Friday, February 16, 2018

Με θολούρα προς τις εκλογές



Ως την μόνη δυνατότητα παραπλάνησης για επιβίωση
Με θολούρα προς τις εκλογές  
Η πρώτη φορά αριστερά επιδείνωσε την πολιτική ατμόσφαιρα
Κηφισιά, 15 Φεβρουαρίου 2018 
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος 

Η ώρα των εκλογών πλησιάζει, όπως συμπεραίνεται από ό,τι συμβαίνει και ό,τι επαγγέλλεται η Κυβέρνηση. Η παλιά συνταγή των παροχών, των ωραιοποιήσεων και της αισιόδοξης προεκλογικής πολιτικής, συνεχίζεται στον υπερθετικό βαθμό. Αντί δηλαδή να βελτιώνεται η πολιτικοκοινωνική ατμόσφαιρα, όπως συμβαίνει στην Ευρώπη και κάθε προηγμένο κράτος, η πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση διέψευσε όλες τις προσδοκίες εκείνων που περίμεναν πολλά να αλλάξουν προς το καλύτερο στην πολιτική συμπεριφορά. Διαψεύστηκαν  με οδυνηρό για αυτούς τρόπο. Ορθότερο θα ήταν να ειπωθεί ότι ποτέ και πουθενά δεν πέτυχε αριστερή κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση προσπαθεί να μας πείσει πόσο δίκιο είχε ο Μίκης Θεοδωράκης για τον αριστερόστροφο φασισμό.
Προσπάθησα πάντα να είμαι ήπιος στις εκφράσεις μου και να παραμείνω ένας αντικειμενικός κριτής της πολιτικής συμπεριφοράς της Κυβέρνησης και κινδυνεύω στο σημείωμα τούτο να φανώ σκληρός κριτής. Όμως υπάρχει χρόνος για την Κυβέρνηση να με διαψεύσει αλλάζοντας τακτική και συμπεριφορά. Μια συμπεριφορά ειλικρίνειας και αλήθειας, έστω για πρώτη φορά στην προεκλογική περίοδο. Για να μπορέσω να θεμελιώσω τις πιο πάνω θέσεις μου, κατ΄ ανάγκη θα σταχυολογήσω γεγονότα και πολιτικές συμπεριφορές των τελευταίων μηνών τουλάχιστον.
Δεν θα ασχοληθώ με την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να αλώσει το κράτος, τοποθετώντας δικούς του ανθρώπους στις καίριες κρατικές και κυβερνητικές θέσεις, διότι αυτό βρίσκεται μέσα στα όρια της στρατηγικής ενός αριστερού κόμματος. Όχι βέβαια πως είναι σωστό ή ανεκτικό, αλλά τουλάχιστον με τέτοιες ενέργειες  δεν παραβαίνει τις αρχές του. Θέλω όμως να πιστεύω ότι η αριστερή ιδεολογία, τουλάχιστον στην αφετηρία της, σκόπευε σε ένα δίκαιο και αξιοκρατικό κόσμο. Είναι επίσης θεμιτό στα πλαίσια της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης, να θίξει και να κατηγορήσει την αντιπολίτευση. Το ύφος και το ήθος που εκπέμπει όμως η κρατική τηλεόραση, ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Η ΥΕΝΕΔ ωχριά μπροστά στην ΕΡΤ. Οι παρουσιαστές, όπως π.χ. στη εκπομπή «δεύτερη ματιά» ανταγωνίζονται μεταξύ τους, ποιος θα γίνει «βασιλικότερος του βασιλέως», με πρωταγωνιστή τον άρρενα της ομάδας, ο οποίος ανταγωνίζεται την βορειοκορεάτισα παρουσιάστρια. Απορώ πως η αντιπολίτευση δεν αντιδρά, Ας είναι!
Όμως τα τελευταία γεγονότα, τα οποία έχουν ταρακουνήσει την πολιτική ζωή της χώρας, είναι πέραν κάθε ανοχής, κάθε λογικής και κάθε δικαιοσύνης. Να κατηγορούνται ομαδικά στελέχη της αντιπολίτευσης και δη χωρίς στοιχεία και εκ των προτέρων, είναι πλέον θλιβερή και απαράδεκτη πολιτική. Όλα δείχνουν ότι και αυτό ήταν σχέδιο της θολούρας προς τις εκλογές.  Οι δημοσκοπήσεις, φαίνεται ότι έχουν πανικοβάλει την Κυβέρνηση και ψάχνει να βρει τρόπο να θίξει την αντιπολίτευση, με κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο και τρόπο, για να επηρεάσει το εκλογικό σώμα, προσπάθεια η οποία προς το παρόν αποβαίνει μάταιη και έτσι εντείνεται η προσπάθεια, η οποία ξεπερνάει κάθε όριο, βασισμένη στη ρήση του Ησιόδου: «Αιδώς ήν’ άνδρας μέγα σίνεται ήδ’ ενίκησιν». Δηλαδή: «Η ντροπή βλάβη μεγάλη στους ανθρώπους φέρνει, μα και πολύ τους ωφελεί».
