Tuesday, September 26, 2017

Σταχυολόγηση διορθώσιμων ανωμαλιών



Συμπλήρωση χρήσιμων λεπτομερειών στη υπόθεση Γεωργίου
Σταχυολόγηση διορθώσιμων ανωμαλιών
Ποιες είναι και πως αποφεύγονται οι ευθύνες των Υπουργώντος
﷽﷽﷽﷽﷽﷽στχ
Κηφισιά, 26 Σεπτεμβρίου 2017 
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος

Με αίσθημα ευθύνης και αντικειμενικότητας,  θα προσπαθήσω να σταχυολογήσω μερικές εξόφθαλμες αστάθμητες, για να μην τις αποκαλέσω ανωμαλίες, οι οποίες όμως είναι διορθώσιμες. Στις διορθώσεις να επικεντρώσω την προσπάθειά μου, ευελπιστώντας να προσφέρω δυνατότητες διόρθωσής τους:   
α΄ Υπόθεση Γεωργίου: Την υπόθεση αυτή ανέλυσα αρκετά κατά το δυνατό, στο προηγούμενο σημείωμά μου, κάτι που, εκ των πραγμάτων, δημιούργησε πολλές και διάφορες αντιδράσεις. Ήταν φυσικό θα έλεγα, για μια υπόθεση η οποία, όπως αποδείχθηκε από τις τόσο έντονες και εν πολλοίς αντιθεσμικές αντιδράσεις και παρεμβάσεις από υψηλόβαθμους και διακεκριμένους παράγοντες. Μία από τις δικαιολογημένες, υποτίθεται, αντιδράσεις, ως αναντίρρητο επιχείρημα, ήταν ότι το πόρισμα Γεωργίου βγήκε το Φθινόπωρο του 2010, ενώ στο Μνημόνιο μπήκαμε τον Μάϊο του 2010.
Παρόλο που τούτο ακούγεται λογικό, εν τούτοις συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ήτοι: Όταν ο Πρωθυπουργός ΓΑΠ, εξαγγέλλει από το γραφικό όμορφο Καστελλόριζο τον Απρίλιο του 2010, με ύφος ωσάν να μας έλεγε ότι έρχονται ημέρες παραδείσου, ότι πρέπει να προσφύγουμε στην Ε.Ε. «για την ενεργοποίηση του Μηχανισμού Στήριξης», που μας έριξε στα τάρταρα, διαπιστώθηκε υποθέτω, άλλως όφειλαν να διαπιστώσουν,  ότι ο Πρωθυπου-ργός δεν είχε κανένα θεσμικό στοιχείο για μια τέτοια, καθοριστική για τη χώρα, εξαγγελία, πέραν του γεγονότος ότι δεν είχε νόμιμο δικαίωμα για εξαγγελίες έχουσες να κάνουν με οικονομικά του προηγουμένου έτους πριν ολοκληρωθούν οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες για τις απαραίτητες εγκρίσεις, έπρεπε να βρεθεί τρόπος να καλυφθεί αυτή η πρωθυπουργική θεσμική παράλλειψη. Έτσι επιτρατεύτγηκε ο κ.Γεωργίου να καλύψει με τον τρόπο του αυτό το κενό, έστω και μερικώς! Τόσο απλά καταρρίπτεται το τόσο δυνατό (;) αυτό επιχείρημα!
Άλλωστε, όπως έχω εξηγήσει σε προηγούμενο σημείωμά μου, τα χρήματα που χρειαζόταν για να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες της χώρας, αν πράγματι αυτό ήταν το πρόβλημά του Πρωθυπουργού, θα μπορούσε να πάρει όσα χρήματα νόμιζε ότι χρειάζεται και για όσο χρόνο έκρινε, με επιτόκιο 0,3% πάνω από αυτό που έχαιρε η Γερμανία, δηλαδή το καλύτερο του κόσμου. Αντί αυτού ο πρωθυπουργός έδωσε παροχές στους άνεργους και δεν πήρε κανένα δάνειο! Οπότε ξαφνικά τον Απρίλιο διαπίστωσε ότι χρειάζεται χρήματα που δεν μπορούσε πλέον να τα παρέξει η αγορά και κατέφυγε στην ΕΕ, ενεργοποιώντας τον Μηχανισμό Στήριξης και μας έβαλε στο πάγο, όπου ακόμη βρισκόμαστε.
Και κάτι ακόμη στη μεθόδευση Γεωργίου για αύξηση του δημοσιονομικού χρέους. Αν δεν κάνω λάθος, μετέφερε εισπράξεις του έτους 2009 στο 2010 και έφερε έξοδα του 2010 στο 2009. Ήρωας αυτής της αποκάλυψης είναι η κ.Γεωργαντά, άνθρωπος της οικογένειας Παπανδρέου, ο οποίος και την είχε ορίσει στο ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ, με την λογική πεποίθηση ότι δεν θα αντιδρούσε για κάτι που επιθυμεί ο ίδιος. Έπεσε έξω όμως, διότι η κ.Γεωργαντά τίμησε την επιστήμη της αντί της αμφίβολης (;) άποψης και θέλησης του κ.Γεωργίου.
