αυτή, αλλά είναι ώρα, όχι μόνο να την αξιοποιήσει, αλλά ενδεχομένως και να την επεκτείνει με έναν απλό νόμο και για μεγάλα κεφάλαια εσωτερικού. Σε μια τέτοια περίπτωση, είναι βέβαιο ότι θα έχουμε ένα μεγάλο «μπουμ» επενδύσεων.
Όσον αφορά τις μικρότερες επενδύσεις, είναι ευνόητο ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί κάποιο ανάλογο ελκυστικό σταθερό περιβάλλον, απαλλαγμένο από γραφειοκρατικές και λοιπές αποτρεπτικές παθογένειες του δημοσίου. Όπου υπάρχει κατάλληλος Έλληνας επενδυτής, που όμως  δεν διαθέτει αρκετά κεφάλαια, θα πρέπει να γίνεται με τη σύμπραξη του Δημοσίου (ΣΔΙΤ) ή με μια κρατική Τράπεζα, ή μια Επενδυτική Τράπεζα που πρέπει να ιδρυθεί, με ανάλογο νόμο που να την υποχρεώνει να συμπράττει, αν βέβαια η επένδυση κριθεί καλή και κερδοφόρα από μια ανεξάρτητη επιτροπή ειδικών. Στη σύμπραξη αυτή, είτε με το Δημόσιο είτε με την Τράπεζα, θα προβλέπεται στη σύμβαση ότι ο ιδιώτης επενδυτής θα έχει το δικαίωμα να εξαγοράσει σταδιακά ή στο σύνολο, τη συμμετοχή του Δημοσίου ή της Τράπεζας, στην τιμή κτήσεως.
Υπάρχουν λαμπρά μυαλά σε αυτή τη χώρα που έχουν σπουδαίες ιδέες και ικανότητες να τις εκτελέσουν, που τους λείπει όμως το κεφάλαιο. Αυτές οι περιπτώσεις θα πρέπει να εξετάζονται από αυτή την ανεξάρτητη επιτροπή ειδικών και να ενισχύονται όσο και όπως χρειάζεται από την κρατική Τράπεζα για την υλοποίηση της ιδέας/επένδυσης, έτσι ώστε να μην χάνονται οι αξιόλογες αυτές ιδέες και να μην ξενιτεύονται ή να αχρηστεύονται  τα λαμπρά μυαλά που έχουμε σε περίσσευμα στη χώρα μας, όπως γίνεται στην Αμερική ή ακόμη και στην Ελληνική Εμπορική Ναυτιλία. Με αυτό τον τρόπο δεν θα χρειαζόμαστε ποτέ ξένους επενδυτές για επενδύσεις εσωτερικής κατανάλωσης και όχι μόνο.
Ας μελετηθούν τα πιο πάνω προσεκτικά από τους αρμόδιους, πέρα και πάνω από κάθε ιδεοληπτική πέδηση της προσπάθειας και είναι βέβαιο ότι η Ελλάδα μας θα γίνει πράγματι μια αυτόνομη και δυνατή οικονομικά χώρα, παίρνοντας τη θέση που της ανήκει στην Ευρώπη και όχι μόνο.  
          Νίκος Αναγνωστάτος                                                                                                               e-mail: nanagnostatos@gmail.com
Thiakos.blogspot.com

Λόγια-Σταράτα



ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΩΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΒΛΑΠΤΟΥΝ

Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 107 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΜΠΟΥΜ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ

Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος


Η προσπάθεια να διασωθεί το ιερό όνομα της Μακεδονίας μας, από τις συμπληγάδες της «βόρειας», «άνω» ή «νέας», συνεχίζεται με τα επικείμενα Πανελλήνια Συλλαλητήρια που ετοιμάζονται για την προσεχή εβδομάδα για τον αποκλεισμό του σύνθετου ονόματος που περιέχει τη ένδοξη, άρα ζηλευτή λέξη «Μακεδονία» που είναι καθαρά και αδιαμφισβήτητα ελληνική και μόνο.

Μέχρι τότε χρήσιμο είναι ένα μικρό διάλυμα με ένα άλλο εξίσου σημαντικό θέμα που βασανίζει την ταλαίπωρη τούτη χώρα, αυτό της οικονομικής ανάπτυξης. Πέραν των οικονομικών μου γνώσεων, κρίνω από προσωπική εμπειρία, ότι προέχει η εξυγίανση της Δημόσιας Διοίκησης, η οποία λειτουργεί ανεξέλεγκτα, αυθαίρετα και πάντοτε καταστροφικά. Το καίριο ερώτημα που αναφύεται, είναι αν η φαινομενική συμπαράσταση της πολιτικής ηγεσίας, είναι συνειδητή ή η εξελιγμένη διαστροφή των στελεχών, τα κάνει ικανά να πείθουν την πολιτική ηγεσία και να τα καλύπτουν. Κάποια στιγμή ενδέχεται να περιγράψω προσωπικές μου οδυνηρές εμπειρίες, όταν διαφανεί ότι θα αποβεί προς όφελος της κοινωνίας, εκτός αν κάποιο κυβερνητικό στέλεχος, τρέχον ή  


Share
 
 
Προϋπoθέσεις οικονομικής ανάπτυξης
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος
Η προσπάθεια να διασωθεί το ιερό όνομα της Μακεδονίας μας, από τις συμπληγάδες της «βόρειας», «άνω» ή «νέας», συνεχίζεται με τα επικείμενα Πανελλήνια Συλλαλητήρια που ετοιμάζονται για την προσεχή εβδομάδα για τον αποκλεισμό του σύνθετου ονόματος που περιέχει τη ένδοξη, άρα ζηλευτή λέξη «Μακεδονία» που είναι καθαρά και αδιαμφισβήτητα ελληνική και μόνο.
Μέχρι τότε χρήσιμο είναι ένα μικρό διάλυμα με ένα άλλο εξίσου σημαντικό θέμα που βασανίζει την ταλαίπωρη τούτη χώρα, αυτό της οικονομικής ανάπτυξης. Πέραν των οικονομικών μου γνώσεων, κρίνω από προσωπική εμπειρία, ότι προέχει η εξυγίανση της Δημόσιας Διοίκησης, η οποία λειτουργεί ανεξέλεγκτα, αυθαίρετα και πάντοτε καταστροφικά. Το καίριο ερώτημαπου αναφύεται, είναι αν η φαινομενική συμπαράσταση της πολιτικής ηγεσίας, είναι συνειδητή ή η εξελιγμένη διαστροφή των στελεχών, τα κάνει ικανά να πείθουν την πολιτική ηγεσία και να τα καλύπτουν. Κάποια στιγμή ε