Το μεγαλειώδες συλλαλητήριο της 4ης Φεβρουαρίου θορύβησε πολύ την Κυβέρνηση, διότι ενδέχεται να δυσκόλεψε τις ήδη αποφασισμένες λύσεις του σκοπιανού, και ενήργησε βιαστικά και αψυχολόγητα, με άκομψο και αμελέτητο τρόπο και έτσι δημιουργήθηκαν αρκετές ενδείξεις, ότι ήταν μια πρόχειρα προκατασκευασμένη σκευωρία, κατά την άποψη νομικών κύκλων. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το λάθος της Κυβέρνησης είναι που στοχοποίησε τον Άδωνι, αντί να τον αγνοήσει, όπως έχω ξαναγράψει, Ο Άδωνις είναι πολύ σκληρό καρύδι και επί κέντραν λακτίζει όποιος τα βάζει μαζί του. Άλλωστε σύμφωνα με τη ρήση του Ευριπίδη: «Οι τα πόλεις έχοντες αξίωμά τε τοις ανθαμίλλοις εισί πολεμιώτατοι». Δηλαδή: «Όσοι έχουν δύναμη στις πόλεις κι’ αξιώματα, είναι θανάσιμοι των αντιπάλων τους εχθροί». Ας προσέξει όμως, να είναι πάντοτε συνετός και σώφρων!
Σύσσωμη η αντιπολίτευση διακηρύσσει τη ρήση του Ευριπίδου ότι: «Είς τοι δίκαιος μυρίων ούκ ενδίκων κρατεί, το θείον την δίκην τε συλλαβών». Δηλαδή: «Ένας δίκαιος νικά μύριους αδίκους, συμμάχους έχει το Θεό και τη δικαιοσύνη». Η προανακριτική Επιτροπή που θα συσταθεί, κατά την πρόταση του Πρωθυπουργού, καλό είναι να μην λήξει άρον-άρον, για να καταστεί δυνατό να εξαχθεί κάποιο συμπέρασμα. Να αποδεχθεί είτε την διαπλοκή των πολιτικών, είτε την σκευωρία, όπως ισχυρίζεται η αντιπολίτευση. Ίδομεν.  
Η κανονική έξοδος από το Μνημόνιο τον Αύγουστο, είναι μια αυταπάτη, ακόμη μια προσπάθεια προεκλογικού επηρεασμού. Διότι τον Αύγουστο απλά λήγει χρονολογικά το αδικαιολόγητο, κατά πολλούς, Μνημόνιο του 2005, χωρίς να έχουν επιτευχθεί οι στόχοι του, οι οποίοι ήταν να ανακάμψει η οικονομία, έτσι ώστε να μην χρειαζόμαστε χρήματα για τις ανάγκες μας, και όχι να μπορούμε να δανειζόμαστε από τις αγορές. Σε μια υγιή οικονομία δανειζόμαστε μόνο για επενδύσεις και όχι για καταναλωτικούς σκοπούς, ούτε για εξόφληση χρεών μας. Προβληματισμό δημιουργεί για ψευδαίσθηση του τέλους των Μνημονίων τον Αύγουστο, όταν έχουν ήδη ψηφιστεί πολύ σκληρά μέτρα, τόσο για το 2019, με την οριζόντια μείωση των συντάξεων κατά 18%, όσο και για το 2020, που περιορίζεται το αφορολόγητο στα 5.800 ευρώ, οπότε κυρίως οι χαμηλόμισθοι και χαμηλοσυνταξιούχοι θα πληρώσουν πάνω από 500 ευρώ επί πλέον φόρο, πέραν του γεγονότος ότι το πλεόνασμα του 3,5% πρέπει να το πετυχαίνουμε μέχρι το 2022, για την κάλυψη μόνο των τόκων του χρέους μας, οπότε λήγει και η περίοδος αυτή χάριτος. Επομένως ήταν προτιμότερο να συμφωνήσουμε ένα ακόμη Μνημόνιο, μια και τα μέτρα υπάρχουν και λείπει η χρηματοδότηση, η οποία θα είχε επιτόκιο κάτω του 1%, ενώ τώρα πληρώνουμε 3.5%.
Μετά το 2022 και αναλόγως με την νέα ρύθμιση του δανείου μας, πρέπει να καταβάλουμε και χρεολύσιο, εκτός αν άλλως συμφωνηθεί. Όταν λοιπόν οι ευρωπαίοι εταίροι μας ομιλούν ρύθμιση ανάλογα με την ανάπτυξη, εννοούν πόσα επί πλέον των τόκων, δηλαδή του 3,5% του πλεονάσματος θα καταβάλουμε. Ας μη βαυκαλιζόμαστε ότι το πλεόνασμα θα κυμαίνεται ολικώς ανάλογα με τον ρυθμό ανάπτυξης. Γεγονός είναι ότι τα οικονομικά μας είναι ακόμη άσχημα και χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια, αλλά και θέληση για επενδύσεις, ως τον μόνο τρόπο για ανάπτυξη και οικονομική ανάκαμψη, μια προσπάθεια που παραμένει στα λόγια προς το παρόν. Ας μην μας διαφεύγει ότι ενώ ακόμη δεν έχουν καταβληθεί το στεγαστικό επίδομα των χιλίων ευρώ ετησίως στους δασκάλους των νησιών και συγχρόνως η Κυβέρνηση αναγγέλλει την άρση αναστολής της μισθολογικής ωρίμανσης, δηλαδή εξαγγέλλει μισθολογικές αυξήσεις! Αυτό θα πει «ελληνική» προεκλογική περίοδος!
          Νίκος Αναγνωστάτος
          e-mail: nanagnostatos@gmail.com
Thiakos.blogspot.com