β΄ Υπόθεση υπουργού κ.Κουρουπλή. Με αφορμή το ατύχημα του πλοίου ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ II, χωρίς να σχολιάσω το γεγονός αυτό, θα σχολιάσω αν, πότε και για ποιους λόγους έχει ευθύνη ο υπουργός για κάποιο παρόμοιο ή άλλο σοβαρό συμβάν. Σε προηγούμενο σημείωμά μου, σχολιάζοντας την παθογένεια της δημόσιας διοίκησης, σημείωσα ότι το πρόβλημα διογκώνεται διότι ο κάθε υπουργός δεν εποπτεύει απλά και δεν χαράζει μόνο την κυβερνητική πολιτική όπως θα έπρεπε, αλλά διοικεί και τις υπηρεσίες του υπουργείου, εκμηδενίζοντας έτσι τον ρόλο των υπηρεσιών του υπουργείου, οι οποίες αντικαθίστανται από τους πολυπληθείς συμβούλους του κάθε υπουργού και έτσι άθελά τους αδιαφορούν.
Κάτι τέτοιο γίνεται σε όλα τα υπουργεία, από όλες τις κυβερνήσεις. Προφανώς τούτο γίνεται για πελατειακούς λόγους εν όψει των προσεχών εκλογών, αφού οι υπουργοί είναι και βουλευτές που θέλουν να επανεκλεγούν. Για το λόγο τούτο και όχι μόνο, καλό είναι οι υπουργοί να μην είναι βουλευτές, όπως στα περισσότερα προηγμένα κράτη, αλλά να τοποθετούνται άτομα ξέχωρης ικανότητας, μόρφωσης και αποδοτικότητας, για τα βέλτιστα αποτελέσματα της κυβερνητικής πολιτικής, εποπτεύοντας μόνο τις υπηρεσίες, χωρίς να πρέπει να βλέπει σχεδόν κάθε εισερχόμενο και εξερχόμενο έγγραφο και να έχει τον τελευταίο λόγο για το κάθε τα, όπως γίνεται σήμερα.
Σε κάθε υπουργείο υπάρχει οργανόγραμμα με τις αρμοδιότητες και τρόπο δράσης της κάθε υπηρεσίας, το οποίο ο υπουργός μπορεί να το βελτιώσει, αν έτσι κρίνει. Οι γενικοί διευθυντές ελέγχουν και κρίνουν τη δράση των υπηρεσιών, με ανώτερο γενικό ελεγκτή και κριτή το Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου, αλλά ποτέ ο Υπουργός, εκτός και αν έχει διαπιστώσει δυσλειτουργίες, οπότε παρεμβαίνει ιεραρχικά είτε για την αποκατάσταση της παράλειψης, είτε για επιβολή κυρώσεων αν χρειαστεί. Έτσι και μόνο έτσι ένα υπουργείο μπορεί να λειτουργεί αποδοτικά. Επειδή ο Γενικός Γραμματέας έχει καθοριστικό ρόλο και ο σύνδεσμος με την κυβέρνηση, η πρότασή μου είναι να επιλέγεται με διαγωνισμό για τον καταλληλότερο και με θητεία, μάλλον πενταετή, χωρίς την παρέμβαση της κυβέρνησης.
          Όταν λοιπόν συμβεί κάποιο έκτακτο συμβάν, όπως αυτό του πλοίου που βυθίστηκε, η αρμόδια υπηρεσία ή υπηρεσίες ενεργούν αμέσως, σύμφωνα με τις προβλεπόμενες οδηγίες και διατάξεις και έτσι αντιμετωπίζεται το συμβάν με το αποτελεσματικότερο τρόπο. Έτσι στην περίπτωση του ναυαγίου του ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ II, αν οι υπηρεσίες του υπουργείου ενεργούσαν αμέσως, θα είχε προληφθεί το μεγαλύτερο μέρος, αν όχι όλο, της οικολογικής καταστροφής που υπεστήκαμε. Ασφαλώς ο υπουργός είναι πάντα υπεύθυνος αν κάτι ,πάει στραβά, αν δηλαδή οι υπηρεσίες δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους, διότι τότε ενδεχομένως ευθύνεται για ελλιπή εποπτεία. Αλλά τότε διατάζει αμέσως ΕΔΕ για την διαπίστωση των ευθυνών όπου υπάρχουν, επιβάλλοντας τις ανάλογες ποινές όπου καταλογιστούν και λαμβάνονται μέτρα για την αποτροπή στο μέλλον παρόμοιων σοβαρών συμβάντων. Από τα πιο πάνω δεν διακρίνω να έχει γίνει τίποτε στην προκειμένη περίπτωση, ωσάν να ήταν όλοι άσχετοι και κανείς να μην ήξερε πως θα έπρεπε να ενεργήσει. ΕΔΕ δεν διατάχθηκε ακόμη!
          Τις πταίει; Περισσότερες διορθώσιμες ανωμαλίες, σε επόμενο σημείωμα.
Νίκος Αναγνωστάτος                                                                                                            e-mail: nanagnostatos@gmail.com
Thiakos.blogspot.com

Wednesday, September 20, 2017

Η καταστροφική συμβολή του κ.Ανδρέα Γεωργίου



Απαράδεκτη παρέμβαση των ιθυνόντων της Ε.Ε. υπέρ του κ.Γεωργίου Η καταστροφική συμβολή του κ.Ανδρέα Γεωργίου
Η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη θα σώσει την υπόληψη της χώρας μαςτος
﷽﷽﷽﷽﷽﷽στχ
Κηφισιά, 20 Σεπτεμβρίου 2017 
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος

Θεώρησα αναγκαίο να ασχοληθώ με την περιβόητη υπόθεση «Γεωργίου», η οποία όχι μόνο έχει ταρακουνήσει τη πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας μας, αλλά κινδυνεύουμε να θεμελιώσουμε ανεπανόρθωτα, να μπετoνάρουμε επί το λαϊκότερο,  τον χαρακτηρισμό της χώρας μας ως «μπανανία». Πρόκειται για τον κ.Ανδρέα Γεωργίου, στέλεχος του ΔΝΤ, τον οποίον, όλως τυχαίως (;), όρισαν πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να προσδιορίσει το δημοσιονομικό έλλειμμα. Στην πραγματικότητα να ευρεθεί έλλειμμα πάνω από 15%, διότι μόνο με ένα τέτοιο έλλειμμα θεωρείται μία χώρα σε κατάσταση πτωχεύσεως, ώστε να ενεργοποιηθούν οι ανάλογοι μηχανισμοί. Για να το επιτύχει αυτό ο κ.Γεωργίου, άρχισε σταδιακά να το πηγαίνει αρχικά γύρω στο 11% με 12%, αλλά δεν ήταν αρκετό. Αποφάσισε λοιπόν, πρώτον, να μην συζητάει το θέμα με τα μέλη του Δ.Σ και να αποφασίζει μόνος του. Αυτό είναι το πρώτο του παράπτωμα που κρίθηκε ένοχος από την Δικαιοσύνη. Το δεύτερο παράπτωμά του ήταν να συμπεριλάβει στο δημόσιο χρέος τα χρέη των ΔΕΚΟ και άλλων οργανισμών, τα οποία κατά πάγια τακτική και σύμφωνα με την επικρατούσα πρακτική αλλά και νομοθεσία, δεν συμπεριλαμβάνονται, όπως ακριβώς συμβαίνει και στην Ευρώπη. Έτσι με δική του μονομερή απόφαση, κατέληξε ότι το δημόσιο χρέος ήταν 15,2%! Επιτεύχθηκε έτσι το μαγικό νούμερο εκείνο που αιτιολογούσε την κατάσταση πτωχεύσεως της χώρας μας και επομένως χρειαζόμαστε χρηματική ενίσχυση από τον Μηχανισμό Στήριξης της Ε.Ε., με τους γνωστούς πλέον όρους. Τους λόγους θα τους αναπτύξω πιο κάτω.
 Αμέσως ο αντιπρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ κ.Λογοθέτης και το μέλος η κ.Γεωργαντά, διαμαρτυρήθηκαν και δημόσια και υπέβαλαν και καταγγελία στην Εισαγγελία, για τα δύο πιο πάνω παραπτώματα του κ.Γεωργίου, διότι ήταν και οι ίδιοι θύματα και διότι έτσι απαξιωνόταν η επιστημονική τους υπόσταση. Η Δικαιοσύνη εξέτασε την πρώτη παράβαση του κ.Γεωργίου για αγνόηση των μελών του ΔΣ και κρίθηκε ένοχος για παράβαση καθήκοντος και εκκρεμεί να κριθεί η δεύτερη και ουσιαστική παράβαση, τον συνυπολογισμό στα ελλείμματα τα χρέη των ΔΕΚΟ κλπ. Εκεί βρισκόμαστε τώρα. Το περίεργο που εύλογα δημιουργούν πολλά και σοβαρά ερωτήματα είναι ότι όλοι οι Ιθύνοντες της Ε.Ε., συμπεριλαμβανομένου και του ΔΝΤ, έχουν πέσει με τα μούτρα να υπερασπιστούν τον κ.Γεωργίου, χωρίς καμία επιφύλαξη και κανένα δισταγμό που να αιτιολογούν την πρωτόγνωρη αυτή παρέμβαση στην ελληνική κυβέρνηση, αγνοώντας ότι κανείς και καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να παρέμβει στην ελληνική Δικαιοσύνη, όπως και στις χώρες τους υποθέτω. Έφθασαν μέχρι το σημείο να απαιτούν την απαλλαγή πάσης ευθύνης του κ.Γεωργίου, ως Μνημονιακό όρο (εντολή δηλαδή) και συγχρόνως να καλυφθούν από το δημόσιο όλα τα δικαστικά και δικηγορικά έξοδα, κάτι που η κυβέρνησή μας δυστυχώς το έχει αποδεχτεί! Αν είναι δυνατόν; Τι έτι χρείαν μαρτύρων έχωμεν για να χαρακτηριστούμε ως χώρα «Μπανανία»!!! Ευτυχώς έχουμε ακόμη ανεξάρτητη Δικαιοσύνη και Δικαστές τολμηρούς για να εκτελούν ανεπηρέαστοι το καθήκον τους, διαφυλάσσοντας έτσι την αξιοπιστία της Δικαιοσύνης, αλλά και την αξιοπρέπεια της χώρας μας.