Λόγια-Σταράτα 

Η πρώτη φορά αριστερά επιδείνωσε την πολιτική ατμόσφαιρα

Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος

Η ώρα των εκλογών πλησιάζει, όπως συμπεραίνεται από ό,τι συμβαίνει και ό,τι επαγγέλλεται η Κυβέρνηση. Η παλιά συνταγή των παροχών, των ωραιοποιήσεων και της αισιόδοξης προεκλογικής πολιτικής, συνεχίζεται στον υπερθετικό βαθμό. Αντί δηλαδή να βελτιώνεται η πολιτικοκοινωνική ατμόσφαιρα, όπως συμβαίνει στην Ευρώπη και κάθε προηγμένο κράτος, η πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση διέψευσε όλες τις προσδοκίες εκείνων που περίμεναν πολλά να αλλάξουν προς το καλύτερο στην πολιτική συμπεριφορά. Διαψεύστηκαν με οδυνηρό


 
Με θολούρα προς τις εκλογές

Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος
Η ώρα των εκλογών πλησιάζει, όπως συμπεραίνεται από ό,τι συμβαίνει και ό,τι επαγγέλλεται η Κυβέρνηση. Η παλιά συνταγή των παροχών, των ωραιοποιήσεων και της αισιόδοξης προεκλογικής πολιτικής, συνεχίζεται στον υπερθετικό βαθμό. Αντί δηλαδή να βελτιώνεται η πολιτικοκοινωνική ατμόσφαιρα, όπως συμβαίνει στην Ευρώπη και κάθε προηγμένο κράτος, η πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση διέψευσε όλες τις προσδοκίες εκείνων που περίμεναν πολλά να αλλάξουν προς το καλύτερο στην πολιτική συμπεριφορά. Διαψεύστηκαν  με οδυνηρό για αυτούς τρόπο. Ορθότερο θα ήταν να ειπωθεί ότι ποτέ και πουθενά δεν πέτυχε αριστερή κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση προσπαθεί να μας πείσει πόσο δίκιο είχε ο Μίκης Θεοδωράκης για τον αριστερόστροφο φασισμό.