Υπάρχει πληροφορία ότι η χώρα μας χρεωστούσε στη Γερμανία από εξοπλιστικά προγράμματα επί πρωθυπουργίας του κ.Σημίτη, 80 δις ευρώ, τα οποία κανείς δεν γνωρίζει αν πως και πότε θα πληρωνόταν. Έτσι καταβλήθηκαν από τα 130 δις ευρώ που μας δάνεισε η Ε.Ε. τον Μάιο του 2010, με την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου. Μια εξ αντικειμένου επιβεβαίωση αυτού του γεγονότος αποτελεί η επιβράβευση, αμέσως μετά, του τότε Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου από την γερμανική κυβέρνηση με το ανώτερο ίσως βραβείο της «Πύλης του Βρανδεμβούργου», για τις υπηρεσίες του. Ποιες υπηρεσίες άραγε; Την αποδοχή του Μνημονίου και την εξ αυτού δυνατότητα αποπληρωμής του χρέους μας των 80 δις ευρώ; Όσο φυσικό λοιπόν και αν είναι, τον υπερασπίζονται όλοι οι μεγάλοι αυτού του κόσμου, άλλο τόσο είναι και απαράδεκτο και απολύτως κατακριτέο! Είναι να απορεί κανείς πως δεν διστάζουν να εκτεθούν σε όλον το υπόλοιπο κόσμο, και δη με έναν τέτοιο χονδροειδή τρόπο, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους ότι έτσι αποκαλύπτονται οι λόγοι που μας έσυραν στα Μνημόνια με εντολοδόχο τον πρώην πρωθυπουργό Γ. Α. Παπανδρέου.
Πλήρη και νομική πλέον θεμελίωση της ανθελληνικής (μόνο;) αυτής ενέργειας του Γεωργίου Παπανδρέου, αποτελεί η μήνυση που υπέβαλαν οι Λεωνίδας Στάμου δικηγόρος και ο Νικολόπουλος Νίκος βουλευτής, για προσβολή του πολιτεύματος. Η μήνυση αυτή επικαλείται τις προϋποθέσεις και τις χρονικές περιόδους που ένας πρωθυπουργός δύναται να προβαίνει σε δηλώσεις έχουσες με τα οικονομικά του κράτους και ιδιαίτερα με το τυχόν έλλειμμα του προηγούμενου οικονομικού έτους, οι κυριότερες των οποίων είναι: α)Το έλλειμμα να έχει ελεγχθεί και εγκριθεί ή διορθωθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο, κάτι που θα γινόταν στο τέλος Αυγούστου του 2010. β) Το Ελεγκτικό Συνέδριο, δια του υπουργείου οικονομικών, διαβιβάζει την έκθεσή του που αφορά τον ισολογισμό και τον απολογισμό, στη Βουλή. γ)Αφού εξεταστεί από την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, διαβιβάζεται στην ολομέλεια της Βουλής «η οποία επικυρώνει ή απορρίπτει (ολικώς ή μερικώς) τον Ισολογισμό και Απολογισμό του Κράτους του προηγουμένου οικονομικού έτους». Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΌΣ του 2009 ΚΥΡΩΘΗΚΕ με τον Ν. 3930/2011 (ΦΕΚ 47 Α/10-03-2011.
          Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος και τον Κώδικα Δημοσίου Λογιστικού, ο Πρωθυπουργός, όχι μόνο δεν μπορεί να προβεί αυθαίρετα, από μόνος του, στις ανωτέρω καταγγελλόμενες πράξεις, αλλά, αντιθέτως ΔΕΣΜΕΥΕΤΑΙ από την εξής διαδικασία», και αναφέρει τις πιο πάνω αναφερθείσες προϋποθέσεις, με λεπτομέρειες, από τις οποίες δεν τηρήθηκε καμία, όταν το Απρίλιο του 2010, ο Πρωθυπουργός ΓΑΠ εξήγγειλε από το Καστελόριζο την προσφυγή μας στην Ε.Ε. «για την ενεργοποίηση του Μηχανισμού Στήριξης», δηλαδή στην υπογραφή του Μνημονίου, το οποίο εξαθλίωσε τη χώρα μας και τους Έλληνες. Η κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 134, παρ. 2, εδ. α, ΠΚ, για Εσχάτη Προδοσία.
Νίκος Αναγνωστάτος                                                                                             e-mail: nanagnostatos@gmail.com
Thiakos.blogspot.com