Λόγια-Σταράτα


Η πρώτη φορά αριστερά επιδείνωσε την πολιτική ατμόσφαιρα

Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος

Η ώρα των εκλογών πλησιάζει, όπως συμπεραίνεται από ό,τι συμβαίνει και ό,τι επαγγέλλεται η Κυβέρνηση. Η παλιά συνταγή των παροχών, των ωραιοποιήσεων και της αισιόδοξης προεκλογικής πολιτικής, συνεχίζεται στον υπερθετικό βαθμό.  Αντί δηλαδή να βελτιώνεται η πολιτικοκοινωνική ατμόσφαιρα, όπως συμβαίνει στην Ευρώπη και κάθε προηγμένο κράτος, η πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση διέψευσε όλες τις προσδοκίες εκείνων που

Saturday, February 10, 2018

Η μέχρις ώρας ομίχλη στη πολιτικοκοινωνική ατμόσφαιρα της χώρας, πύκνωσε ανησυχητικά



Αρχής γενομένης από την προσπάθεια απαξίωσης του μεγαλειώδους συλλαλητηρίου
Η μέχρις ώρας ομίχλη στη πολιτικοκοινωνική ατμόσφαιρα της χώρας, πύκνωσε ανησυχητικά  
Συνεχίζοντας με τα πρωτοφανή και εξωθεσμικά γεγονότα στην υπόθεση Novartis
Κηφισιά, 8 Φεβρουαρίου 2018 
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος

Η μέχρις ώρας ομίχλη στη πολιτικοκοινωνική ατμόσφαιρα στη χώρα μας, τις τελευταίες μέρες, πύκνωσε σε σημείο να διακρίνεται πολύ δύσκολα τι συμβαίνει δίπλα μας. Είναι πράγματι λυπηρό και απογοητευτικό αυτό που συμβαίνει τώρα. Αρχής γενομένης από το μεγαλειώδες πράγματι συλλαλητήριο της περασμένης Κυριακής 4.2.2018, κατά το οποίο η κυβέρνηση, αντί να το υιοθετήσει και να ευχαριστήσει τον ελληνικό λαό για την δύναμη που της δίνει για να διαπραγματευτεί  με τους ονειροπαρμένους σκοπιανούς, επιδόθηκαν στην κατά το δυνατό ελαχιστοποίηση του αριθμού των συμμετασχόντων πολιτών. Ασχολήθηκε ο ίδιος ο αρμόδιος Υπουργός και περιέπλεξε και την αστυνομία σε αυτό το μέτρημα, ως εάν αυτό ήταν το κυριότερο πρόβλημα της Ελλάδος και σε περίπτωση που αποδεικνυόταν ορθή η μέτρηση της αστυνομίας, ως δια μαγείας θα επιλυόταν τα προβλήματα των πολιτών.

Η πρωτοφανής εμπλοκή κυβερνητικών αξιωματούχων στην υπόθεση Novartis, πύκνωσε ακόμη περισσότερο την ήδη δυσδιάκριτη ορατότητα στην πολιτικοκοινωνική ατμόσφαιρα, σε σημείο να διερωτάται ο απλός πολίτης , αν όλα αυτά που συμβαίνουν αφορούν πράγματι τη χώρα μας, ή μια κινηματογραφική ταινία επιστημονικής φαντασίας. Ο ένας εκ των τριών των λεγομένων «προστατευομένων μαρτύρων», κατέθεσε στην εισαγγελία για τέταρτη φορά την Κυριακή ημέρα του συλλαλητηρίου, εμπλέκοντας για πρώτη φορά τον πρώην Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος από ό,τι φαίνεται, του είχε ξεφύγει στις τρεις προηγούμενες καταθέσεις του.  

Κανείς δεν επιτρέπεται να πάρει θέση σε μια εκκρεμή δικαστική υπόθεση, ιδιαίτερα όταν αφορά πολιτικά πρόσωπα. Όμως για τον ίδιο λόγο και την ίδια απαιτούμενη προσοχή και αντικειμενικότητα, έχει πριν από κάθε άλλο, η ίδια η Κυβέρνηση, η οποία εκ της θέσεώς της έχει καθήκον να προστατεύει και στηρίζει την Δικαιοσύνη. Κατά τον ίδιο τρόπο, είναι όλοι υποχρεωμένοι να μην ενοχοποιούν κάποιον πριν καταδικαστεί. Τι έχει συμβεί εδώ; Δέκα πολιτικά πρόσωπα, δύο πρώην Πρωθυπουργοί και οι υπόλοιποι Υπουργοί, υφυπουργοί κλπ, έχουν δωροδοκηθεί από την Novartis λένε. Συγχρόνως είναι γνωστό ότι ο ανακριτής, ευθύς ως βρεθεί μπροστά σε όνομα ενός Υπουργού ή Βουλευτή, «αμελητί» το στέλνει στη Βουλή. Τούτο σημαίνει ότι ούτε ο ίδιος ο ανακριτής μπορεί να συμπεράνει αν είναι ένοχος ή όχι το πολιτικό αυτό πρόσωπο. Έστω και αν παρακάμψουμε το γεγονός, ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ.Τζανακόπουλος, επισκέφτηκε την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, σύντομα μετά την τελευταία κατάθεση του «προστατευόμενου» μάρτυρα την Κυριακή του συλλαλητηρίου, να πληροφορηθεί την πορεία της υπόθεσης, έστω και αν



αγνοήσουμε ότι αυτή η κίνηση ήταν όχι μόνο αντιθεσμική αλλά και παράνομη, και αν ακόμη παραβλέψουμε την ενημέρωση του Πρωθυπουργού με την παρουσία των δύο Υπουργών Δικαιοσύνης, κ.κ.Κοντονή και Παπαγγελόπουλο, με τι στοιχεία και πιο σκεπτικό εξέρχονται και βροντοφωνάζουν ότι «είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο» και τα τοιαύτα, με πια, υποτίθεται άγνωστα και αδιευκρίνιστα από την Δικαιοσύνη στοιχεία, κατέληξαν σε τόσο ηχηρό συμπέρασμα;  Με πόση αλαφρά συνείδηση   διέσυραν τα συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα; Γιατί τόση αψυχολόγητη βιασύνη; Μήπως αυτός ήταν ο σκοπός τους; Το έκαναν όμως άκομψα!

Η αντιπολίτευση σύσσωμη, καταγγέλλει  σκευωρία. Έχει δίκιο; Θα φανεί γρήγορα, αλλά η Κυβέρνηση έδωσε στην αντιπολίτευση όλα τα προσχήματα για να το ισχυριστεί. Από λάθος; Μάλλον, διότι αν ήθελε να εκθέσει την αντιπολίτευση και να «εκμεταλλευθεί» την υπόθεση Novartis, θα μπορούσε απλά να περιμένει να πάει η υπόθεση στη Βουλή από την Εισαγγελία και μέσω του Υπουργού Δικαιοσύνης, με κλειστό φάκελο όπως επιβάλλει το Σύνταγμα, έστω και προσχηματικά για να μην κατηγορηθεί όπως τώρα, και να ανοιχθεί ο φάκελος στη Βουλή και να αποκαλυφθεί ότι ενέχονται, έστω και χωρίς αποδείξεις, οι εν λόγω Υπουργοί κλπ. Θα ξεσπούσε από μόνο του το λεγόμενο σκάνδαλο, χωρίς την συμμετοχή της κυβέρνησης. Θα συνιστούσαν προανακριτική Επιτροπή, θα σερνόταν η υπόθεση για μήνες τουλάχιστον και η κυβέρνηση θα απολάμβανε τις συνέπειες, χωρίς κόπο και χωρίς συμμετοχή. Ενώ τώρα, δυστυχώς για τους κυβερνώντες, είναι απροκάλυπτα εκτεθειμένοι, που δύσκολα μαζεύεται.

Τελικά από έλλειψη μελέτης του τρόπου παρουσίασης της υπόθεσης από την κυβέρνηση, της βγήκε  «μπούμεραγκ», διότι ο πολύς κόσμος δεν έχει πεισθεί ότι όλοι αυτοί ενέχονται, αλλά είναι κατασκεύασμα της Κυβέρνησης, εν όψει εκλογών που όλα δείχνουν ότι θα γίνουν γρήγορα. Μάλιστα ύστερα από την αψυχολόγητη και εν πολλοίς ανόητη παρέμβαση από τηλεοράσεως, του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας κ.Πολάκη, ο οποίος αποκάλυψε όχι μόνο ότι γνωρίζει τους «προστατευόμενους» μάρτυρες, αλλά άφησε να εννοηθεί ότι γνωρίζει και τι κατέθεσαν, όταν με καμάρι είπε ότι «είμαι ενήμερος» γιατί «είμαι Γιατρός»! Μας θυμίζει την λαϊκή παροιμία ότι « … θέλει να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει»! Ήταν από την αρχή λάθος να έχουν στόχο τον Άδωνι, ο οποίος είναι δυναμικός, έξυπνος και πολύξερος, και όφειλαν  να διαγνώσουν ότι είναι ακτύπητος και θα τους ήταν χρήσιμο να μην ασχολούνται μαζί του. Ανακάτεψαν και άλλους για προκάλυμμα και έμπλεξαν!