Απαράδεκτη παρέμβαση των ιθυνόντων της Ε.Ε. υπέρ του κ. Γεωργίου
Η καταστροφική συμβολή του κ.Ανδρέα Γεωργίου
Η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη θα σώσει την υπόληψη της χώρας μας

Γράφει: Νίκος Αναγνωστάτος


Θεώρησα αναγκαίο να ασχοληθώ με την περιβόητη υπόθεση «Γεωργίου», η οποία όχι μόνο έχει ταρακουνήσει τη πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας μας, αλλά κινδυνεύουμε να θεμελιώσουμε ανεπανόρθωτα, να μπετoνάρουμε επί το λαϊκότερο,  τον χαρακτηρισμό της χώρας μας ως «μπανανία». Πρόκειται για τον κ.Ανδρέα Γεωργίου, στέλεχος του ΔΝΤ, τον οποίον, όλως τυχαίως (;), όρισαν πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, προκειμένου, μεταξύ

ΣΤΙΛΠΩΝ

Απαράδεκτη παρέμβαση των ιθυνόντων της Ε.Ε. υπέρ του κ.Γεωργίου Η καταστροφική συμβολή του κ.Ανδρέα Γεωργίου

Η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη θα σώσει την υπόληψη της χώρας μας

Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος
Θεώρησα αναγκαίο να ασχοληθώ με την περιβόητη υπόθεση «Γεωργίου», η οποία
όχι μόνο έχει ταρακουνήσει τη πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας μας, αλλά κινδυνεύουμε να θεμελιώσουμε ανεπανόρθωτα, να μπετoνάρουμε επί το λαϊκότερο,  τον χαρακτηρισμό της χώρας μας ως «μπανανία». Πρόκειται για τον κ.Ανδρέα Γεωργίου, στέλεχος του ΔΝΤ, τον οποίον, όλως τυχαίως (;), όρισαν 

Ξυπνήστε Ρε

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Απαράδεκτη παρέμβαση των ιθυνόντων της Ε.Ε. υπέρ του κ.Γεωργίου Η καταστροφική συμβολή του κ.Ανδρέα Γεωργίου

Η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη θα σώσει την υπόληψη της χώρας μας

Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος
Θεώρησα αναγκαίο να ασχοληθώ με την περιβόητη υπόθεση «Γεωργίου», η οποία
όχι μόνο έχει ταρακουνήσει τη πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας μας, αλλά κινδυνεύουμε να θεμελιώσουμε ανεπανόρθωτα, να μπετoνάρουμε επί το λαϊκότερο,  τον χαρακτηρισμό της χώρας μας ως «μπανανία». Πρόκειται για τον κ.Ανδρέα Γεωργίου, στέλεχος του ΔΝΤ, τον οποίον, όλως τυχαίως (;), όρισαν

 