Δεν ξέρω πως μπορούν να διορθωθούν τώρα και δεν ξέρω τι απόφαση θα λάβει η κυβέρνηση για τη συνέχεια. Αυτό που θα την διευκόλυνε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι να αφήσει να ηρεμήσουν τα πνεύματα και να επικεντρωθεί στο «σκοπιανό», να επικαλεσθεί το πετυχημένο συλλαλητήριο και να επιμείνει στην τροποποίηση του Συντάγματός τους, έστω και αν αρχικά δεν θα επέμενε, όπως το είπε ο μαρτυριάρης  κ.Νίμιτς, καθώς και όλα τα παρεπόμενα αλυτρωτικά, όπως λανθασμένα χαρακτηρίζουν τις επιδιώξεις των σκοπιανών, να υπάρχει μόνο σκοπιανή ιθαγένεια και γλώσσα κλπ έναντι όλων, και θα τους βοηθήσουμε να αναδείξουν την δική τους ταυτότητα, η οποία θα είναι γνήσια και όχι μια ψευδαίσθηση και ιστορικά ανύπαρκτη, όπως από λάθος επιμένουν τώρα.

          Νίκος Αναγνωστάτος

          e-mail: nanagnostatos@gmail.com
Thiakos.blogspot.com

Λόγια-Σταράτα 



Αρχής γενομένης από την προσπάθεια απαξίωσης του μεγαλειώδους συλλαλητηρίου

Συνεχίζοντας με τα πρωτοφανή και εξωθεσμικά γεγονότα στην υπόθεση Novartis

Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος 
Η μέχρις ώρας ομίχλη στη πολιτικοκοινωνική ατμόσφαιρα στη χώρα μας, τις τελευταίες μέρες, πύκνωσε σε σημείο να διακρίνεται πολύ δύσκολα τι συμβαίνει δίπλα μας. Είναι πράγματι λυπηρό και απογοητευτικό αυτό που συμβαίνει τώρα. Αρχής γενομένης από το μεγαλειώδες πράγματι συλλαλητήριο της περασμένης Κυριακής 4.2.2018, κατά το οποίο η κυβέρνηση, αντί να το υιοθετήσει και να ευχαριστήσει τον ελληνικό λαό για την δύναμη που της δίνει για να

Thursday, February 1, 2018

Ο λαϊκισμός στα εθνικά θέματα είναι καταστροφικός



Ο ελληνικός λαός επέβαλε στα κόμματα τις απόψεις του με τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια
Ο λαϊκισμός στα εθνικά θέματα είναι καταστροφικός
Είναι τεράστιο πολιτικό λάθος η επίκληση της αξιοθαύμαστης πολιτικής Κώστα Καραμανλή

Κηφισιά, 31 Ιανουαρίου 2018 
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος

Από το σκοπιανό πρόβλημα, όπως εξελίχθηκε, μεταξύ άλλων συμπερασμάτων που αναφύονται, είναι κατ’ αρχήν τα αποτελέσματα του λαϊκισμού όταν εξετάζονται εθνικά θέματα όπως αυτό της επίλυσης του λεγόμενου και ως «μακεδονικό», είναι καταστροφικά για την χώρα μας. Ένα δεύτερο συμπέρασμα που αβίαστα προκύπτει, είναι το χαμηλό επίπεδο της πολιτικής κατάστασης, όταν για το τόσο σημαντικό αυτό θέμα, ακούς του κόσμου τις ασχετοσύνες και τις, έτι χειρότερο, ιδεολογικοπολιτικές εξάρσεις, που χειροτερεύουν την ατμόσφαιρα και απογοητεύουν τους πολίτες.

Αξιοθαύμαστος και πετυχημένος ο πολιτικός ελιγμός του Κώστα Καραμανλή στο Βουκουρέστι, για την ονοματολογία των Σκοπίων, με το μεγαλείο του οιονεί veto. Αν έναν παρόμοιο ελιγμό έκανε το καλοκαίρι του 2009 με τον Ρότσιλντ που τον επισκέφτηκε, θα ήταν ακόμη Πρωθυπουργός και η Ελλάδα σε ανάπτυξη και ευημερία.