Wednesday, September 13, 2017

Η επίσκεψη Μακρόν και το μέλλον της Ευρώπης



Οι ισορροπίες των πολιτικών δυνάμεων και δεδομένων στην Ε.Ε.,
Η επίσκεψη Μακρόν και το μέλλον της Ευρώπης
Και οι επιπτώσεις στην χώρα μας από υπερβολικές θριαμβολογίεςτος
﷽﷽﷽﷽﷽﷽στχ
Κηφισιά, 12 Σεπτεμβρίου 2017 
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος

Η επίσκεψη Μακρόν κατέστη μέγα θέμα και δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες. Ασχέτως σημασίας και βαρύτητας των πολύπλευρων επιδιώξεων του προέδρου Μακρόν, τις οποίες θα αναλύσω πιο κάτω, αναμφιβόλως η επίσκεψη αυτή έχει θετικά στοιχεία και είναι προς όφελος της Ελλάδας. Φθάνει να ερμηνεύσουμε σωστά τα λόγια και τις προθέσεις  του προέδρου Μακρόν, (ενός τεχνητού προσώπου, που ελπίζουμε να αναδειχθεί ο ίδιος) και να τα αξιοποιήσουμε ρεαλιστικά , υπεύθυνα και στα πλαίσια των ευρωπαϊκών δεδομένων, διότι οι πρώτες υπερβολικές, κατά τη γνώμη μου, ενθουσιώδεις θριαμβολογίες, υπάρχει φόβος να στραφούν ως μπούμεραγκ εναντίον μας και τότε θα τρέχουμε και δεν θα φθάνουμε, που λέει ο λαός.    
          Γεγονός είναι ότι, μέσα από τον δεινή και τόσο αδύνατη θέση που βρισκόμαστε, εν πολλοίς με ευθύνη της παρούσης κυβέρνησης, κατά τη γνώμη μου επίσης, λόγω των δήθεν «σκληρών διαπραγματεύσεων» που ανέπτυξα και ανέλυσα στο προηγούμενο σημείωμά μου, διαπραγματεύσεις οι οποίες, όχι μόνο δεν υπήρξαν, αλλά αντιθέτως τις προφασιζόταν για να κερδίσει χρόνο να προχωρήσει στις άδηλες και κρύφιες προθέσεις τους, συνυφασμένες με τις ιδεοληπτικές τους προθέσεις, που είχαν όλοι τους στο πίσω μέρος του μυαλό τους. Ευτυχώς για τη χώρα μας, την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή, ο πρωθυπουργός, είτε διότι αντιλήφθηκε το λάθος και τον κίνδυνο, είτε διότι φοβήθηκε το «Γουδί», όπως πολλοί ισχυρίζονται, η χώρα μας δεν έπεσε στο γκρεμό, στο χείλος του οποίου στεκόμαστε σε απέλπιδα ισορροπία.   
          Αντιθέτως, αν είχε πραγματοποιήσει όσα είχε γραπτώς συμφωνήσει στο Γιουρογκρούπ της 20 Φεβρουαρίου του 2015, όπως είχε συστήσει ο γράφων, αμέσως δηλαδή μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, όροι και ενέργειες κατά πολύ ελαφρύτερες συνέπειες σε βάρος των πολιτών, αλλά και κατά πολύ ευκολότερα πολιτικά να εφαρμοστούν, σε σύγκριση με όσα αναγκάστηκε να συμφωνήσει στο Γιουρογκρούπ του Αυγούστου του 2015, δηλαδή το περιβόητο τρίτο Μνημόνιο,  η χώρα μας θα ήταν σε πολύ καλύτερη οικονομική και πολιτική κατάσταση, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε θριαμβεύσει. Αλλά ακόμη και αν εκτελείτο έγκαιρα, το τρίτο αυτό Μνημόνιο και χωρίς τις αναγκαστικές προσχηματικές καθυστερήσεις, για εσωτερικές ισορροπίες και εξομάλυνση αντιδράσεων, πάλι θα είμαστε σε καλύτερη κατάσταση από αυτή που σήμερα βρισκόμαστε.    