Μια απλή σύγκριση της πολιτικής του Κώστα Καραμανλή ως πρωθυπουργού το 2008, με τη σημερινή, το συμπέρασμα είναι καταλυτικό. Και επειδή γίνεται πολλές φορές αναφορά στην τότε πολιτική του Κώστα Καραμανλή, προκύπτει η ανάγκη ανάλυσης και ερμηνείας της πολιτικής αυτής, διότι ή δεν την γνωρίζουν όσοι την επικαλούνται, ή έτι χειρότερο, την εκμεταλλεύονται πολιτικά, ή μάλλον μικροπολιτικά και λαϊκίστικα, διαστρεβλώνοντάς την.

Την πρώτη κίνηση που έκανε τότε ο Κώστας Καραμανλής, ήταν να επιδιώξει την γενική ομοφωνία και ομοψυχία του πολιτικού κόσμου, με το να συνεννοηθεί και να ανταλλάξει θέσεις και απόψεις εκ των προτέρων, με όλους τους τότε αρχηγούς των κομμάτων, για να καταλήξουν σε μια ενιαία και κοινή πολιτική άποψη, με την οποία θα γινόταν οι διαπραγματεύσεις. Οι συνθήκες το 2008, όπως γνωρίζουν πολύ καλά, τουλάχιστον οι πολιτικοί, ήταν πάρα πολύ δύσκολες και οι πιέσεις αφόρητες. Όταν ο τότε «σκληρός», αν όχι κάτι που έχει σχέση με την νοημοσύνη, Πλανητάρχης Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπούς, παραστάθηκε ο ίδιος στην συνεδρίαση του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, για να αποφασιστεί ή όχι η ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, έστω και με το προσωρινό τους όνομα FYROM, ώστε να μην τολμήσει κανείς ενώπιών του να πει ΟΧΙ, ο Κώστας Καραμανλής τόλμησε και η απόφαση αυτή έχει μείνει στην ιστορία και πάντοτε σε ισχύ.

Όμως όφειλε να ελιχθεί, διότι δεν θα έπρεπε η αποτυχία διαπραγμάτευσης για το όνομα, κάτι που όλη η υφήλιος λίγο πολύ, το θεωρούσε δευτερεύον ζήτημα, να αποβεί σε βάρος της Ελλάδος από τη διεθνή κοινή γνώμη. Έτσι, ενόψει του σκληροπυρηνικού Πρωθυπουργού των Σκοπίων Γκρουέφσκι, πρότεινε την σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό erga omnes, γνωρίζοντας καλά ότι αποκλείεται να το δεχθεί, και έτσι η Ελλάδα ωφελήθηκε διπλά. Διαφάνηκε ότι ο ένοχος μη συμφωνίας ήταν τα Σκόπια και εκδόθηκε η ιστορική απόφαση του ΝΑΤΟ, ότι μόνο όταν τα Σκόπια συμφωνήσουν σε κοινή ονομασία με την Ελλάδα, μπορούν θα ενταχθούν στο ΝΑΤΟ. Η απόφαση αυτή λοιπόν υπερίπταται ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από την κυβέρνηση των Σκοπίων. Έτσι τώρα που έφυγε από το πολιτικό πεδίο ο Γκρουέφσκι, η νέα κυβέρνηση των Σκοπίων, ως διαλλακτικότερη, προσπαθεί να βρεί μια λύση. Για το λόγο τούτο και πολύ σωστά, λέγεται ότι οι συνθήκες είναι ευνοϊκές για να βρεθεί η πολυπόθητη λύση.

Να ξεκαθαριστεί επομένως, ότι είναι μεγάλο πολιτικό λάθος, να επικαλείται η κυβέρνηση ή όποιος άλλος, την πρόταση Καραμανλή, διότι δεν συμφωνήθηκε έτσι κι αλλιώς και προπάντων δεν διευκολύνει τη λύση, παρά μόνο ως πρόσχημα για την κυβέρνηση, είτε διότι έχει δεσμευτεί για συγκεκριμένη λύση και επιζητεί άλλοθι και πολιτική κάλυψη, είτε σε συνδυασμό όλων, για  να αιτιολογήσει την λανθασμένη πολιτική που έχει ακολουθήσει. Το λάθος, το οποίο ενδέχεται να αποβεί και καταλυτικό, ήταν ότι, με σκοπιμότητα κατά πάσα πιθανότητα, δεν επιδίωξε εκ των προτέρων μια ομόφωνη και ομόψυχη εθνική συναίνεση, όπως όφειλε να πράξει, και προσπαθεί απεγνωσμένα να επιρρίψει ευθύνες στην αντιπολίτευση, κάνοντας περίεργες αναφορές και ερωτήσεις, όπως π.χ. την θέση της αντιπολίτευσης, πριν ακόμη ενημερώσει για την κυβερνητική θέση. Απίστευτα πράγματα! Όμως τελικά ενημέρωσε πρόσφατα ο υπουργός Εξωτερικών, τη θέση της κυβέρνησης, παραβαίνοντας την ίδια την αρχική της θέση ότι δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποκαλύψει την τελική της θέση, χάνοντας έτσι την δυνατότητα διαπραγμάτευσης, εκτός και αν «διαπραγματεύεται» συμφωνημένες θέσεις, όνομα, αεροδρόμιο και εθνική οδό, τα υπόλοιπα αργότερα και αναζητεί, εκ των υστέρων, τρόπους και χώρους στήριξης και πολιτικής κάλυψης.