          Βρισκόμαστε λοιπόν σε μια δεινή αδύναμη θέση ανάμεσα στους Ευρωπαίους εταίρους μας και χρειαζόμαστε, μεταξύ άλλων, και την φιλία και την στήριξη περισσοτέρων κατά το δυνατό, ευρωπαϊκών κρατών, όσο η Ε.Ε. δεν προχωρεί στην ολοκλήρωση της ενοποίησης. Πριν από κάθε αναζήτηση στήριξης, είμαστε υποχρεωμένοι να φανούμε υπεύθυνοι και συνεπείς προς τις δεσμεύσεις που αναλάβαμε έναντι των ευρωπαίων εταίρων μας, των δανειστών μας, αν προτιμάτε, όπως ξεκάθαρα το διατύπωσε ο πρόεδρος Μακρόν, έτσι ώστε να εξασφαλίσουμε την δυνατότητά μας να διαβιούμε χωρίς την οικονομική στήριξη κανενός, ούτε αυτή των αγορών, αλλά και να εδραιώσουμε την εμπιστοσύνη των επενδυτών, την μόνη διέξοδο ανάκαμψης, που τόσο έχουμε ανάγκη. Άρα η στήριξη της Γαλλίας δια του Προέδρου της, στηρίζει την Ελλάδα, είναι αναμφισβήτητα θετική και την επικροτούν, θέλω να πιστεύω, όλοι οι Έλληνες. Όμως δεν θα πρέπει να μας διαφεύγουν οι επικρατούσες ισορροπίες των πολιτικών δυνάμεων της Ε.Ε., και η καθιερωθείσα πλέον, γερμανική ηγεμονία και η επικράτηση πάντοτε των δικών της απόψεων. 
          Πριν ξεκινήσει για την Ελλάδα ο πρόεδρος Μακρόν, είναι βέβαιο εικάζω, ότι υπήρξε συνεννόηση με την Γερμανία. Οι εντυπωσιακές πράγματι εκφράσεις του προέδρου Μακρόν υπέρ της χώρας μας, μετά από προσεκτική ερμηνεία, αναφερόταν στον ελληνικό πολιτισμό και την ιστορία μας, χωρίς άνεση αναφορά στην παρούσα οικονομικο-πολιτική κατάσταση, και ανάμεσα των ωραίων του λόγων, προέτρεπε την κυβέρνηση να εφαρμόσει πιστά και ολοκληρωτικά τις αναληφθείσες δεσμεύσεις της, όπως ακριβώς θα τα έλεγε και ο όποιος Γερμανός αξιωματούχος. Χαρακτηριστική έκφραση δημοσιογράφου, επιγράφοντας το άρθρο του για την επίσκεψη του προέδρου Μακρόν ως «Ο Schaeuble ήρθε στην Ελλάδα ντυμένος Macron».
          Ο Έλληνας πρωθυπουργός όμως, είτε σκόπιμα, είτε άθελά του, ξεπέρασε τα εσκαμμένα, είλξε τον πρόεδρο Μακρόν πέραν των δικών του διαθέσεων και προθέσεων, κάτι που ελπίζουμε να μην ενοχλήσει ιδιαιτέρως την κυρίαρχη Γερμανία και αποβεί σε βάρος και της χώρας μας. Είναι βέβαιο ότι η επίσκεψη του προέδρου Μακρόν στη χώρα μας, απέβλεπε κυρίως στην αγορά ελληνικών περιουσιακών στοιχείων, όπως το νερό της Θεσσαλονίκης κ.ά., αντί πινακίου φακής. Ο χρόνος θα δείξει σε ποιο βαθμό θα προχωρήσει αυτή η επιδίωξη, χωρίς να αδυνατίζει την αξία της επίσκεψής του αυτής καθ’ εαυτής. Στο βαθμό που ενδέχεται να σκόπευσε και στην ενδυνάμωση και ενίσχυση της επιρροής της Γαλλίας σε ευρωπαϊκά κράτη, αφίεται τούτο στο αν, πως και πόσο θα το επιτρέψει η Γερμανία.
Βέβαια η Γαλλία είναι η δεύτερη μεγάλη ευρωπαϊκή δύναμη με πρώτη την Γερμανία, έστω και αν η απόσταση μεταξύ τους είναι πολύ μεγάλη. Εν τούτοις η ίδια η Γερμανία θέλει να υπάρχει μια δεύτερη δυνατή χώρα στην Ε.Ε. με την οποία να μπορεί να συνεννοείται και ενδεχομένως να συμμαχεί όταν και όπου χρειάζεται, ως άλλοθι της κυριαρχίας της, οπότε δέχεται ορισμένες θέσεις της Γαλλίας, αλλά και η Γαλλία γνωρίζει ότι η δύναμή της και η αξία του λόγου της εξαρτάται στο βαθμό και το εύρος την αποδοχής και έγκρισης της Γερμανίας. Τούτο την καθιστά ιδιαιτέρως προσεκτική και τούτο προσπάθησε να κάνει στην επίσκεψή του ο πρόεδρος Μακρόν. Όσο για την πρόταση για Ευρωπαίο υπουργό οικονομικών, ως ένα ακόμη βήμα για την ολοκλήρωση της ενοποίησης, είναι πράγματι χρήσιμο και αναγκαίο, όσο και αυτονόητο, όπως κατ’ επανάληψη το έχω επισημάνει εδώ και χρόνια στα σημειώματά μου.    
Νίκος Αναγνωστάτος                                                                                                            e-mail: nanagnostatos@gmail.com
Thiakos.blogspot.com

Λόγια-Σταράτα 




Οι ισορροπίες των πολιτικών δυνάμεων και δεδομένων στην Ε.Ε.,

Και οι επιπτώσεις στην χώρα μας από υπερβολικές θριαμβολογίες


Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος

Η επίσκεψη Μακρόν κατέστη μέγα θέμα και δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες. Ασχέτως σημασίας και βαρύτητας των πολύπλευρων επιδιώξεων του προέδρου Μακρόν, τις οποίες θα αναλύσω πιο κάτω, αναμφιβόλως η επίσκεψη αυτή έχει θετικά στοιχεία και είναι προς όφελος της Ελλάδας. Φθάνει να ερμηνεύσουμε σωστά τα λόγια και τις προθέσεις του προέδρου Μακρόν, (ενός τεχνητού προσώπου, που




Οι ισορροπίες των πολιτικών δυνάμεων και δεδομένων στην Ε.Ε.
Η επίσκεψη Μακρόν και το μέλλον της Ευρώπης
Και οι επιπτώσεις στην χώρα μας από υπερβολικές θριαμβολογίες

Κηφισιά, 12 Σεπτεμβρίου 2017
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος


Η επίσκεψη Μακρόν κατέστη μέγα θέμα και δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες. Ασχέτως σημασίας και βαρύτητας των πολύπλευρων επιδιώξεων του προέδρου Μακρόν, τις οποίες θα αναλύσω πιο κάτω, αναμφιβόλως η 

ΣΤΙΛΠΩΝ 

Η επίσκεψη Μακρόν και το μέλλον της Ευρώπης...

Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος

Η επίσκεψη Μακρόν κατέστη μέγα θέμα και δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες. Ασχέτως σημασίας και βαρύτητας των πολύπλευρων επιδιώξεων του προέδρου Μακρόν, τις οποίες θα αναλύσω πιο κάτω, αναμφιβόλως η επίσκεψη αυτή έχει θετικά στοιχεία και είναι προς όφελος της Ελλάδας. Φθάνει να ερμηνεύσουμε σωστά τα λόγια και τις προθέσεις  του προέδρου Μακρόν, (ενός τεχνητού προσώπου, που ελπίζουμε να αναδειχθεί ο ίδιος) και να τα αξιοποιήσουμε ρεαλιστικά , υπεύθυνα και στα πλαίσια των ευρωπαϊκών δεδομένων, διότι οι πρώτες 


 

Η επίσκεψη Μακρόν και το μέλλον της Ευρώπης
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος
Η επίσκεψη Μακρόν κατέστη μέγα θέμα και δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες. Ασχέτως σημασίας και βαρύτητας των πολύπλευρων επιδιώξεων του προέδρου Μακρόν, τις οποίες θα αναλύσω πιο κάτω, αναμφιβόλως η επίσκεψη αυτή έχει θετικά στοιχεία και είναι προς όφελος της Ελλάδας. Φθάνει να ερμηνεύσουμε σωστά τα λόγια και τις προθέσεις  του προέδρου Μακρόν, (ενός τεχνητού προσώπου, που ελπίζουμε να αναδειχθεί ο ίδιος)και να τα αξιοποιήσουμε ρεαλιστικά , υπεύθυνα και στα πλαίσια των ευρωπαϊκών δεδομένων, διότι οι πρώτες υπερβολικές, κατά τη γνώμη μου, ενθουσιώδεις θριαμβολογίες, υπάρχει φόβος να στραφούν ως μπούμερανγκ εναντίον μας και τότε θα τρέχουμε και δεν θα φθάνουμε, που λέει ο λαός.    
Γεγονός είναι ότι, μέσα από τον δεινή και τόσο αδύνατη θέση που βρισκόμαστε, εν πολλοίς με ευθύνη της παρούσης κυβέρνησης, κατά τη γνώμη μου επίσης, λόγω των δήθεν «σκληρών διαπραγματεύσεων» που ανέπτυξα και ανέλυσα στο προηγούμενο σημείωμά μου, διαπραγματεύσεις οι οποίες, όχι μόνο δεν υπήρξαν, αλλά αντιθέτως τις προφασιζόταν για να κερδίσει χρόνο να προχωρήσει στις άδηλες και κρύφιες προθέσεις τους, συνυφασμένες με