Όμως την τελική θέση την εξέφρασε σύσσωμος ο ελληνικός λαός, με το μεγαλειώδες συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης και το έτι μεγαλύτερο της Αθήνας την επόμενη Κυριακή. Πολύ σωστά εξέπληξε όλον τον πολιτικό κόσμο και τα κόμματα ορθά ξανά, προσάρμοσαν τις θέσεις τους αναλόγως και έτσι σώζεται ο όρος Μακεδονία, τουλάχιστον προς το παρόν. Τι σημαίνει σώζεται; Από τη στιγμή που όλα τα κόμματα ανεξαιρέτως, θέτουν ως πρώτο βήμα την τροποποίηση του Συντάγματος, για να εξαλειφθούν οι λεγόμενοι αλυτρωτισμοί, στη συνέχεια να φύγουν όλα τα ελληνικά αγάλματα, να διορθωθούν τα σχολικά βιβλία, οι ταυτότητες και τα διαβατήρια, ώστε να μην υπάρχει έννοια μακεδονικής εθνότητας, γλώσσας και ταυτότητας και μετά από όλα αυτά να συμφωνηθεί το όνομα, αποκλείεται να επιτευχθούν, τουλάχιστον εγκαίρως. Το καίριο ερώτημα όμως που προκύπτει, είναι αν όλα αυτά συμφωνηθούν και εκλείψει κάθε τι που αναφέρεται στην ελληνική Μακεδονία, τι νόημα έχει πλέον ο όρος Μακεδονία στο όνομα; Το σωστό είναι να επιλέξουν ένα δικό τους όνομα πάνω στο οποίο, με τη βοήθεια και συμπαράσταση όλων μας, να οικοδομήσουν την γνήσια δική του εθνότητα και ταυτότητα. Όσοι ενδιαφέρονται για την ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή, ας πείσουν την κυβέρνηση των Σκοπίων και αυτοί τους πολίτες τους, ότι αυτή είναι η βέλτιστη και πλέον συμφέρουσα γι’ αυτούς λύση.

Νίκος Αναγνωστάτος

          e-mail: nanagnostatos@gmail.com
Thiakos.blogspot.com


Ο ελληνικός λαός επέβαλε στα κόμματα τις απόψεις του με τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος
Από το σκοπιανό πρόβλημα, όπως εξελίχθηκε, μεταξύ άλλων συμπερασμάτων που αναφύονται, είναι κατ’ αρχήν τα αποτελέσματα του λαϊκισμού όταν εξετάζονται εθνικά θέματα όπως αυτό της επίλυσης του λεγόμενου και ως «μακεδονικό», είναι καταστροφικά για την χώρα μας. Ένα δεύτερο συμπέρασμα που αβίαστα προκύπτει, είναι το χαμηλό επίπεδο της πολιτικής κατάστασης, όταν για το τόσο σημαντικό αυτό θέμα, ακούς του κόσμου τις ασχετοσύνες και τις, έτι χειρότερο, ιδεολογικοπολιτικές εξάρσεις, που χειροτερεύουν την ατμόσφαιρα και απογοητεύουν τους πολίτες.
Αξιοθαύμαστος και πετυχημένος ο πολιτικός ελιγμός του Κώστα Καραμανλή στο Βουκουρέστι, για την ονοματολογία των Σκοπίων, με το μεγαλείο του οιονεί veto. Αν έναν παρόμοιο ελιγμό έκανε το καλοκαίρι του 2009 με τον Ρότσιλντ που τον επισκέφτηκε, θα ήταν ακόμη Πρωθυπουργός και η Ελλάδα σε ανάπτυξη και ευημερία.
Μια απλή σύγκριση της πολιτικής του Κώστα Καραμανλή